معرفی کامل گیاه فاشرا

0
199

معرفی کامل گیاه فاشرا:

گیاه فاشرا گیاهی است علفی چند ساله و که رشد آن سریع می باشد. ریشه گوشتی و دارای چروک های افقی بوده، سطح خارجی آن خاکستری مایل به زرد و داخل آن سفید و لزج است.

ساقه های گیاه گوشه دار و شیاردار، به سمت بالا رشد می کند. برگ ها قلبی پهن، پوشیده از موهای زبر بوده و دمبرگ کوتاه دارند.

گلهای نر، درون خوشه هایی دارای دمگل آذین بلند قرار داشته، قطر آنها ۱۰ تا ۱۲ میلی متر بوده و به راحتی پر پر می شوند. گل های ماده درون دسته های چتر مانند قرار داشته که دارای دمگل آذین کوتاه هستند. جام گل شامل پنج گلبرگ سفید مایل به زرد با رگه های سبز رنگ است. خامه ها سه  عدد و به طور کامل جدا از یکدیگر هستند. کلاله فاقد کرک است.

میوه این گیاه سیاه رنگ، به شکل کروی و به قطر ۷ تا ۸ میلی متر است که دارای پوسته نازک است.

مزه ریشه این گیاه تلخ و تند است . خود گیاه بسیار سمی می باشد. از گل و میوه این گیاه برای مصارف دارویی استفاده می شود.

فاشرا چیست

محل رویش گیاه فاشرا:

محل رویش فاشرا در مناطق شمال شرق و جنوب شرق اروپا و همچنین ایران می باشد.

ترکیبات گیاه فاشرا:

ترکیبات این گیاه شامل کوکوربیتاسین ها، دی هیدروکوکوربیتاسین ها، تترا هیدروکوکوربیتاسین ها، داکسی کوکوربیتاسین ها و بريودول سیژنین. کوکوربیتاسین های گلیکوزیله، شامل گلیکوزیدهای بریونین، آلاترینید، بریونوزید، پریودول سی ژنین و کوکوربیتاسین. تری ترپن های واجد ساختار غیر عادی مانند بریونولیک اسید استروییدها و  اسیدهای چرب پلی هیدروکسیل، تری هیدروکسی، دی انیک اسید الکتین ها می باشد.

اثرات کوکوربیتاسین های عمدتا گلیکوزیله موجود در گیاه مزبور سمومی قوی و دارای اثر سیتوتوکسیک بوده، مصرف موضعی آنها موجب تحریک پوست و غشاء مخاطی می گردد.

خواص درمانی فاشرا:

عصاره های آبکی حاصل از این گیاه به عنوان ضد تومور عمل می نمایند. رزین گیاه نیز مسهل بسیار مفید می باشد.

عصاره های متانولی آن دارای اثر قوی در کاهش قند خون می باشند.

به دلیل سمیت، مصرف این گیاه به عنوان استفراغ آور و مسهل منسوخ شده است. به همین دلیل مصرف گیاه مزبور به عنوان دارو توصیه نمی شود.

از ریشه این گیاه به عنوان ملین، استفراغ آور برای درمان بیماری های گوارشی و تنفسی و نیز درمان بیماری های روماتیسمی استفاده می گردد.

گیاه مزبور همچنین به عنوان عامل پیشگیری کننده و درمان گر جهت مداوای اختلالات متابولیکی، بیماری های کبدی و بیماریهای عفونی حاد و مزمن به کار برده می شود.

در طب سنتی طبع آن گرم و خشک است.

استعمال موضعی جوشانده آن در روغن زیتون خونمردگی های زیر چشم را از بین می برد.

ریشه فاشرا زگیل را از بین برده و استعمال موضعی ریشه آن، التهاب بافتهای اطراف ناخن را بهبود بخشیده، موجب باز شدن دمل ها می گردد.

همچنین ضماد مخلوط ریشه این گیاه با نمک جزء داروهای التیام بخش زخم های ناسور است.

گیاه مذکور یکی از اجزاء مرهم های خورنده گوشت اضافی بوده و استعمال موضعی میوه آن در درمان جرب زخم شونده و غیر زخم شونده مؤثر است.

لعوق (انگشت پیچ) حاصل از ریشه گیاه مذکور و عسل در درمان خناق، دشواری تنفسی، سرفه و دردهای ناحیه جنب مفید می باشد.

مصرف عصاره آن به همراه گندم پخته شیرافزا است.

عوارض جانبی و هشدارها:

گیاه تازه برداشت شده، بسیار سمی است ولی سمیت آن طی نگهداری و نیز با از دست دادن آب (به دلیل ناپایداری کوکوربیتاسین ها) به سرعت کاهش می یابد. گیاه مزبور به علت داشتن کوکوربیتاسین، روی پوست و غشاء مخاطی اثر شدیدا محرک دارد. تماس پوست با عصاره این گیاه نیز موجب بروز جوش، عفونت، تشکیل تاول و نکروز می گردد.

مصرف مقادیر سمی این گیاه موجب استفراغ، اسهال خونی، قولنج، تحریک کلیه، قطع ادرار، کولا پس، اسپاسم، فلج و در برخی شرایط مرگ می شود.

جهت درمان مسمومیت با این گیاه می بایست پس از شستشوی معده اقدام به درمان علامتی شود.

مصرف ۴۰ عدد از سته های گیاه برای بزرگسالان و ۱۵ عدد از سته های آن برای کودکان، کشنده می باشد.

با توجه به آن که اثرات درمانی مورد ادعا برای این گیاه هنوز اثبات نگردیده و مصرف آن به عنوان استفراغ آور و مسهل منسوخ شده است،

استفاده درمانی از گیاه به دلیل خطرات ناشی از مصرف آن توصیه نمی شود. این گیاه به ندرت در برخی از فرآورده های دارویی یافت می گردد.

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید