معرفی گیاه ریحان -خواص درمانی

29

معرفی کامل گیاه ریحان:

ریحان، گیاهی است علفی به ارتفاع ۲۰ تا ۴۰ سانتی متر، که دارای ساقه افراشته، کرک دار و از قاعده منشعب می باشد. برگ های آن تخم مرغی یا مستطیلی شکل، نوک باریک، دارای دمبرگ بلند و حاشیه دندانه ای نامنظم یا کامل هستند.

گل های آن ۲ لبی، سفید رنگ، دمگل دار که تعداد آن ۶ عدد است که در هر چرخه تقریبا بدون پایک قرار دارند. کاسه گل ۲ لبی و جام گل ۴ لوبی است. لب پایینی جام گل کامل بوده و ۴ پرچم روی آن قرار دارند.

گیاه ریحان دارای بوی مشخص و مزه تند می باشد.

از اندام های هوایی تازه یا خشک شده این گیاه برای مصارف دارویی و خوارکی استفاده می شود.

محل رویش گیاه ریحان:

به احتمال زیاد ابتدا در شمال هند، افغانستان، پاکستان رویش داشته و بعدها در بقیه مناطق کاشته شده و می شود. همچنین در بسیاری از نقاط ایران به صورت کاشته شده وجود دارد.

روغن ریحان، اسانس حاصل از اندام های هوایی خشک شده گیاه مزبور است که طی فرآیند تقطیر با بخار آب تهیه می گردد.

ترکیبات گیاه ریحان:

ترکیبات گیاه مذکور شامل روغن فرار که ترکیبات اصلی آن کاویکول متیل اتر (استراگول)، لینالول و اوژنول هستند. مشتقات کافئیک اسید و فلاونوییدها می باشد.

ترکیبات روغن فرار گیاه ریحان:

ترکیبات روغن این گیاه شامل استراگول (کاویکول متیل اتر)، لینالول و اوژنول هستند.

خواص درمانی ریحان:

بر اساس بررسی های برون تن نشان داده شده است که ریحان و روغن آن دارای اثرات ضد میکروب می باشد.

فرآورده های تهیه شده از ریحان به عنوان داروی کمکی برای درمان علامتی احساس پری و نفخ همچنین تحریک اشتها و دستگاه گوارش و نیز به عنوان مدر به کار برده می شوند.

در طب چینی از این گیاه برای درمان مشکلات مرتبط با عملکرد کلیه، زخم های لثه و همچنین به عنوان بند آورنده خون در قبل و بعد از زایمان استفاده می گردد.

از جمله موارد مصرف ریحان در طب هندی، استفاده از آن برای درمان گوش درد، آرتریت روماتوئید، بی اشتهایی، خارش و بیماریهای پوست، فقدان قاعدگی و قاعدگی دردناک، مالاریا و سایر بیماریهای توأم با تب می باشد.

طبع این گیاه گرم و خشک می باشد و در طب سنتی ایران به عنوان مقوی قلب از آن یاد می برند. از این گیاه برای درمان بواسیر به کار می رود. استشمام بوی این گیاه خواب آور است.

از جمله موارد مصرف سنتی روغن فرار ریحان، استفاده از آن برای التیام زخم ها، درمان ناراحتی های روماتیسمی، سرماخوردگی و سرمازدگی، کوفتگی، دردهای مفاصل و افسردگی می باشد.

برای تهیه چای ریحان مقدار سه گرم گیاه در ۱۵۰ میلی لیتر آب داغ دم گردد.

عوارض جانبی و هشدارها:

تاکنون هیچ گونه عارضه جانبی مضر و خطرناک ناشی از مصرف صحیح و اندازه گیاه مزبور مشاهده نشده است. استفاده در دوران بارداری:

با توجه به آنکه ریحان دارای حدود نیم درصد روغن فرار با بیش از ۸۵ درصد استراگول می باشد و به دلیل مقدار زیاد استراگول موجود در روغن فرار، نمی بایست در هنگام بارداری از این گیاه استفاده شود.

نظر به آنکه بر اساس بررسی های برون تن مشخص شده است که روغن ریحان موتاژن است و آزمایش های حیوانی نیز بیانگر اثر سرطانزایی استراگول موجود در آن می باشند، بحث هایی در خصوص سرطان زا بودن روغن ریحان مطرح شده است، اما هنوز اثبات نشده است. با این وجود تا زمانیکه به صورت قطعی مشخص شود که آیا روغن فرار ریحان سرطان زا است یا خیر، می بایست اکیداً از مصرف آن خودداری گردد.

اینستاگرام:
از طریق لینک زیر ما را در اینستاگرام دنبال کنید:

مرجع گیاهان دارویی در اینستاگرام

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید