معرفی گیاه قاشق اوتی – خواص درمانی

0
61

معرفی کامل گیاه قاشق اوتی:

قاشق اوتی، گیاهی است بدون کرک، به ارتفاع ۱۵ تا ۳۵ سانتی متر، ۲ ساله یا چند ساله و همیشه سبز، که دارای ساقه های زیر زمینی  فیبری و دوک مانند است. ساقه های آن به طرف بالا خمیده شده، که شیار دار و علفی هستند. برگ های آن قاعده ای دارای دمبرگ های بلند بوده و درون چرخه های غیر متراکم قرار دارند. برگ های ساقه ای آبدار، گوشتی دمبرگ دار، تخم مرغی شکل و دارای دندانه و گوشه بوده می باشد.

گلهای این گیاه درون خوشه هایی آویزانی قرار دارند که ابتدا متراکم بوده، سپس طویل تر می شوند. گل ها کوچک، سفید و معطر، که دارای کاسبرگ های بیضوی باریک با یک حاشیه غشایی سفید هستند.

میوه این گیاه کروی یا تخم مرغی شکل و دارای خامه ای کوتاه و تاج مانند است. در هر یک از حجره های میوه ۲ تا ۴ دانه گرد – بیضوی و کمی فشرده وجود دارند. که پوسته قرمز قهوه ای با زگیل های ظریف آنها را پوشانیده است.

گل ها در موقع له شدن مزه و بوی قوی دارند.

برگ های خشک برداشت شده طی سال اول یا سال دوم، گل های جمع آوری شده قبل از شکوفایی یا طی آن، بخش های هوایی و خشک شده گیاه و بخش های گلدار و تازه گیاه را برای مصارف دارویی استفاده می کنند.

برگ های قاعده ای سال نخست یا بخش های هوایی گلدار سال دوم پس از برداشت، سریعا و در دمای زیر ۳۵ درجه سانتی گراد خشک می شوند.

محل رویش قاشق اوتی:

این گیاه در مرکز و شمال اروپا، آسیا و آمریکای شمالی یافت می شود.

خواص درمانی قاشق اوتی

ترکیبات قاشق اوتی:

ترکیبات این گیاه شامل گلوکوزینولات های موجود در گیاه تازه برداشت و له نشده که خود شامل گلوکوکوشلارین است. سایر گلوکوزینولاتهای موجود در این گیاه شامل گلوکوتروپائه اولین (مولد روغن بوتیل خردل) و سینیگرین (مولد روغن آلیل خردل) هستند. فلاونوییدها، آلکالوییدهای تروپان از قبیل تروپین، متا – هیدروکسی بنزویل – تروپین (کوشله آرین) و ویتامین C.

خواص درمانی قاشق اوتی:

استفاده موضعی از روغن فرار یا محلول اتانولی این گیاه، موجب سوزش پوست و غشاهای مخاطی می شود. سوزش مزبور ناشی از گلیکوزیدهای مولد روغن خردل موجود در آن است.

از این گیاه به صورت داخلی برای مقابله با کمبود ویتامین C استفاده شده، در طب سنتی بیشتر به عنوان عامل ضد اسکوربوت و ضد خنازیر مصرف می گردد.

دیگر موارد استفاده از آن شامل تصفیه خون، درمان نقرس، سوزاک و روماتیسم، مقوی معده، ضد خونریزی بینی و همچنین به عنوان مدر بوده و به صورت خارجی به شکل دهان شویه جهت درمان بیماری های لثه و به صورت ضماد جهت التيام زخم ها مورد استفاده قرار می گیرد.

همچنین از این گیاه برای درمان التهابات چشم و بیماری های معده استفاده می شود.

عوارض جانبی و هشدارها:

تاکنون هیچگونه عارضه جانبی مضر و خطرناک ناشی از مصرف صحیح و اندازه گیاه مذکور مشاهده نشده است.

موارد منع مصرف:

استفاده از این گیاه در دوران بارداری ممنوع است.

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید