گیاه شب‌ بوی خیری چیست؟

0
164

معرفی گیاه شب‌ بوی خیری:

شب بوی خیری، گیاهی است به ارتفاع ۳۰ تا ۷۰ سانتی متر که ساقه های آن در قاعده چوبی و دارای کرک های خوابیده خاکستری و نیز برگ های ضخیم در بالا هستند.

برگ ها، سرنیزه ای شکل، دارای نوک تیز کوتاه و رأس برگشته و حاشیه کامل و کرک دار می باشند.

گل های این گیاه به رنگ زرد طلایی تا زرد نارنجی بوده،  که در خوشه های متراکم واقع شده و در انتهای ساقه های افراشته و کرک دار قرار دارند. کاسبرگ ها خطی – سرنیزه ای هستند.

میوه این گیاه دارای رگه های مشخص می باشد. دانه های آن مستطیلی شکل و در یک ردیف قرار داشته که دارای بال باریک بوده و رنگ قهوه ای روشن دارند.

گیاه شب‌بوی خیری بوی معطر دارد. و از گل های خشک شده، دانه های رسیده و خشک شده و بخش های هوایی گیاه که باید قبل از گلدهی جمع آوری گردند، برای مصارف دارویی استفاده می شود.

محل رویش شب‌ بوی خیری:

این گیاه ابتدا در نواحی شرق مدیترانه یافت شده، اما امروزه در اروپا، شمال آفریقا، غرب آسیا و ژاپن کاشته می شود.

همچنین در نقاطی از ایران به صورت کاشته شده وجود دارد.

ترکیبات شب‌بوی خیری:

ترکیبات این گیاه شامل گلیکوزیدهای قلبی (کاردنولیدها) که به ویژه با غلظت زیاد (۰/۵ درصد) در دانه ها وجود دارند و شامل خیروتوکسین، اریسیموزید، گلوکواریسیموزید و خیروزید A می باشند. گلوکوزینولات ها شامل گلوکوخیرولین و گلوکوایبرین که دارای ایزوتیوسیانات های خیرولین و ایبرین هستند و روغن ثابت (موجود در دانه ها) می باشد.

فواید گیاه شب بوی خیری

خواص درمانی شب‌بوی خیری:

این گیاه دارای اثرات قلبی می باشد (شبیه اثرات داروهای دیژیتالویید). اثرات مزبور ناشی از گلیکوزید کار دنولیدهای موجود در آن است.

استفاده از گیاه مذکور جهت درمان یبوست نیز مناسب می باشد، چرا که ترکیبات موجود در آن سبب مهار جذب + Na و آب گردیده، موجب تحریک عضلات صاف دیواره روده و معده می گردند.

در گذشته از دانه های این گیاه برای درمان نارسایی قلبی، به عنوان مسهل و جهت تقویت قاعدگی استفاده می گردید.

از این گیاه نیز برای درمان دندان درد استفاده می شود.

روش مصرف:

این گیاه جهت مصارف خوراکی به صورت قطره، دم کرده و همچنین در برخی فرآورده های ترکیبی وجود دارد.

برای تهیه دم کرده، ۲ تا ۳ گرم از گل های این گیاه را با ۱۰۰ میلی لیتر آب جوش مخلوط کنید و بعد از ده دقیقه آن را استفاده کنید.

مقدار مصرف روزانه ۳ تا ۴ فنجان از دم کرده گل های گیاه می باشد.

عوارض جانبی و هشدارها:

تاکنون هیچ گونه عارضه جانبی مضر و خطرناک ناشی از مصرف صحیح و اندازه گیاه مذکور مشاهده نشده است.

با توجه به اثر قوی گلیکوزیدهای قلبی موجود در این گیاه، در صورت مصرف تزریقی فرآورده های آن، امکان وقوع مسمومیت های جدی، بسیار زیاد است، حال آن که در صورت مصرف فرآورده های خوراکی آن، مقدار بازجذب آنها، پایین می باشد.

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید