معرفی گیاه اسپال می – خواص درمانی

0
57

معرفی کامل گیاه اسپال می:

اسپال می، گیاهی است درختچه ای و گاهی درخت مانند که ارتفاع آن به سه متر می رسد. برگ های آن بدون پایک، گوشتی و به شکل تخم مرغی کشیده می باشند. ساقه این گیاه چوبی است.

گل های گیاه مذکور چتری می باشد. که متشکل از گل های پنج قسمتی است. جام گل پیوسته، به شکل استکانی که تا دو سوم طول خود بریده می باشد. لوب ها سبز رنگ و دارای نوک ارغوانی هستند. هر گل پنج پرچم و دو خامه دارد. که درون ساختاری با هم ترکیب شده اند. در این ساختار دانه های گرده به هم پیوسته می باشند.

کاسبرگ ها به شکل تخم مرغی و تخمدان فوقانی می باشد. میوه متشکل از برگه هایی باد کرده، به طول ۹ تا ۱۰ سانتی بوده که به سمت عقب برگشته است. دانه واجد توده ای از موهای ابریشمی می باشد.

از پوست، ریشه. گل و میوه گیاه اسپال می، برای مصارف دارویی استفاده می شود.

درمان اسهال خونی با اسپال می

محل رویش اسپال می:

محل رویش این گیاه کشورهای هند، چین و مجمع الجزایر مالزی می باشد.

ترکیبات گیاه اسپال می:

ترکیبات این گیاه شامل گلیکوزیدهای استروئیدی مقوی قلب (کاردنولیدها) شامل کالوتروپین، کالاكتین و اوسکاریدین. استروییدهای استرولی شامل بتا – سیتوسترول و تاراکساسترول می باشد.

اسپال می مقوی قلب می باشد

خواص درمانی اسپال می:

این گیاه حاوی گلیکوزیدهای کاردتولید مقوی قلب بوده، اثر مسهل و استفراغ آوری دارد.

بررسی های صورت گرفته حاکی از آن است که کالوتروپین، علیه سلول های سرطانی اپیدرموئیدی نازوفارنکس انسان اثر ضد سرطان دارد.

از این گیاه برای درمان اسهال خونی، استفراغ، دندان درد، سیفیلیس، تشنج، زگیل، جذام و مشکلات گوارشی استفاده می شود.

در طب هندی فرآورده های تهیه شده از این گیاه برای درمان مشکلات پوستی ، کرم های روده، سرفه، آسیت و استسقاء به کار برده می شود.

از گیاه مذکور برای درمان بیماری های التهابی استفاده می گردد.

همچنین برای درمان فربهی  از این گیاه استفاده می شود.

نحوه مصرف:

فرآورده های حاصل از گیاه کامل و خرد شده برای مصارف خوراکی مورد استفاده قرار می گیرند.

۲ تا ۴ گرم از گیاه به عنوان استفراغ آور و ۲۰۰ تا ۶۰۰ میلی گرم آن به عنوان خط آور و معرق مورد استفاده قرار می گیرد.

عوارض جانبی و هشدارها:

تاکنون هیچ گونه عارضه جانبی مضر و خطرناک ناشی از مصرف اندازه و صحیح گیاه مذکور مشاهده نشده است.

مصرف مقادیر زیاد این گیاه موجب تحریک شدید غشاء مخاطی شده که با علائمی مانند استفراغ، اسهال و همچنین برادی کاردی و تشنج همراه بوده، که در برخی موارد موجب مرگ می شود.

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید