خواص درمانی میوه فلوس – خیار شنبر

0
214

معرفی کامل گیاه فلوس:

فلوس گیاهی است درختی که ارتفاع آن تا ۴ متر می رسد. این درخت برگه های شانه ای زوج به طول ۲۰ تا ۴۰ سانتی متر و ۴ تا ۸ برگچه دارد.

محور برگ ها کرک دار و برگچه ها پایک دار، تخم مرغی شکل و نوک باریک بوده و در سطح تحتانی پوشیده از موهای نقره ای هستند. پوست جوان صاف و خاکستری مایل به سبز است. پوست مسن قهوه ای تیره و زبر می باشد.

گل های این گیاه درون خوشه های غیر متراکم و آویزان قرار دارند. هر گل دارای پنج گلبرگ تخم مرغی شکل، به رنگ زرد روشن و کاسه ای است. میوه آن آویزان و ناشکوفا به طول ۳۰ تا ۶۰ سانتی متر می باشد.

فلوس شامل میوه های رسیده و خشک شده گونه مذکور است.

از پوست، دانه و میوه این گیاه برای مصارف دارویی استفاده می شود.

محل رویش فلوس:

این گیاه در کشورهای هند، آفریقا و آمریکای جنوبی رویش دارد.

در ایران در باغ ها و پارک های استان خوزستان به عنوان گیاهی زینتی کاشته می شود.

ترکیبات گیاه فلوس:

ترکیبات این گیاه شامل روغن ثابت، مشتقات آنتراسن که خود شامل سنوزیدها و فیستولینیک اسید می باشد. مونوساکاریدها، اولیگوساکاریدها و ساکاروز اسیدهای میوه مانند سیتریک اسید استروئیدها می باشد.

خواص درمانی فلوس

اثرات گیاه فلوس:

مشتقات آنتراسن ملین بوده، بر اساس بررسی های فرآورده های حاصل از میوه گیاه فلوس، ضد میکروب و ضد ویروس بودن آنها ثابت شده است.

خواص درمانی گیاه فلوس:

در طب هندی از این گیاه برای درمان نفخ، یبوست، تب، بی اشتهایی، نقرس، یرقان، خارش و ناراحتی های پوستی استفاده می شود.

تأثیر گیاه مزبور به عنوان ملین، احتمالا ناشی از آنترانوییدهای موجود در آن می باشد.

در طب سنتی این گیاه به نام «خیار شنبر» خوانده شده، دارای مزاج مرطوب و معتدل بین سرد و گرم می باشد.

خیار شنبر ملین و محلل بوده. و در تسکین ورم های گرم احشایی به ویژه انواع حلقی مفید می باشد.

استعمال موضعی مخلوط گیاه مزبور با آب ورم های سفت را بهبود می بخشد.

این گیاه در درمان یرقان و ناراحتی های کبد مفید بوده و گرفتگی های عضو مذکور را رفع می کند.

هرگاه مغز میوه این گیاه در آب گشنیز تازه خیسانده شود و پس از مخلوط کردن با لعاب بارهنگ غرغره شود، در بهبود خناق و دیگر بیماری های گلو مفید خواهد بود.

روش مصرف:

فرآورده های تهیه شده از گیاه کامل برای مصارف خوراکی مورد استفاده قرار می گیرند.

برای تهیه عصاره می بایست از گوشت میوه فلوس استفاده نمود. بدین ترتیب که مخلوط (۱ به ۱) مغز میوه و آب مقطر خیسانده شده و سپس با استفاده از آب مقطر پر کوله و صاف می گردد. سرانجام مایع مزبور تبخیر و عصاره نرم حاصل خشک شده، مورد استفاده قرار می گیرد.

مقدار مصرف: از ۴ تا ۸ گرم گوشت میوه استفاده می شود.

عوارض جانبی و هشدارها:

تاکنون هیچ گونه عارضه جانبی مضر و خطرناک ناشی از مصرف صحیح و اندازه گیاه مذکور مشاهده نشده است.

هنوز این پرسش که آیا مصرف دراز مدت داروهای حاوی آنتراسن، موجب افزایش احتمال بروز سرطان در روده بزرگ می شود، در هاله ای از ابهام قرار دارد. با این وجود پژوهش های اخیر نشان داده اند که هیچ ارتباطی بین مصرف داروهای حاوی آنتراسن و امکان وقوع سرطان روده بزرگ وجود ندارد.

مصرف بیش از حد در صورت مصرف بیش از حد گیاه، ممکن است به دلیل اثر ملین آن، دردهای انقباضی در دستگاه گوارش ایجاد شود.

مصرف دراز مدت گیاه مزبور نیز منجر به از دست رفتن الکترولیت ها به ویژه یون های پتاسیم گردیده، همین امر خود موجب آلدوسترونیسم، وجود آلبومین در ادرار، خون شاشی، مهار حرکت روده، ضعف عضلانی، افزایش اثر استروییدهای مقوی قلب و تأثیر روی عملکرد داروهای ضد آریتمی می شود.

برای بیماریهای حاد التهابی روده و آپاندیسیت و نیز در مورد کودکان زیر ۱۲ سال و زنان باردار یا شیرده،  مصرف این گیاه ممنوع می باشد.

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید