معرفی کامل گیاه تاتوره

167

معرفی کامل گیاه تاتوره:

تاتوره، گیاهی است علفی، یکساله که دارای ساقه ساده یا دو چنگالی، مدور، افراشته و بدون کرک می باشد. برگ های آن تخم مرغی شکل، دندانه دار، بدون کرک، به رنگ سبز تیره و دارای دمبرگ بلند هستند.

گل های آن بزرگ و سفید رنگ بوده که در محل دو شاخه شدن انشعابات قرار دارند. میوه این گیاه به شکل کپسولی و به اندازه یک گردو و پوشیده از خارهای متراکم می باشد. دانه های آن متعدد، تخت، و به رنگ سیاه می باشد.

برگهای این گیاه دارای بوی ناپسند بوده، گلهای آن معطر و سمی می باشد.

از برگ های خشک شده به همراه سرشاخه های گل دار. گاهی اوقات میوه، دانه های رسیده و بخش های هوایی تازه گیاه نیز برای مصارف دارویی استفاده می شود.

اخطار:

 بخش های مختلف این گیاه سمی هستند.

محل رویش گیاه تاتوره:

این گیاه در اغلب مناطق معتدل و نیمه گرم دنیا یافت می شود. در ایران در استان های مازندران، گیلان، آذربایجان،  چهارمحال و بختیاری، تهران، خراسان، سیستان و بلوچستان رویش دارد.

ترکیبات گیاه تاتوره:

ترکیبات این گیاه شامل آلکالوییدهای تروپان که بیشتر شامل هیوسیامین است. این ترکیب در حین خشک کردن تا حدی به آتروپین و اسکوپولامين و نیز آپو آتروپین، بلادونین، تیگلویل متلوییدین تبدیل می گردد. فلاونوییدها، هیدروکسی کومارین ها از جمله اومبلیفرون، اسکوپولین و اسکوپولتین و ويتانولیدها از جمله ویتاسترامونوليد است. ترکیبات دانه تاتوره شامل آلکالوییدهای تروپان که بیشتر شامل هيوسيامين است. آلکالوییدهای ایندول (از نوع بتا – کاربولین) از جمله فلوروداتورین (که بسیار فلورسنت است). الکتین ها، روغن ثابت (۱۵ تا ۴۵ درصد) و پروتئین ها (۱۲ تا ۲۵ درصد) است.

گل تاتوره

خواص درمانی گیاه تاتوره:

این گیاه دارای مقادیر بسیار متفاوتی از آلکالوییدها (هيوسيامين و اسكوپولامين) می باشد. اثر آنتی کولینرژیک و پاراسمپاتولیتیک این گیاه بیشتر مربوط به اسکوپولامين موجود در آن است.

به دلیل متغیر بودن مقادیر آلکالوییدهای موجود در داروی خام، مصرف فراورده های گیاهی استاندارد نشده توصیه نمی گردد.

در طب سنتی از فرآورده های این گیاه برای درمان آسم، سرفه های انقباضی یا تشنجی، سرفه های ناشی از برونشیت، آنفلونزا و نیز به عنوان خلط آور جهت درمان ترشحات استفاده می گردد. گیاه مزبور همچنین یکی از داروهای اساسی برای مداوای اختلالات دستگاه عصبی غیر ارادی است.

در طب چینی گیاه مزبور جهت درمان انواع درد و به صورت سیگار برای مداوای تنگی نفس، آسم و سرفه و به شکل موضعی جهت درمان روماتیسم به کار برده می شود.

این گیاه در طب سنتی به نام «جوز ماثل» خوانده می شود. و طبع آن سرد و خشک است.

این گیاه همچنین مخدر، خواب آور، قی آور بوده، و برای قلب بسیار زیان آور است.

از این گیاه نیز برای درمان عفونت های همراه با تب بالا، گرفتگی عضلانی و التهابات چشم استفاده می شود.

عوارض جانبی و هشدارها:

در صورت وجود آب سیاه یا زمینه ابتلا به آن، انسدادهای فلجی روده، تنگی مجرای پیلوری، بزرگ شدگی طحال، آریتمی های تاکی کاردیک و آماس حاد ریوی نباید از این گیاه استفاده نمایند.

بیماران مبتلا به احتباس ادرار یا تصلب عروق کرونر نیز نمی بایست از این گیاه استفاده کنند.

اینستاگرام:
از طریق لینک زیر ما را در اینستاگرام دنبال کنید:

مرجع گیاهان دارویی در اینستاگرام

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید