معرفی گیاه خردل سیاه – خواص درمانی

0
67

معرفی کامل گیاه خردل سیاه:

خردل سیاه گیاهی است یک ساله که ارتفاع آن تا یک متر می رسد. این گیاه دارای انشعابات باریک و ریشه های دوکی نازک می باشد. ساقه های گیاه در قاعده مدور و دارای موهای زبر می باشد. برگ ها دمبرگ دار، دارای موهایی زبر به بلندی حدود یک میلی متر می باشند. برگ های قسمت بالایی ساقه و نیز انشعابات کوچک تر و در برخی موارد بدون کرک، به رنگ سبز – آبی، تخم مرغی یا سرنیزه ای شکل و مختصری دندانه دار هستند.

گل های این گیاه به صورت خوشه های نیم کروی انتهایی هستند. گل ها دارای چهار کاسبرگ جدا از هم، چهار گلبرگ جدا از هم که به دلیل تاخوردگی طولی، خطی به نظر می آیند. کاسبرگ ها به رنگ سبز بوده که یک تخمدان دارد. کاسبرگ ها به رنگ زرد، فاقد کرک که مقداری گسترده هستند.

گلبرگ ها هم به رنگ زرد و تخم مرغی شکل که  دارای رأس مدور و قاعده باریک بوده، طول آنها ۲ برابر طول کاسبرگ ها می باشد.

تخمدان دارای یک خامه باریک و کلاله ای نیم کره ای است. میوه آن به طول ۱۰ تا ۲۵ میلی متر است که به ساقه فشرده می باشد. و یک دیواره میانی نازک و طولی دارد. دانه های آن مدور، به رنگ  قهوه ای تیره می باشد.

روغن گرفته شده از دانه های خردل سیاه را برای مصارف دارویی استفاده می کنند.

پودر کردن دانه ها و سپس مخلوط کردن آنها با آب گرم (از آب داغ نباید استفاده کرد، چرا که این کار موجب تخریب آنزیم ها می شود)، همچنین جویدن آنها سبب آزاد شدن روغن فرار خردل عمدتأ حاوی آلیل ایزوتیوسیانات می گردد.

خردل سیاه روشن کننده پوست

محل رویش خردل سیاه:

 محل رویش این گیاه در تمام مناطق معتدل دنیا می باشد.

در ایران، استان های آذربایجان و سیستان و بلوچستان رویش دارد.

ترکیبات گیاه خردل سیاه:

ترکیبات این گیاه شامل گلوکوزینولاتها، به ویژه سینیگرین (آليل گلوکوزینولاتها، به میزان ۱ تا ۵ درصد)، روغن های ثابت (۳۰ تا ۳۵ درصد)، پروتئین ها (۴۰ درصد)، مشتقات فنیل پروپان از جمله سیناپین (کولین استرسیتاپیک اسید به میزان یک درصد).

خواص درمانی خردل سیاه:

ایجاد پرخونی اثر عمده ناشی از مصرف این گیاه در درمان انواع بیماری هایی است که جهت درمان آنها افزایش موضعی جریان خون مطلوب می باشد. سینیگرین موجود در گیاه خردل سیاه در اثر فعالیت آنزیم ها، به روغن فرار عمدتأ حاوی آلیل ایزوتیوسیانات تبدیل می گردد. که موجب تحریک شدید و قرمزی پوست می شود. اسانس مزبور به محض تماس با پوست سبب التهاب شدید و تا حدی ایجاد تاول پوستی می گردد.

تصویر گیاه خردل سیاه

از این گیاه به صورت خارجی (ضماد خردل) برای درمان سینه پهلو و التهاب پرده جنب در ریه، سینوزیت، کمر درد و سیاتیک استفاده می گردد.

گیاه مزبور (محلول الكلي حاوی ۲ درصد خردل) همچنین به عنوان ضد روماتیسم به کار برده می شود.

پاشویه خردل و نیز حمام خردل جهت افزایش میزان گردش خون (در مواردی مانند سردرد و گلوکوم خفیف) ویا تحریک دستگاه قلب و قفسه سینه، سرمازدگی و بیماریهای عروقی استفاده می گردد.

طبع این گیاه گرم و خشک می باشد. خردل سیاه قاطع بلغم و تحلیل برنده است.

گیاه مذکور  پوست صورت را روشن نموده، لکه های جلدی و خونمردگی های پوست را از بین می برد و در درمان طاسی مفید می باشد.

ضماد این گیاه ورم های گرم و نیز انواع ورم های کهنه را بهبود بخشیده و مخلوط با گوگرد بر روی ناحیه دچار خنازیر گذارده میشود.

همچنین خردل سیاه در تسکین دردهای مفصلی و سیاتیک مفید می باشد. چکاندن آب آن دردهای گوش و دندان را تسکین  می دهد.

آشامیدن معجون حاوی گرد نرم آن در آب عسل خشونت مزمن نای را از بین می برد.

مصرف خردل در درمان تب های عود کننده و مزمن مفید است.

این گیاه طحال را فرسوده نموده، عطش آور می باشد.

همچنین در درمان اختناق رحم (هیستری) نافع و می باشد.

خردل سیاه مقوی نیروی جنسی است.

از این گیاه برای تحریک بخش فوقانی دستگاه تنفسی و نیز دستگاه گوارش به کار برده می شود.

روش مصرف خردل سیاه:

این گیاه جهت مصارف موضعی به صورت ضماد خردل، پاشویه یا حمام به کار برده می شود. در موارد نادر نیز از آن به عنوان جزیی از فرآورده های ضد روماتیسم و پمادهای قلبی استفاده می گردد.

اشکال دارویی:

روغن آليل خردل: محلول ۱ تا ۳ درصد، پماد، امولسیون، داروهای مالیدنی (از قبیل لينمان ضد روماتیسم) که به صورت تجاری در دسترس می باشند.

ضماد خردل:

جهت تهیه ضماد خردل، می بایست تقریبأ ۱۰۰ گرم آرد خردل را با آب ولرم مخلوط نموده، سپس در پارچه کتانی قرار داد. در صورتی که ضماد بر روی سینه قرار داده شود، مدت تماس آن نباید بیش از ۱۰ دقیقه باشد (در مورد کودکان زمان مزبور حداکثر ۳ تا ۵ دقیقه است). در صورت استفاده از ضماد بر روی پوست صورت، می بایست آن را به مدت حداکثر ۳ تا ۴ دقیقه بر روی نواحی محدودی از پوست ناحیه مزبور قرار داد و از گذاردن آن در اطراف چشم خودداری نمود.

در صورت استفاده از مشمع خردل نیز باید قبلا آن را در آب گرم غوطه ور ساخته، سپس بر روی پوست ناحیه دردناک قرار داد.

جهت تهیه حمام خردل ۱۰۰ تا ۲۰۰ گرم آرد خردل را با آب سرد مخلوط نموده آن را درون کیسه ای پارچه ای ریخته و در آب گرم قرار میدهند.

پاشویه خردل را می بایست در یک سطل و یا ظرف مناسب دیگری که بتوان در آن آب گرم ریخته و پا را به صورت مناسب در آن قرار داد تهیه نمود. جهت تهیه پاشویه ۱ تا ۳ قاشق مرباخوری آرد خردل را با آب درون سطل مخلوط می کنیم.

عوارض جانبی و هشدارها:

تاکنون هیچ گونه عارضه جانبی مضر و خطرناک ناشی از مصرف صحیح گیاه مذکور مشاهده نشده است، با این وجود ممکن است به دنبال استفاده خوراکی از این گیاه، به دلیل اثر اسانس خردل که باعث تحریک غشاء مخاطی می شود، دردهای گوارشی (و به ندرت تحریک کلیه) بروز نمایند.

گیاه مزبور دارای قدرت ضعیفی جهت حساسیت زایی بوده، در صورت تماس موجب ایجاد آلرژی های تماسی می گردد.

همچنین به دلیل اثر زهکشی، مصرف آن در صورت وجود بیماری های واریسی و سیاهرگی توصیه نمی شود.

در صورت تنفس آلیل ایزوتیوسیانات موجود در فرآورده های حاوی ضماد خردل، امکان بروز عطسه، سرفه و حملات آسم وجود داشته، علاوه بر آن، بخار آن موجب سوزش چشم می گردد.

استفاده دراز مدت از این گیاه به صورت خارجی یا واکنش های بسیار شدید آن روی پوست منجر به ایجاد صدمات پوستی (تشکیل تاول، زخم های چرکین و نکروز) می شود.

ضماد خردل را می بایست در مدت کمتر از ۳۰ دقیقه پاک نمود.

استفاده از این گیاه برای کودکان زیر ۶ سال توصیه نمی شود.

در صورت وجود زخم های گوارشی و بیماریهای التهابی کلیه نباید از این گیاه استفاده نمود.

مصرف بیش از حد این گیاه به صورت داخلی موجب ایجاد استفراغ، درد معده، اسهال و در موارد شدید خواب آلودگی، ضعف قلب، مشکلات تنفسی و حتی مرگ ناشی از اغماء می شود.

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید