معرفی گیاه آرالیا – خواص درمانی

0
177

معرفی کامل گیاه آرالیا:

آرالیا، گیاهی است به صورت بوته ای علفی چند ساله، که دارای انشعابات مستقیم است. ساقه های آن شیاردار، فاقد کرک و در قاعده چوبی می باشد. ارتفاع آن تا ۲ متر می رسد. برگهای این گیاه نازک و تخم مرغی شکل است. طول برگ ها تا ۲۰ و عرض آن ها تا ۱۶ سانتی متر می رسد. ولی برخی مواقع اندازه های خیلی کوچک تری دارد. قاعده آن ها نیز قلبی می باشد.

شاخه های زیر زمینی گیاه آرالیا به طول ۱۵ و قطر  ۲/ ۵ سانتی متر بوده، که جای زخم ها روی آن مقعر می باشد.

ریشه ها در قاعده حدود ۲ سانتی متر قطر داشته، چین و چروک دار و قهوه ای روشن هستند. و به صورت قطعات شکسته ریشه سفید و کوتاه هستند.

 گل های آن آذین است که هر انشعاب آن دارای یک چتر ساده و گرد با ۱۰ تا ۱۵ گل می باشد. گلها کوچک بوده و گلبرگ های سفید متمایل به سبز دارند. میوه شفتی به رنگ قرمز تیره تا قرمز لاکی، کروی و ۵ رگه ای است. دانه ها فشرده بوده و اندوسپرم فشرده ای دارند.

درمان بیماری های پوستی با گیاه آرالیا

ویژگیها:

این گیاه دارای بو و مزه معطر است و از ساقه های زیرزمینی و ریشه تازه یا خشک شده برای مصارف دارویی استفاده می شود.  

ریشه و ساقه های زیر زمینی این گیاه را در فصل تابستان و پاییز جمع آوری و به صورت تازه خرد می کنند. ریشه های خرد شده، تازه یا خشک و یا به صورت خمیری غلیظ مصرف می کنند.

محل رویش آرالیا:

این گیاه بیشتر در آمریکای شمالی یافت می شود.

اشتباهات: ممکن است با ریشه Aralia nudicaulis اشتباه شود، گو اینکه به واسطه فقدان سلول های هیپودرمی لکه لکه، از آن قابل تمایز است.

خواص درمانی گیاه آرالیا

ترکیبات گیاه آرالیا:

ترکیبات شامل ساپونین های تری ترپنی روغن فرار (به مقدار بسیار اندک). پولی این ها که دارای فالکارینول و فالکارينديول می باشد.

خواص درمانی آرالیا:

این گیاه به دلیل وجود ساپونین ها ، به عنوان خلط آور در درمان سرماخوردگی ها مصرف می گردد.

 گیاه مزبور همچنین معرق و محرک تشکیل بافت است.

از فرآورده های این گیاه به صورت داخلی برای درمان سرماخوردگی، تب یونجه، سرفه های مزمن و آسم استفاده می گردد.

همچنین به عنوان جایگزین سارساپاریل، جهت درمان بیماری های پوستی و دردهای روماتیسمی به کار برده می شود.

سرخ پوستان آمریکای شمالی از گیاه مزبور به صورت داخلی جهت درمان درد پشت و به صورت خارجی برای مداوای انواع کوفتگی، زخم، آماس و التهاب استفاده می کنند.

روش مصرف:

عصاره روان این گیاه به صورت داخلی مصرف می شود.

در صورتی که این گیاه به صورت دم کرده تهیه شود، مقدار مصرف روزانه آن تقریبا ۱۵ گرم گیاه در ۵۰۰ میلی لیتر آب است که هر بار یک فنجان مصرف می شود.

مقدار مصرف عصاره روان نیز ۰/ ۹ تا ۱ / ۸ گرم می باشد.

مصرف دارویی ۵ تا ۱۰ قطره، یک قرص، ۵ تا ۱۰ گلبول، ۱ تا ۳ بار در روز یک میلی لیتر محلول تزریقی به صورت زیرجلدی 2 بار در هفته است.

عوارض جانبی و هشدارها:

تاکنون هیچ گونه عارضه جانبی مضر و خطرناکی ناشی از مصرف صحیح این گیاه مشاهده نشده است ولی به دلیل داشتن ترکیبات پولی این، بروز حساسیت پوستی، به هنگام تماس با گیاه امکان پذیر می باشد.

استفاده در دوران بارداری:

مصرف این گیاه در دوران بارداری ممنوع می باشد.

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید