معرفی گیاه همیشه بهار باتلاقی – زرنق باتلاقی

0
77

معرفی کامل گیاه زرنق باتلاقی یا همیشه بهار باتلاقی:

زرنق باتلاقی یا همیشه بهار باتلاقی، گیاهی است مردابی، چند ساله به ارتفاع حدود ۱۵ تا ۳۰ سانتی متر که دارای ساقه های زیر زمینی پرشاخه، سخت، ساقه توخالی، بدون کرک و خمیده به طرف بالا است. برگها به رنگ سبز تیره، براق روغنی و به شکل قلبی، که در حاشیه دارای دندانه های اره ای یا هلالی می باشد. و دارای دمبرگ شیار دار هستند. برگ های ساقه ای دارای دمبرگ کوتاه تر بوده و دارای غلاف غشایی هستند.

قطر گلهای این گیاه حدود ۴ سانتی متر می رسد. گلپوش ها شامل پنج قطعه تخم مرغی شکل و به رنگ زرد، که در سطح خارجی به رنگ سبز می باشد. پرچم ها متعدد و مادگی شامل پنج تا هشت برچه جدا از هم است.

میوه مجموعه ای به شکل ستاره ای که از فولیکول های منقار کوتاه می باشد. دانه ها نیز به رنگ قهوه ای تیره تا سیاه می باشد.

از بخش های هوایی گل دار و خشک شده گیاه مذکور برای مصارف دارویی استفاده می شود.

لازم به ذکر است این گیاه بسیار سمی می باشد.

محل رویش گیاه زرنق باتلاقی یا همیشه بهار باتلاقی:

این گیاه در تمام مناطق معتدل نیم کره شمالی رویش دارد.

همچنین در استان های آذربایجان غربی و شرقی ایران نیز یافت می شود.

فواید همیشه بهار باتلاقی

ترکیبات گیاه زرنق باتلاقی یا همیشه بهار باتلاقی:

ترکیبات این گیاه شامل سازنده پروتوآنمونین که احتمالا گلیکوزید رانونکولین بوده که به هنگام خرد شدن گیاه به قطعات کوچک تر و نیز در طی خشک شدن، تغییرات آنزیمی یافته و به پروتوآنمونین تند و فراری تبدیل می شود. که سریعا به آنمونین دیمریزه می گردد. به همین دلیل گیاه در طی خشک شدن قادر به ایجاد پروتوآنمونین نمی باشد.

ترکیبات دیگر نیز شامل ساپونین های تری ترپنی از قبیل گلیکوزیدهای هدراژنین، لاكتون های تری ترپنی شامل کالتوليد و پالوستر وليد، آلکالوییدهای ایزوکینولینی، شامل کوریتوبرین، ماگنوفلورین و پروتوپین  می باشد.

خواص درمانی گیاه زرنق باتلاقی یا همیشه بهار باتلاقی:

مصرف خوراکی این گیاه موجب پایین آوردن میزان کلسترول و بالا بردن مقدار قند خون می شود.

گیاه مزبور همچنین دارای اثرات ضد التهاب عليه التهاب ناشی از فرمالدیید می باشد.

گیاه حاوی آلکالوییدهای بنزیل ایزوکینولینی (از قبیل ماگنوفلورین) و نیز ساپونین های تری ترپنی و لاکتون های تری ترپنی می باشد. در پژوهش های انجام شده روی حیوانات مشخص شده است که ماگنوفلورين موجب کاهش موقتی فشار خون و ایجاد هیپوترمی در موش می گردد.

اثر گیاه مزبور بر روی گیرنده های نیکوتینی دستگاه عصبی پاراسمپاتیک تحت بررسی است.

در گذشته این گیاه برای درمان یرقان و ناراحتی های کبدی و صفراوی به کار برده می شد. همچنین برخی از قبایل بومی آمریکا و پزشکان سنتی روسی نیز از این گیاه برای پانسمان و پاک کردن زخم های پوست و جراحات استفاده می کردند.

گیاه مذکور در صورت مصرف خوراکی، ملین و مدر می باشد.

با توجه به آن که کارایی گیاه مزبور هنوز اثبات نشده است و نیز با توجه به عوارض جانبی خطرناک آن،مصرف این گیاه توصیه نمی شود.

از این گیاه نیز به صورت موضعی جهت درمان بثورات جلدی استفاده می گردد.

عوارض جانبی و هشدارها:

تاکنون هیچگونه عارضه جانبی و خطرناک ناشی از مصرف صحیح و اندازه گیاه مذکور شناسایی نشده است.  با این وجود تماس زیاد پوست با گیاه له شدۀ تازه برداشت منجر به ایجاد تاول و سوزش می شود که التیام آنها به دلیل اثرات پروتوآنمونین موجود در گیاه که موجب سوزش شدید پوست و غشاء مخاطی می گردد، مشکل می باشد.

مصرف بیش از حد:

استفاده از مقادیر زیاد این گیاه به صورت خوراکی منجر به تحریک شدید ناحیه گوارشی که همراه با قولنج و اسهال است و نیز سوزش مجاری ادرار می گردد.

روش مصرف:

با توجه به سمیت این گیاه، استفاده از آن فقط به صورت موضعی و نیز به عنوان عصاره توصیه می شود. و مصرف خوارکی این گیاه به علت سمی بودن، می بایست توسط افراد متخصص استفاده شود.

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید