معرفی گیاه آرگو – فواید و مضرات

0
138

معرفی کامل گیاه آرگو:

آرگو، شکل پایدار قارچ روی چاودار و گندم رسیده و دیگر گیاهان عضو خانواده گندم به صورت انگل بوده، سیاه رنگ، سخت و خیلی بزرگ تر از دانه های چاودار می باشد. چرخه زندگی این قارچ با آلودگی تخمدان گیاه میزبان به وسیله اسپورهای قارچ شروع می شود.

اسپور توسط حشرات به گل منتقل شده، روی کلاله جوانه می زند و به درون تخمدان یعنی جایی که مقادیری غذا برای دانه وجود دارد رشد می کند. هنگامی که تخمدان کاملا تخریب شده، میسلیوم ها رشد می کنند. سپس دیواره های افقی تشکیل شده و واکوئل های بزرگی پدیدار می گردند.

ریسه های لایه قشری، رنگدانه های ارغوانی ذخیره کرده، ۳ هفته بعد از آلودگی یک اسکلروتيوم بلند، خمیده و سیاه رنگ شده و به سمت بیرون رشد می کند. که حدود ۸ میلی متر طول دارد و روی آن باقیمانده تخمدان و خامه درون میسلیوم غیر متراکمی به چشم می خورد.

معمولا اسکلروتيوم قبل از برداشت غله و برای زمستان گذرانی روی زمین می افتد.

ارگوت به شکل نوعی اسکلروتیوم است که روی چاودار تشکیل و خشک می گردد. و از آن برای مصارف دارویی استفاده می شود.

محل رویش آرگو:

این گیاه در تمام دنیا به صورت انگل روی چاودار و سایر غلات وجود دارد.

ترکیبات آرگو:

ترکیبات این گیاه شامل آلکالوییدهای ایندول، آلکالویید اصلی متعلق به دست اسید اليسرژیک آمیدها، ارگومترین (ارگوبازین) است. آلکالوییدهای اصلی متعلق به دسته ليسرژیک اسید ارگوپپتین، ارگوتامین است و دیگر آلکالوییدهای متعلق به این دسته شامل ارگووالین، ارگوسین، ارگو کریستین، ارگوکورنین، آلفا و بتاد ارگوکریپتین هستند. آلکالوییدهای متعلق به دسته کلاوین که شامل آگرو کلاوین، فستوکلاوين و اليموکلاوین می باشند. آلکالوییدهای پپتیدی (گروه ارگوپپتید) شامل به ویژه ارگوتامین و نیز ارگووالين، ارگوزین، ارگو کریستین، ارگوکورنین، آلفا و بتا۔ ارگو کریپتین. مشتقات گزانتون (ارگو کرومها) از جمله سکالونیک اسیدهای A تا C و ارگوفلاوین. مشتقات آنتراسن از جمله کلاوروبین، اندو کروسین. آمین ها از جمله تری متیل آمین، متیل آمین و روغن ثابت می باشد.

مضرات آرگو

اثرات آرگو:

داروی مزبور حاوی آلکالوییدهای ارگولینی می باشد که در این میان تنها ارگومترین و ارگوپپتین دارای اثرات سمی و درمانی هستند. اگر چه اثر ارگوت در تحریک عضلات صاف اثبات شده است، لیکن به دلیل مخاطرات احتمالی نمی توان آن را به عنوان دارو تجویز نمود.

خواص درمانی آرگو:

علیرغم مخاطرات احتمالی، قبلاً از این قارچ و فرآورده های آن جهت درمان بیماری های زنان و زایمان و درمان بیماری هایی مانند خونروش، خونروش های دوران یائسگی، خونریزی رحم، خونریزی غیر طبیعی رحم و نیز قبل و بعد از سقط جنین غیر عمدی، جهت دفع جفت، کوتاه کردن دوره بارداری، همچنین برای درمان کم تحرکی رحم و میگرن استفاده می گردید.

از این گیاه همچنین برای درمان اسپاسم های رحم و عضلات، صرع، فلج، اختلالات دستگاه گردش خون توأم با بیماری های شریانی و استعداد خونریزی استفاده می گردد.

موارد منع مصرف:

اگر چه امروزه قارچ مزبور جهت بروز هر گونه اثر درمانی منع مصرف دارد، لیكن از آن در صورت وجود اختلالات جریان خون محیطی مانند، بیماری Raynaud، ترومبوآنژیت، تغییرات عروقی ناشی از تصلب شدید شرایین، اختلالات عملکرد کبد، نارسایی شدید عروق کرونر، آسیب های کلیوی، حاملگی، شیردهی، بیماریهای عفونی، هیپرتونی و هیپوتونی شدید به هیچ وجه نمی بایست استفاده شود.

عوارض جانبی و هشدارها:

تاکنون هیچ گونه عارضه جانبی مضر و خطرناک ناشی از مصرف صحیح و اندازه گیاه مذکور مشاهده نشده است، لیکن به دلیل داشتن عوارض جانبی متعدد مصرف آن توصیه نمی شود.

برخی از عوارض جانبی که احتمالا پس از مصرف این گیاه ایجاد می شوند شامل تهوع، استفراغ، احساس ضعف در پاها، درد ماهیچه، کرختی انگشتان، دردهای آنژینی، تاکی کاردی یا برادی کاردی، آماس موضعی و خارش هستند.

مصرف بیش از حد یا دراز مدت این قارچ ممکن است منجر به ترومبوز، آسیب رگهای شبکیه به همراه آتروفی چشم، قانقاریای اندام های انتهایی، فلج نیمه بدن و تشنج شود.

نشانه های مسمومیت های حاد شامل تهوع، استفراغ، اسهال، تشنگی، سرد شدن و خارش پوست، ضربان سریع و ضعیف نبض، مور مور شدن، کرختی اندام های انتهایی، اضطراب، تیرگی شعور و همچنین عدم هوشیاری می باشند.

مسمومیت های مزمن به شکل بیماری های زیر بروز می کند:

قانقاریای ارگوتی:

این بیماری با اختلالات دردناک گردش خون شریانی اندام های انتهایی که با قانقاریای خشک، ناراحتی های آنژینی، کاهش میدان دید و آفازی همراه است، مشخص می شود.

تشنج ارگوتی:

این عارضه با انقباض ماهیچه ها، اسپاسم های کلونیک و سپس تونیک، فلج نیمه بدن، کاهش هوشیاری و نهایتا مرگ توأم است.

روش نگهداری:

ارگوت را می بایست در ظروف کاملاً سربسته، در محلی خشک و دور از نور نگهداری نمود. در ضمن داروی پودر شده قابل نگهداری نیست.

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید