معرفی گیاه گونه فرفیون – فواید و مضرات

0
245

معرفی کامل گیاه گونه فرفیون:

گونه فرفیون، درختچه ای بدون برگ، تک پایه، تک جنس با ظاهری کاکتوس مانند است که ارتفاع آن تا دو متر و نیم می رسد. قاعده تنه ضخیم و اندکی بالاتر منشعب می باشد. انشعابات گوشتی گیاه دو سانتی متر قطر دارد.

گیاه مزبور مولد شیرابه ای است که به دنبال خراشیدن سطح آن ترشح می شود.

از شیرابه حاصل از تیغ زدن گیاه، برای مصارف دارویی استفاده می شود.

شیرابه خشک شده در معرض هوا که برای تهیه آن گیاه را در اواخر تابستان گیاه را تیغ زده و در معرض هوا قرار می دهند تا خشک شود.

محل رویش گیاه گونه فرفیون:

درختچه مزبور در دامنه کوه های اطلس، مراکش و نیز آمریکای شمالی و جزایر قناری رویش دارد.

گونه فرفیون چیست

ترکیبات گیاه گونه فرفیون:

ترکیبات این گیاه شامل دی ترپن استرهای اینژنان، تیگلیک اسید و دافنان، که شامل فاکتورهای رزینیفرای RL1 تا RL23 و همچنین رزینیفر اتوکسین، دزوکسی فور بول، ایزوبوتیرات، استات، دزوکسی فور بول،  فنیل استات،  تری ترپن ها که عمدتا شامل آلفا و بتا – اوفوربول، بتا – آمیرین و رزینیفرول هستند. اسیدهای میوه شامل اسیدهای مالیک، سوکسینیک و سیتریک. رزین ها (۴۰ درصد) و پلی ترپن ها است.

اثرات و خواص درماین گیاه گونه فرفیون:

استرهای دی ترپنی موجود در این گیاه ملین و نوعی محرک ایمنی غیر اختصاصی می باشند.

مصرف موضعی گیاه مزبور موجب سوزش شدید پوست و غشاء مخاطی می گردد.

در طب سنتی این گیاه به صورت خارجی، برای از بین بردن گوشت های اضافی و درمان زگیل، زخم های بدخیم و نیز بیماری های مزمن التهابی به کار برده می شود.

همچنین به عنوان نوعی ضماد جهت درمان نقرس استفاده می گردد. به صورت خوراکی نیز برای درمان استسقاء، سردردهای مزمن و مشکلات گوش یا چشم به کار برده می شود.

اخطار:

استفاده از این گیاه به دلیل خطرات ناشی از مصرف آن منسوخ شده است. از سوی دیگر رزین گیاه مزبور علیرغم آن که نوعی استفراغ آور و ملینی قوی است، ولی به دلیل اثرات مضر آن، دیگر به صورت خوراکی مصرف نمی شود.

همچنین از این گیاه برای درمان التهابات حاد دستگاه تنفسی و پوست استفاده می گردد.

در طب هندی گیاه مزبور جهت درمان یبوست و مشکلات قاعدگی و همچنین به عنوان نوعی داروی سقط آور به کار برده می شود.

عوارض جانبی و هشدارها:

استفاده از این گیاه موجب سوزش شدید غشاء مخاطی و پوست شده، مصرف خوراکی آن منجر به افزایش ترشح بزاق، سوزش معده، قولنج، اسهال و التهاب کلیه می گردد. یک مورد مرگ ناشی از مصرف گیاه مزبور نیز گزارش شده است. از سوی دیگر به دلیل آن که مصرف دراز مدت این گیاه تشکیل تومور را تسریع می نماید. مدت ها است که از گیاه مزبور استفاده نمی شود.

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید