همه چیز در مورد خواص و مضرات قهوه

0
117

معرفی کامل گیاه قهوه:

قهوه، درختچه یا درختی کوچک و همیشه سبز است که ارتفاع آن تا ۸ متر می رسد. این درخت دارای شاخه های قاعده ای فراوان است. شاخه های جوان آن بدون کرک و فشرده بوده که در محل گره ها تعداد زیادی شاخه های کوچک وجود دارد. پوست شاخه های میوه دار به رنگ سفید خاکستری است. برگ های این درخت دو تا سه سال روی درخت می مانند. این برگ ها بدون کرک، مختصر چرمی، به رنگ سبز تیره، براق و بیضوی شکل بوده که در نوک برگ ها سرنیزه ای می باشد.

گل های این درخت، محوری، متراکم و هر دسته شامل ۱۰ تا ۲۰ گل می باشد. گل ها بدون پایک یا دارای پایه بسیار کوتاه بوده، برگهای رأسی داشته و متراکم و همپوشان می باشند. جام گل سفید و معطر بوده و پرچم ها از دهانه جام بیرون زده اند.

میوه رسیده این درخت، بیضوی شکل می باشد. میوه ابتدا به رنگ سبز بوده، سپس به رنگ زرد تغییر می کند. میوه هنگام رسیدن قرمز تیره است. پوسته خارجی میوه، محکم، پوسته میانی آن، گوشتی و مختصری شیرین و پوسته داخلی میوه سخت است. دانه های میوه به حالت تخت و محدب بوده که در یک پهلوی خود شیار دارد. رنگ دانه تازه سبز – خاکستری است و بعد از بو دادن رنگ آن قهوه ای می شود.

دانه قهوه برای درمان اسهال

نحوه استخراج قهوه:

قهوه از بو دادن بخش های خارجی حاصل از میوه خشک و سبز به دست می آید. که این عمل تا سیاه شدن آن انجام گردیده، سپس آسیاب می شود. دانه های قهوه ۹ ماه پس از گل دهی می رسند. و پس از آن به کمک یکی از دو روش زیر عمل آوری می شوند:

روش خشک:

در روش خشک، میوه به مدت ۳ تا ۴ هفته در زیر نور خورشید یا به طور مکانیکی و در جریان هوا خشک می گردد.

روش مرطوب:

در روش مرطوب، دانه ها در یک تانکر پر از آب قرار داده می شوند که در این صورت دانه های رسیده در ته ظرف و بقیه دانه ها روی آب جمع می شوند. سپس میوه های رسیده به روش مکانیکی خرد و تخمیر می گردند. عمل تبخیر به مدت تقریبا ۴۸ ساعت ادامه می یابد. (برای واریته های عربی). بعد از آن قهوه معمولا در زیر نور خورشید یا به طریق مکانیکی خشک می شود.

دانه های خشک قهوه را تا هنگامی که رنگ آنها قهوه ای تیره شود و بوی مشخصی یابند، برشته می کنند. این مراحل معمولا در کشور مصرف کننده قهوه اجراء می شود. در هنگام برشته شدن، دانه ها به مدت ۱/۵ تا ۳ دقیقه در گازی ( gas ) داغ با دمای ۲۲۰ تا ۲۷۰ درجه سانتیگراد شناور می شوند.

خواص زیاد قهوه برای سلامتی

محل رویش درخت قهوه:

منشاء این گیاه مشخص نیست ولی امروزه در بسیاری از مناطق گرم دنیا از جمله برزیل، مکزیک، کلمبیا و اتیوپی کاشته می شود.

ترکیبات قهوه:

ترکیبات این گیاه شامل پورین آلکالوییدها که خود شامل کافئین هستند، تری گونلین و فرآورده های کربونیزه همی سلولزها می باشد.

ترکیبات بود داده قهوه:

ترکیبات دانه بو داده این گیاه حاوی پورین آلکالویید و بیشتر کافئین بوده که جاذب و قابض می باشد.

ترکیبات دانه خام قهوه:

ترکیبات دانه خام قهوه شامل پورین آلکالوییدها که خود بیشتر شامل کافئین (0/6تا ۲ / ۲ درصد)، تئوبرومین و تئوفیلین استرهای کافئیک اسید و فرولیک اسید با کینیک اسید: شامل کلروژنیک اسید. تری گونلین، استرنور دی ترین گلیکوزید (آتراکتیلوزيد)، دی ترپن هایی از قبیل کاوئول و کانستول که استر اسیدهای چرب و الكل های دی ترپنی هستند.

ترکیبات دانه برشته شده قهوه:

ترکیبات موجود در دانه برشته شده قهوه عبارتند از: ترکیبات معطر متعدد حاصل از پیرولیز (تجزيه حرارتی) کربوهیدرات ها، پروتئین ها، چربی ها و اسیدهای معطر.

اثرات قهوه:

اثرات دانه خام قهوه:

بیشتر اثرات شناخته شده دانه خام قهوه، مربوط به کافئین موجود در آن است. اثرات اصلی کافئین به صورت خلاصه بدین شرح می باشند:

کافئین دارای اثر اینوتروپیک مثبت بوده که مقادیر بیشتر آن روی قلب و دستگاه عصبی مرکزی (CNS) اثر کرونوتروپیک مثبت دارد. ترکیب مزبور همچنین موجب شلی ماهیچه های صاف عروق خونی (به جز عروق خونی مغز) و مجاری برونشی می شود.

کافئین همچنین موجب افزایش ترشحات معده و آزاد شدن کاتکول آمین ها می گردد. کافئین موجب مهار رقابتی گیرنده آدنوزینی سطح سلول های مغز، بافت چربی، کبد، کلیه ها، قلب و اریتروسیت ها می شود.

درخت قهوه

اثر روی قلب، گردش خون و عروق:

در افرادی که معمولا قهوه نمی نوشند، یک ساعت پس از مصرف قهوه، فشار خون مقدار بسیار کمی افزایش می یابد. ولی در کسانی که همیشه از قهوه استفاده می کنند، از این لحاظ تغییری رخ نمی دهد.

اثر روی خون:

پس از ۹ هفته مصرف متوسط روزانه ۵ یا ۶ فنجان قهوه (که به مدت ۱۰ دقیقه دم شده است)، میزان کلسترول تام و LDL، به صورت مشخصی افزایش می یابد. استفاده از صافی، باعث کاهش این مقدار تا ۸۰ درصد می شود.

اثر روی دستگاه گوارش:

مصرف خوراکی ۲۰۰ میلی گرم کلروژنیک اسید، موجب ۲ برابر شدن میزان ترشحات معدی می شود (همانطور که همین مقدار کافئین به تنهایی چنین اثری دارد).

اثرات متفرقه:

رژیم غذایی حاوی ۲۰ درصد قهوه سبز، به میزان ۹۰ درصد مانع از رشد تومورهای ناشی از تجویز DMBA می گردد. اثرات محرک کافئین، چند دقیقه پس از مصرف دارو ظاهر می شود. بیشترین غلظت پلاسمایی کافئین ۱۵ تا ۴۵ دقیقه بعد حاصل می گردد. نیمه عمر پلاسمایی ترکیب مزبور ۴ تا ۶ ساعت است.

عصاره های حاصل از دانه های بو داده و خام قهوه، همانند سایر داروهای کافئین دار، برای درمان خستگی های روحی و جسمی به کار برده می شوند. همچنین نوشیدن قهوه جهت درمان برخی موارد هیپوتونی (ضعف بنیه) و نیز به عنوان محرک روانی مفید است.

می توان از این نوشیدنی برای درمان آنفلونزا و میگرن نیز استفاده نمود.

با توجه به اینکه کافئین یکی از اجزای برخی داروهای ترکیبی ضد درد است. در طب سنتی از قهوه برای افزایش کارایی فردی استفاده می شود.

دانه قهوه

خواص درمانی قهوه:

خواص دانه بو داده قهوه:

از دانه بو داده قهوه برای درمان اسهال حاد با منشأ غير مشخص استفاده می گردد. فرآورده مذکور همچنین برای درمان موضعی التهاب خفیف مخاط دهان و گلو به کار برده می شود.

در طب سنتی از دانه بو داده قهوه برای درمان زخم های چرکی استفاده می گردد.

خواص دانه خام قهوه:

قهوه خام جهت درمان هیپوتونی (ضعف بنیه) و نیز به عنوان یکی از اجزای داروهای ضد درد کاربرد دارد. در طب سنتی، قهوه جهت افزایش کارایی فردی و نیز درمان کم خونی، هپاتیت و آماس مورد استفاده قرار می گیرد.

در طب هندی از دانه های نارس این گیاه جهت درمان میگرن و تب و از دانه های رسیده آن برای درمان اسهال استفاده می شود. دم کرده های غلیظ قهوه نیز جهت درمان مسمومیت با تریاک و الكل مصرف می گردد.

طبع قهوه گرم و خشک است. قهوه گشاینده انسدادها، مسکن دردها، غلیان خون و نیز حدت صفرا و سودا بوده، بنابراین در تب های دموی، صفراوی و سوداوی و به ویژه اوایل ابتلا به تیفویید، آبله و تب های چهاریک نافع است.

قهوه ملین، مدر و بهبود دهنده سرفه های بلغمی، دافع خستگی، مقوی معده و مسکن انواع سردرد می باشد.

این گیاه همچنین جهت درمان بی خوابی و نورالژی به کار برده می شود.

عوارض جانبی و هشدارها:

تاکنون هیچ گونه عارضه جانبی مضر و خطرناک ناشی از مصرف صحیح و اندازه دانه بو داده گیاه مذکور مشاهده نشده است.

استفاده از مقادیری معادل با بیش از ۵۰۰ میلی گرم کافئین در روز (۵ فنجان قهوه) از لحاظ سمیت برای سلامت بزرگسالانی که عادت به نوشیدن قهوه دارند، مضر می باشد. اشخاص دارای دستگاه قلبی- عروقی حساس، یا مبتلا به اختلالات کلیوی و پرکاری غده تیروئید و افرادی که استعداد زیادی برای ابتلاء به تشنج و برخی اختلالات دماغی، مانند اضطراب و وحشت دارند، نمی بایست قهوه مصرف کنند.

عوارض جانبی ناشی از مصرف قهوه، عمدتا مربوط به کلروژنیک اسید موجود در آن بوده، شامل هایپراسیدیته و سوزش معده، اسهال و کاهش اشتها می باشد. استفراغ و اسپاسم های شکمی، علائم اولیه مسمومیت بوده، مصرف دراز مدت مقادیر زیاد قهوه (معادل 1/5 گرم کافئین در روز)، منجر به بروز برخی علائم غیر اختصاصی مانند بی قراری، کج خلقی، بیخوابی، افزایش تعداد ضربان قلب، سرگیجه، استفراغ، اسهال، کم اشتهایی و سردرد می شود.

مصرف کافئین همچنین موجب اعتیاد روحی و جسمی می گردد(کافئینیسم).

نشانه های سندروم محرومیت از کافئین، سردرد و اختلال در خواب می باشند.

استفاده در دوران بارداری:

زنان باردار در هیچ شرایطی نمی بایست روزانه بیش از ۳۰۰ میلی گرم کافئین (معادل ۳ فنجان قهوه در طول روز) مصرف کنند.

استفاده در دوران شیردهی:

کودکانی که مادران آنها از نوشیدنی های حاوی کافئین استفاده می کنند، ممکن است دچار اختلالاتی در خواب شوند.

مصرف بیش از حد:

مصرف مقادیر زیاد قهوه (معادل بیش از 1/5 گرم کافئین در روز) منجر به سفتی، اسپاسم های آریتمیک گروههای مختلف عضلات، اوپی استنوز ( opisthotonos ) و تاکی کاردی آریتمیک می شود، ولی هرگز مسمومیت های ناشی از این گیاه منجر به مرگ نمی گردد.

مقدار کشنده ( LD50 ) برای بزرگسالان تقریبا ۱۵۰ تا ۲۰۰ میلی گرم کافئین به ازای هر کیلوگرم وزن بدن می باشد (برای افرادی که ۵۰ کیلوگرم وزن دارند این مقدار برابر 7/5 گرم کافئین یا ۷۵ فنجان قهوه است).

مواردی از مرگ کودکان به دلیل مصرف 3/5 گرم کافئین گزارش گردیده است.

تداخل های دارویی:

مصرف این فرآورده ممکن است مانع از جذب سایر داروها شود.

روش مصرف:

دانه بو داده قهوه:

از پودر دانه بو داده قهوه و فرآورده های آن به صورت داخلی یا موضعی استفاده میشود.

مقدار متوسط مصرف دانه های بو داده این گیاه به صورت آسیاب شده در مصارف خوراکی، ۹ گرم (به طور متوسط ۳ گرم در هر وعده) است.

دانه خام قهوه:

از دانه های آسیاب شده قهوه در انواع مختلف دم کرده مانند قهوه پخته (قهوة صاف شده، قهوه اسپرسو و..)، استفاده می گردد.

کافئین نیز در فرآورده های ترکیبی گوناگون، جهت مصارف درمانی مختلف به کار برده می شود.

روش نگهداری:

قهوه را می بایست در ظروف کاملا سر بسته نگهداری کرد.

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید