معرفی گیاه شمشاد – خواص درمانی

0
1089

معرفی کامل گیاه شمشاد:

شمشاد درختچه ای است همیشه سبز و به صورت تک پایه که ارتفاع آن به  ۶ متر هم می رسد.  فرم کلی و شکل برگ های آن متنوع می باشد. انشعابات سبز رنگ آن در ابتدا کرک دار و سپس بدون  کرک می شود. سطح فوقانی برگ ها صاف، به حالت چرمی، به رنگ سبز تیره و بسیار براق و سطح تحتانی روشن تر می باشد. حاشیه پهنک برگ نیز صاف است.

در اوایل فصل بهار دسته های  محوری گل هایی که به رنگ زرد می باشد، شکوفا می شوند. گلهای نر مسطح بوده و دارای ۴ قطعه گلپوش، ۴ پرچم و یک تخمدان تحلیل رفته کوچک می باشند. گل های ماده دارای ۴ تا ۸ قطعه گلپوش و ۳ خامه کوتاه، ضخیم و جدا از هم هستند. میوه به شکل کپسولی با دانه های کشیده به طول ۵ تا ۶ میلی متر می باشد. از برگ های خشک شده و بخش های هوایی چوبی این گیاه برای مصارف دارویی استفاده می شود. برگ ها دارای طعم تهوع آوری هستند.

محل رویش شمشاد:

 شمشاد بیشتر در جنوب و مرکز اروپا و به ویژه در نواحی شرقی و غربی مناطق مزبور، یعنی شمال غرب اسپانیا و جنوب فرانسه در غرب و بالكان تا شمال یونان و آسیای صغیر در شرق رویش دارد.

اما اکنون در تمام مناطق و کشورها به طور گسترده ای کاشته می شود. ترکیبات گیاه شمشاد:

ترکیبات این گیاه شامل  آلکالوییدهای استروئیدی شامل سیکلو بوکسین -D سیکلوبو کسین-B، سیکلوپروتو بوکسین – A، سیکلو پروتوبوکسین می باشد.

فواید و مضرات گیاه شمشاد

خواص درمانی شمشاد:

براساس مطالعات و آزمایشات صورت گرفته، مشخص شده که  سیکلوپروتوبوکسین موجود در گیاه شمشاد،  اثر سیتوتوکسیک داشته، موجب مهار رشد Mycobacterium tuberculosis می گردد. نتایج همچنین  بیانگر آن است که گیاه مزبور موجب مهار حرکات، ایجاد کزاز، فلج نخاعی و فلج تنفسی می گردد.

همچنین شمشاد اثر كاهش فشار خون دارد.

برای درمان روماتیسم و یبوست از جوشانده این گیاه استفاده می شود.

از تنتور این گیاه برای درمان مالاریا استفاده می شود.

برای درمان سینه پهلو  از عصاره اتانولی این گیاه استفاده می شود.

همچنین به عنوان معرق و نیز به صورت موضعی جهت درمان جوش، ریزش مو، نقرس و دردهای روماتیسمی (پماد) استفاده می شود.

این گیاه در طب سنتی به نام «بقس» خوانده می شود. طبع آن  گرم و خشک است.

برای تقویت مو و رفع سردرد می توان از مخلوط براده چوب شمشاد با حنا تهیه نمود و به صورت استعمال موضعی در سر استفاده کرد.

برای درمان دررفتگی ها می توان ضماد براده چوب گیاه مزبور با سفیده تخم مرغ و آرد بسیار نرم گندم را استفاده نمود.

گیاه شمشاد برای درمان طاسی ناشی از چرب بودن بیش از حد پوست که با شوره و ریزش مو همراه است، به کار برده می شود.

عوارض جانبی و هشدارها:

تاکنون هیچ گونه عارضه جانبی مضر و خطرناک ناشی از مصرف صحیح و اندازه مقادیر درمانی گیاه مذکور مشاهده نشده است، با این وجود امکان بروز حساسیت های تماسی، به ویژه به هنگام تماس با گیاه تازه برداشت وجود دارد.

مصرف بیش از حد این گیاه موجب بروز استفراغ، اسهال، اسپاسم های شدید توأم با تشنج، احتمالا ایجاد نشانه هایی از فلج و نهایتا خفگی منجر به مرگ می شود.

مقدار کشنده این گیاه برای حیوان سگ معادل 1/0 گرم از مخلوط آلکالوییدها به ازای هر کیلوگرم وزن بدن (تقریبا برابر ۵ تا ۱۰ گرم گیاه به ازای هر کیلوگرم وزن بدن) است.

جهت درمان مسمومیت ناشی از مصرف این گیاه می بایست پس ازشستشوی معده و اکسیژن درمانی، برای مداوای اسپاسم از دیازپام یا باربیتوراتها استفاده شود. (داروهای مزبور را نباید بیش از مقدار لازم مصرف نمود).

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید