معرفی کامل گیاه گوشوارک مخملی

0
105

معرفی کامل گیاه گوشوارک مخملی:

گوشوارک مخملی درختچه ای است درشت که ارتفاع آن تا  ۳ متر می رسد. و شاخه های جوان آن دارای زاویه قائمه می باشند. شاخه های مسن این درخت به رنگ خاکستری روشن هستند. برگ های درخت متقابل، مستطیل شکل – سرنیزه ای یا بیضوی، نوک باریک، بدون کرک و دارای دندانه های ریز اره ای می باشند.

گل های این درخت به رنگ سبز مایل به زرد، کوچک و تخت بوده، که درون گرزن های مضاعف شامل چندین گل قرار دارند. هر گل دارای ۴ کاسبرگ، ۴ گلبرگ، ۴ پرچم و ۴ خامه می باشد که اطراف تخمدان را احاطه کرده است. میوه آن نوک کند و صورتی رنگ است که توسط شکاف هایی در رأس باز شده و حاوی دانه هایی با یک پوسته زرد نارنجی می باشد. دانه های این گیاه سمی می باشد.

از پوست تنه و ریشه این گیاه برای مصارف دارویی استفاده می شود.

معرفی گیاه گوشوارک مخملی

محل رویش گیاه گوشوارک مخملی:

گوشوارک مخملی در شرق و مرکز ایالات متحده و کانادا رویش دارد و در به صورت کاشته شده در باغ گیاهشناسی ملی ایران یافت می گردد.

ترکیبات گیاه گوشوارک مخملی:

ترکیبات این گیاه شامل استروییدهای قلبی (کاردنولیدهای موجود در دانه، شامل اونوزید، او بیوزید، اومونوزید، اولونوزید، گلوکواونولوزید، گلوکواونوژنین. آلکالوییدها شامل پلی استرهای حاصل از استریفیکاسیون نوعی سسکویی ترپن پولیول با اسیدهای پیریدینی (از قبیل اونین). آلکالوییدهای پپتیدی شامل فرانگولا آمین، فرانگانین، فرانگوفولین. آلکالوییدهای بنزیل – تتراهیدرو ایزوکینولینی. آلکالوییدهای پورینی شامل کافئین و تئوبرومین است

اثرات و خواص گیاه گوشوارک مخملی:

براساس گزارش های منتشر شده، پوست ریشه و میوه گیاه گوشوارک مخملی ملین و صفرابر بوده، اما مصرف مقادیر زیاد آنها موجب تأثير روی قلب می شود.

در گذشته از این گیاه به عنوان صفرا آور، ملین، مدر و مقوی، همچنین برای درمان سوءهاضمه استفاده می شده است.

روش مصرف:

 به دلیل آن که مصرف میوه و پوست ریشه این گیاه بسیار خطرناک است، استفاده از آنها توصیه نمی شود.

عوارض جانبی و هشدارها:

مصرف سته های این گیاه منجر به مسمومیت شده، اعتقاد بر آن است که خوردن ۳۶ عدد از بسته های E . europaeuS برای کشتن فرد کافی می باشد. به دنبال مصرف سته های این گیاه پس از یک دوره کمون چند ساعته، عوارضی از قبیل قولنج روده، اسهال شدید و گاه خونی، افزایش دمای بدن، کوتاه شدن تنفس، اختلالات گردش خون و علائم غش ظاهر می شود. در اغلب موارد افزایش فشار مغزی – نخاعی همراه با افزایش گیجی پیش رونده که ممکن است به نوعی غیر هوشیاری تبدیل گردد نیز وجود دارد.

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید