گیاه پنجه برگ رونده مفید برای درمان اسهال

29

معرفی کامل گیاه پنجه برگ رونده:

پنجه برگ رونده، گیاهی است علفی چند ساله با ساقه های زیر زمینی نازک و منقسم و طوقه هایی از برگهای قاعده ای می باشد. از محور برگهای قاعده ای، ساقه های گل داری به طول ۳۰ تا ۱۰۰ سانتی متر با ریشه های نابجا روی گره ها تولید می شود. ساقه کرک دار یا تقریبا بدون کرک، اغلب پنجه ای و فاقد غده می باشد. برگ های ساقه ای با ۵ تا ۷ برگچه و دمبرگ بلند هستند. گوشوارک های قاعده ای با دمبرگ ها پیوسته می باشند. برگچه ها به طول ۱۰ تا ۷۰ میلی متر، کرک دار یا تقریبا بدون کرک، با حاشیه دندانه ای با اره ای هستند.

گل های این گیاه منفرد یا به صورت زوج روی دمگل آذین هایی قرار دارند که متقابل با برگ ها هستند. هر گل دارای کاسه ۵ قطعه ای، به قطر ۱۰ تا ۲۵ میلی متر و دارای گلبرگ های زرد طلایی می باشد. برآمدگی هایی حلقه مانند در قاعده پرچم ها وجود دارد که نوعی شهد ترشح می کند. میوه کوچک، تخم مرغی کشیده و با سطح چروکیده می باشد.

از گیاه تازه گل دار و ریشه های این گیاه برای مصارف دارویی استفاده می شود.

محل رویش گیاه پنجه برگ رونده:

این گیاه در اروپا، غرب آسیا، آمریکای شمالی، اتیوپی و خاور نزدیک رویش دارد. در ایران، در استان های  گلستان، مازندران، گیلان، آذربایجان، کرمانشاه، همدان، مرکزی، لرستان، چهارمحال و بختیاری، فارس، تهران و سمنان نیز یافت می شود.

ریشه ها در شهریورماه و مهر ماه از خاک بیرون آورده شده، سپس زیر نور خورشید با جریان هوا خشک می شوند.

ترکیبات گیاه پنجه برگ رونده:

ترکیبات این گیاه شامل تانن ها (۶ تا ۱۲ درصد) و فلانوییدهایی مانند کوئرستین می باشد.

اثرات گیاه پنجه برگ رونده:

این گیاه به دلیل داشتن تانن قابض و التیام دهنده زخم ها می باشد.

خاصیت گیاه پنجه برگ رونده

خواص درمانی گیاه پنجه برگ رونده:

از این گیاه به صورت خوراکی برای درمان اسهال و تب و به صورت موضعی جهت مداوای التهاب غشاهای مخاطی دهان و لثه، دندان درد و سوزش سردل استفاده می شود.

این گیاه در طب سنتی «بنطافلن» خوانده شده، طبع آن سرد در درجه اول و خشک در درجه دوم می باشد.

این گیاه ضد اسهال و سودمند در درمان زخم های روده می باشد و جهت درمان دردهای مفصلی و سوختگی با آتش، خنازیر (اسکلروفولورم های سفت، دمل ها و بواسیر استفاده می شود.

عصاره ریشه تازه این گیاه در درمان بیماری های کبدی و ریوی مفید است.

عوارض جانبی و هشدارها:

 تاکنون هیچگونه عارضه جانبی مضر و خطرناک ناشی از مصرف بجای مقادیر درمانی گیاه مزبور شناسایی نشده است، هرچند در برخی از منابع به ناراحتی های گوارشی ناشی از مصرف این گیاه اشاره گردیده است.

روش مصرف:

جوشانده مورد استفاده جهت مصارف خوراکی با افزودن ۳ گرم گیاه به ۱۰۰ میلی لیتر آب تهیه می شود. نوعی جوشانده نیز جهت مصارف موضعی و تهیۀ دهان شویه ها با افزودن ۶ گرم گیاه به ۱۰۰ میلی گرم آب تهیه می گردد. مقدار مصرف:

روزانه ۲ تا ۳ فنجان جوشانده تهیه شده بر اساس دستورالعمل ذکر شده، جهت مصارف خوراکی میل شود. جهت مصارف موضعی نیز از جوشانده ای که روش تهیه آن در بالا اشاره شد به عنوان دهان شویه، غرغره یا محلول شستشو استفاده می شود. می توان از کمپرس مرطوب گیاه بر روی ناحیه مورد نظر پوست نیز استفاده نمود.

اینستاگرام:
از طریق لینک زیر ما را در اینستاگرام دنبال کنید:

مرجع گیاهان دارویی در اینستاگرام

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید