معرفی گیاه موگه – فواید و مضرات

0
94

معرفی کامل گیاه موگه:

موگه گیاهی است سمی به ارتفاع ۱۵ تا ۲۰ سانتی متر که  دارای دو تا سه برگ در انتهای ساقه های زیر زمینی منشعب و رونده مانند می باشد. برگ های آن بیضوی شکل و نوک تیز بوده که در قاعده به صورت دمبرگی تیز و بلند، باریک می شود.

گل های این گیاه به صورت خوشه های جانبی قرار داشته و معمولا دمگلی با مقطع سه گوش دارند. گل ها دارای جام استکانی با شش قطعه گلپوش می باشند. گلپوش به رنگ سفید یا صورتی است و پرچم ها به قاعده آن متصل هستند.

میوه این گیاه کروی شکل و به رنگ قرمز روشن بوده، که دارای دو دانه آبی رنگ می باشد.

تمامی بخش های این گیاه سمی و معطر می باشد.

از گل و سرشاخه خشک شده، بخش های هوایی کامل، ریشه و ساقه های زیر زمینی خشک شده، بخش های هوایی گل دار، گیاه کامل، تازه و گل دار برای مصارف دارویی استفاده می کنند.

بخش های جمع آوری شده گل دار گیاه باید سریع و در حرارت حداکثر  ۶۰ درجه سانتی گراد خشک گردد.

محل رویش گیاه موگه:

این گیاه در اروپا به صورت خود رو بوده، که به ایالات متحده و شمال آسیا وارد شده است. در ایران نیز به صورت کاشته شده یافت می گردد.

ترکیبات گیاه موگه:

ترکیبات شامل گلیکوزیدهای قلبی (کاردنولیدها) که نوع آنها بر اساس منشأ جغرافیایی گیاه متفاوت بوده، که خود شامل كونوالاتوکسین (در اروپای غربی و شمال غرب اروپا)، كونوالوزيد (در اروپای شمالی و اروپای شرقی)، یا کونوالاتوکسین + کونوالاتوکسول (در اروپای مرکزی) است.

اثرات گیاه موگه:

براساس مطالعات انجام شده، نشان داده شده است که این گیاه دارای اثرات زیر می باشد:

اثر روی قلب:

این گیاه سرعت و قدرت انقباض عضله قلب را افزایش داده و زمان آسایش عضله مزبور را کاهش می دهد. همچنین موجب کاهش بسامد ضربانات قلب و تأخیر انتقال تحریک گردیده، که باعث افزایش قدرت ذخیره عضلات تحریک شده می گردد (اینوتروپیک مثبت، کرونوتروپیک منفی، دروموتروپیک منفی و باتموتروپیک منفی).

اثر روی کليه:

بر اساس آزمایش های انجام گرفته مشخص شده است که این گیاه مدر بوده، موجب دفع سدیم از طریق ادرار می گردد.

اثر روی سیاهرگ:

در آزمایش های انجام گرفته، مشخص شده که این گیاه موجب انقباض سیاهرگ ها می شود. این اثر وابسته به مقدار داروی تجویز شده می باشد.

اثر گیاه موگه بر زایمان

خواص درمانی گیاه موگه:

از این گیاه برای درمان نامنظمی ضربان قلب (آریتمی قلبی) – نارسایی قلب II و NYHAI – اختلالات قلبی دارای منشأ عصبی می باشد استفاده می شود.

در طب سنتی این گیاه برای بهبود انقباضات ضعیف حین زایمان، صرع، استسقاء، حملات صرعی و فلج های ناشی از آن، ورم ملتحمه و جذام به کار برده می شود.

این گیاه به دلیل اثرات سمی نباید به مدت طولانی مصرف شود.

عوارض جانبی و هشدارها:

تاکنون هیچ گونه عارضه جانبی مضر و خطرناک ناشی از مصرف صحیح و اندازه گیاه مذکور مشاهده نشده است، با این وجود ممکن است برخی عوارض جانبی مانند تهوع، استفراغ، سردرد، گیجی، اختلالاتی در درک رنگ و آریتمی قلبی، به ویژه در صورت مصرف مقدار زیاد این گیاه بروز نماید.

از گیاه خرد شده و فرآورده های جالينوسی این گیاه جهت مصارف خوراکی استفاده می گردد. با این وجود مدت ها است به دلیل آن که گیاه مزبور واجد اثرات سمی است، استفاده از آن توصیه نمی شود.

تداخل های دارویی:

مصرف همزمان این گیاه با کینیدین دیگوکسین، املاح کلسیم، مدرهای دافع املاح، ملین ها و گلوکوکورتیکوییدها، موجب افزایش اثرات و عوارض جانبی گیاه مزبور می شود. روش مصرف:

روش نگهداری:

فرآورده های تهیه شده از این گیاه را می بایست در ظروف کام سر بسته و دور از نور نگهداری کرد.

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید