معرفی گیاه انار – خواص درمانی

20

معرفی کامل درخت انار:

انار، درختچه ای است افراشته، بسیار منشعب، یا درختی کوچک به ارتفاع ۲ تا ۵ متر، با تنه خمیده و ۴ تا ۶ گوش می باشد. رأس شاخه های آن گاهی اوقات خاردار می باشد. شاخه های جوان دارای بال نازک بوده، پوست تنه بعد شکاف دار و پیچیده می شود. برگ ها بیشتر متقابل بوده یا به صورت دستجاتی روی شاخه های کوتاه قرار دارند. برگ ها ریزان، ساده. با رگبرگ های شانه ای، دمبرگ کوتاه، بدون کرک، سخت و تخم مرغی سرنیزه ای است.

گل های این گیاه قیفی شکل، اغلب منفرد، که در راس شاخه ها هستند. جام گل استکانی و شامل ۵ تا ۸ گلبرگ قرمز روشن می باشد. هر گل دارای تعداد بسیار زیادی پرچم با میله های قرمز نارنجی و بساک های زرد طلایی، نخمدانی تحتانی متشکل از ۲ یا ۳ لایه است که روی هم قرار دارند.

از ریشه، پوست، میوه ها، پوست میوه و گل برای مصارف دارویی استفاده می شود.

محل رویش درخت انار:

انار به صورت وسیعی در مناطق مدیترانه ای ، خاور نزدیک، آفریقای جنوبی، آسیای جنوبی، چین، استرالیا، ایالات متحده و آمریکای جنوبی کاشته می شود. در ایران در بیشتر مناطق کاشته می شود.

فرآورده های دارویی این درخت شامل پوست انار، پوست خشک شده ریشه و شاخه های این گونه است. ریشه ها، تنه و شاخه های مسی در ابتدای پاییز جمع آوری شده پوست آنها کنده و در هوا خشک می شوند.

نام های دیگر: Delima, Grenadier

ترکیبات انار:

ترکیبات شامل تانن ها (۲۰ تا ۲۵ درصد) که خود شامل گالوتانن هایی از قبیل: پونیکالاگین، پونیکاگورتئین C و کاسوارین آلکالوییدهای پیپریدینی که بیشتر شامل ایزو پله تیه رین، N – متيا ایزوپله تیه رین و پسودو پله تیه رین هستند. این گیاه حاوی تانن و آلکالویید است و کرم کش و آمیب کش می باشد.

پله تیه رین موجود در گیاه مزبور همچون استریکنین، موجب ایجاد نوعی واکنش تحریکی پیشرونده شده که واکنش مزبور ممکن است منجر به گزاز شود، همچنین علیه انواع کرم های نواری، کرم های حلقوی و نماد تودها نیز مؤثر می باشد. به علاوه به دلیل تانن موجود در این گیاه می توان از آن به عنوان قابض برای درمان گلودرد، اسهال معمولی و اسهال خونی استفاده نمود.

خواص درمانی انار:

در طب سنتی از گیاه مزبور برای دفع کرم های نواری و سایر کرم ها و همچنین جهت درمان اسهال، اسهال خونی و نیز به عنوان سقط کننده جنین و قابض استفاده می گردد. این گیاه به صورت موضعی برای درمان بواسیر و همچنین به عنوان محلول غرغره در موارد گلودرد به کار برده می شود.

در طب چینی از گیاه مزبور برای درمان اسهال خونی و اسهال مزمن، مدفوع خونی، پایین افتادگی مقعد و نیز دفع کرم استفاده می گردد.

در طب هندی این گیاه جهت درمان اسهال، اسهال خونی، استفراغ و چشم درد به کار برده می شود.

این گیاه در طب سنتی به نام « رمان » خوانده می شود. طبع گل انار سرد در درجه اول و خشک در درجه سوم است. لثه را استحکام بخشیده و دندان ها را تقویت می کند. در درمان خونریزی از زخم گلو و زخم روده نیز سودمند است و باعث التیام جراحات و زخم های کهنه می گردد.

طبع انار شیرین،  سرد و مرطوب در درجه اول و انار ترش، سرد و خشک در درجه دوم است. صفرا را از بین می برد و از ریزش مواد زائد به احشاء جلوگیری می کند. همه انواع آن حتى انار ترش پاک کننده و قابض هستند. استعمال مخلوط آب انار ترش با عسل در درمان گوش درد، داحس ( paronitiaبرفک، زخم معده و زخم های بدخیم مؤثر است.

ریختن گرد تاج انار (و به ویژه سوخته آن) در بهبود جراحات مفید می باشد. اثر مدر بود انار ترش بیشتر است. انار ترش و شیرین ضد التهاب معده می باشد.

انار شیرین نرم کننده سینه، حلق، مقوی قفسه سینه و ضد سرفه می باشد. همه انواع انار در درمان تپش قلب مؤثر هستند.

از این گیاه نیز برای درمان مشکلات گوارشی نیز استفاده می گردد.

عوارض جانبی و هشدارها:

تاکنون هیچ گونه عارضه جانبی مضر و خطرناک ناشی از مصرف بجای مقادیر درمانی گیاه مزبور شناسایی نشده است، گواینکه مقدار زیاد تانن موجود در گیاه ممکن است منجر به تحریک معده گردد.

مصرف مقادیر زیاد پوست ساقه یا ریشه گیاه (بیش از ۸۰ گرم) به دلیل مقادیر زیاد آلکالویید موجود در آن منجر به سرگیجه، لرز، اختلالات بینایی و احتمالاٌ مرگ ناشی از نارسایی تنفسی می گردد. از سوی دیگر، کوری کاما (amaurosis) به مدت چند ساعت تا چند روز نیز از دیگر عوارض ناشی از مصرف بیش از حد گیاه می باشد.

اینستاگرام:
از طریق لینک زیر ما را در اینستاگرام دنبال کنید:

مرجع گیاهان دارویی در اینستاگرام

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید