معرفی کامل میوه به – خواص درمانی

0
57

معرفی کامل درخت و میوه به:

به، درختچه یا درختی است که ارتفاع آن تا ۶ متر می رسد. این درخت دارای شاخه های پوشیده از کرک های نمدی می باشد. برگ ها متناوب و تخم مرغی شکل بوده، سطح زیرین آنها نمدی و به رنگ سبز چمنی است.

گل های آن بزرگ، منفرد، معطر و صورتی رنگ هستند. میوه به رنگ زرد، کرک آلود، سیب مانند یا گلابی شکل است.

از میوه و دانه این درخت برای مصارف خوراکی و دارویی استفاده می شود.

میوه ها را جمع آوری کرده و برای مدتی ذخیره می کنند. سپس قاچ کرده و در دمای حداکثر C°۵۰ خشک می کنند.

دانه های این گیاه نیز جدا شده و به صورت کامل یا پودر شده مصرف می شود.

محل رویش درخت به:

این گیاه بومی مرکز و جنوب غرب آسیا بوده ولی به اروپا نیز گسترش یافته است. همچنین در اکثر نواحی مختلف ایران رویش دارد.

ترکیبات گیاه به:

ترکیبات این گیاه شامل گلیکوزیدهای سیانوژنیک شامل آمیگدالین، موسیلاژها و روغن ثابت.

فواید به برای سرفه

خواص درمانی به:

مهمترین ترکیبات موجود در این گیاه موسیلاژ، برخی تانن ها و ویتامین C هستند.

از این گیاه به عنوان مسکن برای درمان اختلالات گوارشی و اسهال استفاده می گردد.

گیاه مزبور به صورت لوسیون برای تسکین چشم درد به کار برده می شود.

از دانه های این گیاه نیز جهت درمان سرفه و نزل معده ای و روده ای استفاده می گردد.

گیاه مزبور همچنین به صورت کمپرس یا ضماد برای درمان صدمات، التهاب مفاصل، زخم نوک پستان و نیز مداوای زخم ها و بریدگی های عمیق انگشتان مصرف می شود.

در طب سنتی این گیاه به نام «سفرجل» خوانده شده، طبع آن سرد و خشک می باشد.

همچنین این گیاه مدر، پاک کننده معده، سودمند در درمان طپش قلب، استفراغ و اسهال است.

بذر آن (بهدانه) نیز در آماس پستان ها و چشم و التهاب معده بسیار سودمند می باشد.

عصاره به، در درمان تنگی نفس و آسم مفید بوده، شربت آن اشتها آور، مقوی معده، بهبود دهنده هضم است. استعمال موضعی عصاره مزبور سودمند در تسکین سوزش ادرار میباشد.

روش مصرف:

از این گیاه، داروی گیاهی به صورت پودر، لوسیون، جوشانده و عصاره استفاده می شود.

برای تهیه عصاره به یا جوشانده آن می بایست یک قاشق چایخوری از دانه های کامل به را به یک فنجان آب افزود. از دانه های آسیاب شده گیاه نیز نوعی ضماد چسبناک تهیه می شود.

عوارض جانبی و هشدارها:

تاکنون هیچ گونه عارضه جانبی مضر و خطرناک ناشی از مصرف صحیح و اندازه گیاه مزبور مشاهده نشده است.

البته با توجه به آن که موسیلاژ تهیه شده از دانه های کامل و همچنین خود دانه ها حاوی گلیکوزیدهای سیانوژنیک واجد سمیت اندک هستند، لازم است مصرف خوراکی آنها با احتیاط صورت پذیرد.

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید