معرفی گیاه سرخس نر – فواید و مضرات

0
336

معرفی کامل گیاه سرخس نر:

سرخس نر، گیاهی است با ساقه های زیر زمینی خمیده، گوشتی، که از باقیمانده دمبرگ ها پوشیده شده است. ریشه های بلند، منشعب و فیبری از آن منشأ می گیرند. باقیمانده دمبرگ ها به حالت خطی – سرنیزه ای می باشد که توسط نمدی از فلس های قرمز قهوه ای پوشیده شده اند.

برگ ها (فروندها) به صورت مارپیچ با حالتی تاج مانند به ارتفاع ۶۰ تا ۱۵۰ سانتی متر قرار داشته، و به شکل مستطیلی – سرنیزه ای می باشد. برگچه های متناوب، بدون پایک و منقسم به لوبهای مدور دارند. برگهای جوان به صورت حلزونی قرار داشته، به طور متراکم توسط موهایی پوشیده شده اند و با رشد فروندها، این مارپیچ به سمت بیرون باز می شود.

در سطح تحتانی برگچه ها دو ردیف هاگینه وجود دارد که از یک غشاء کلیوی به رنگ قرمز – قهوه ای پوشیده شده است. هاگها (اسپورها) به رنگ قهوه ای تیره هستند.

از برگ های (فروندهای) خشک شده، ساقه های زیر زمینی خشک شده جمع آوری شده در پاییز به همراه قاعده برگ ها، ساقه های زیر زمینی تازه و بخش های هوایی تازه این گیاه برای مصارف دارویی استفاده می شود.

ساقه های زیر زمینی و بن برگها (فروندها) در پاییز جمع آوری گردیده، و به ملایمت خشک می کنند.

برگ سرخس نر

محل رویش گیاه سرخس نر:

این گیاه در مناطق معتدل اروپا، شمال آسیا و آمریکای شمالی و جنوبی، و در استان های شمالی ایران رویش دارد.

ترکیبات گیاه سرخس نر:

ترکیبات این گیاه شامل آسیل فلوروگلوسینول ها (۲ درصد در مخلوطی که به نام فیلیسین خام یا فیلیسین خوانده می شود) که بیشتر شامل ترکیباتی از قبیل فلاواسپیدیک اسیدها، فیلیسینیک اسیدها، پاراسپیدین و دساسپیدین می باشند. و تاتن ها است.

گیاه کامل سرخس نر

اثرات و خواص درمانی سرخس نر:

ساقه های زیر زمینی این گیاه کرم کش بوده، و عليه کرم های نواری و کرم های قلاب دار کبدی، مؤثر می باشد (کرم های حلقوی و اکسیور در مقابل گیاه مزبور مقاوم هستند). این گیاه همچنین دارای سمیت سلولی بوده، متوقف کننده رشد ویروس ها و ضد ویروس است.

اثرات فارماکولوژیک گیاه بیشتر مربوط به فلاواسپیدیک اسید می باشد که در کنار فیلیسیک اسیدها، عمده ترکیب فعال موجود در گیاه است.

از فرآورده های این گیاه به صورت خارجی برای درمان روماتیسم، سیاتیک، درد ماهیچه، درد عصبی ، گوش درد، دندان درد، دردهای ناشی از رویش دندان در کودکان ، درمان زخم های چرکین و دیر التیام یابنده، سوختگی ها، بواسیر اختلالات خواب و به صورت داخلی نیز برای دفع کرم های نواری و کرم های قلاب دار استفاده می شود.

طبع این گیاه گرم و خشک است و ضد کرم و تنیاکش بوده، التیام بخش و بهبود دهنده زخم ها می باشد.

عوارض جانبی و هشدارها:

حتی در صورت مصرف مقادیر درمانی این گیاه، عوارضی مانند سرگیجه، تهوع، سردرد شدید، استفراغ و اسهال ظاهر می شود.

استفاده از این گیاه در دوران بارداری ممنوع است.

در صورت وجود بیماری هایی مانند کم خونی، بیماریهای قلبی، اختلالات کبدی و کلیوی و نیز دیابت نباید از این گیاه استفاده نمود.

این گیاه نباید به وسیله کودکان زیر ۴ سال مصرف گردد.

افراد مسن نیز نباید از این گیاه استفاده کنند.

مصرف بیش از حد این گیاه توسط بیماران حساس، منجر به آسیب های کبدی، قلبی و کلیوی، اختلالاتی در دستگاه عصبی مرکزی مانند روان پریشی (پسیکوز)، همچنین صدمات دائمی مانند فلج، اختلالات بینایی و حتی كوری می گردد.

مصرف روغن Filmaron (که عبارت از محلول ۱۰ درصد عصاره های فرار حاصل از استخراج ساقه های زیر زمینی گیاه مزبور توسط روغن خوراکی است)، منجر به مرگ به ویژه در میان کودکان شده است.

روش مصرف:

اخطار: به دلیل خطرات ناشی از مصرف این گیاه، استفاده خوراکی از آن توصیه نمی شود.

روش نگهداری:

این گیاه در ظروف سر بسته و دور از منبع نور، بر روی املاح جاذب آب کلسیم، در رطوبت نسبی کم و حداکثر به مدت یکسال قابل نگهداری است.

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید