معرفی گیاه خار خر – خواص درمانی

22

معرفی کامل گیاه خار خر:

خار خر، شبه درختچه ای کوتاه به ارتفاع ۳۰ تا ۶۰ سانتی متراست که دارای ریشه اصلی بلند، شاخه های افراشته، گسترده، پشمالود و کم و بیش به صورت متراکم پوشیده از شاخه های کوتاهی است که به خارهای مستقیم ختم می شوند. برگ ها دارای ۳ برگچه کوچک، دندانه دار و مستطیلی هستند.

گل های آن به رنگ صورتی و منفرد بوده، که در محور برگها قرار دارند. کاسه گل استکانی و پنج قسمتی است. گلبرگ دارای درفشی بزرگ و واجد رگه های تیره می باشد. میوه این گیاه هم اندازه یا بلندتر از کاسه و تخم مرغی شکل است.

این گیاه دارای بویی نامطبوع می باشد.

از ریشه یا سرشاخه های گل دار گل، میوه و برگ های این گیاه برای مصارف دارویی استفاده می شود.

ریشه ها و شاخه های زیرزمینی گیاه مزبور در پاییز جمع آوری و خشک می شود.

محل رویش گیاه خارخر:

این گیاه تقریبا در تمام نواحی اروپا، غرب آسیا، شمال آفريقا و در بسیاری از مناطق ایران شامل استان های آذربایجان، کردستان، همدان، کرمانشاه، اصفهان، مرکزی، چهار محال و بختیاری، لرستان، خوزستان، فارس، کهگیلویه و بویراحمد، کرمان، تهران و قزوین رویش دارد.

گیاه خارخر

ترکیبات گیاه خار خر:

ترکیبات این گیاه شامل ایزوفلاونوییدهای گلیکوزیله از قبیل تری فولیریزیدین (ماکیایین، گلوکوزید)، اونونين(فورمونونتین، گلوکوزید)، اونونين، گلوکوزید ایزوفلاونویید های آزاد مانند فورمونونتین، ژنیستئین، بیوکانین روغن فرار که ترکیبات اصلی آن شامل آنتول، کارون و منتول می باشند. تری ترین ها شامل آلفا-اونوسرین (آلفا-اوتوسرا دی ان دیول) و لکتین ها است.

خواص درمانی گیاه خارخر:

گفته می شود که در صورتی این گیاه با مقادیر کافی مایعات مصرف شود، مدر می باشد. با این وجود اثر مزبور به دلیل فقدان مدارک کافی و با توجه به اینکه فلاونوئیدها و اسانس گیاه، چنین تأثیری ندارند، مورد تردید می باشد.

در آزمایشهای حیوانی اثر ضد آماس این گیاه اثبات شده است. ژنیستئین موجود در گیاه واجد اثر استروژنی ملایمی می باشد.

از این گیاه جهت درمان نقرس، دردهای روماتیسمی و نیز به عنوان شستشو دهنده مجاری ادرار، برای درمان بیماری های التهابی بخش پایینی مجاری ادرار، همچنین جهت پیشگیری از تشکیل و درمان سنگ کلیه استفاده می شود.

روش مصرف:

از گیاه آسیاب شده این گیاه برای تهیه چای و دیگر فرآورده های جالينوسی مورد مصرف خوراکی استفاده می شود. مصرف مقادیر فراوان مایعات همراه گیاه (حداقل ۲ لیتر در روز) ضروری است.

برای تهیه دم کرده (چای) می بایست به ۲ گرم پودر کاملا ریز یا درشت گیاه، آب جوش افزود و پس از ۲۰ تا ۳۰ دقیقه آن را صاف کرد (یک قاشق چایخوری معادل تقریبا ۳ گرم گیاه است). مقدار مصرف روزانه ۶ تا ۱۲ گرم گیاه می باشد.

عوارض جانبی و هشدارها:

استفاده از این گیاه در شرایطی که فرد دچار آماس ناشی از کاهش فعالیت قلب با کلیه است، ممنوع می باشد.

تاکنون هیچ گونه عارضه جانبی مضر و خطرناک ناشی از مصرف صحیح و اندازه مقادیر درمانی گیاه مزبور مشاهده نشده است.

اینستاگرام:
از طریق لینک زیر ما را در اینستاگرام دنبال کنید:

مرجع گیاهان دارویی در اینستاگرام

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید