معرفی و خواص درمانی گیاه پاپیتال

0
157

معرفی کامل گیاه پاپیتال:

پاپیتال، گیاهی است چوبی، همیشه سبز، چندساله و خزنده است. این گیاه دارای ریشه های نابجای بالا روندهای است که به کمک آنها تا ارتفاع ۳ تا ۱۵ متر می رسد. این گیاه ساقه منشعب و برگ های متناوب، دمبرگ دار، بدون کرک، براق و چرمی دارد. برگ های جوان ۵ لوبی بوده، برگ های گیاهان مسن گلدار، تخم مرغی – لوزوی می باشند.

گل های این گیاه به صورت چترهای زرد مایل به سبز  و متراکم می باشد. دندانه های کاسه گل کوتاه، تقریبا مثلثی، کرک دار و رو به پایین هستند. هر گل دارای ۵ گلبرگ مستطیلی و مختصر به داخل برگشته، ۵ پرچم و یک تخمدان تحتانی و ۵ خانه ای می باشد. خامه ها به صورت یک ستون به یکدیگر متصل هستند. میوه کروی شکل و معمولا ۵ خانه ای بوده که در بهار رسیده و سیاه رنگ می شود. هر میوه دارای ۳ تا ۵ دانه است که در جوانی بنفش مایل به قرمز بوده و هنگام رسیدن قهوه ای تیره و نهایتا سیاه رنگ می گردد. برگ های این گیاه دارای مزه تلخ است.

از برگ این گیاه برای مصارف دارویی استفاده می شود.

محل رویش گیاه پاپیتال:

این گیاه در انگلستان، مناطق معتدل اروپا و شمال و مرکز آسیا خودرو بوده، ولی در آمریکا کاشته می شود. در ایران نیز به صورت کاشته شده وجود دارد.

نام های دیگر این گیاه: Woodbind True Ivy. Gum Ivy Bindwood.

ترکیبات گیاه پاپیتال:

ترکیبات این گیاه شامل ساپونین های تری ترپنی واجد آگلیکون هایی از قبیل هدراژنین، اولئانولیک اسید و بایوژنین که مهمترین آنها هدروساپونین C (هدراکوزید C که تا حدی به آلفا – هدرين واجد آگلیکون هدراژنین تبدیل می شود) می باشد. به علاوه هدرو ساپونین B (هدراکوزید B) نیز در شمار دیگر ساپونین های موجود در گیاه است. روغن فرار که شامل ترکیباتی از قبیل متیل اتیل کتون و متیل ایزو بوتیل کتون می باشد. پولی اینها شامل فالکارینول، دی دهیدروفالکارینول. استرول ها شامل بتا – سیتوسترول و کامپسترول است.

اثرات گیاه پاپیتال برای کبد

اثرات و خواص درمانی گیاه پاپیتال:

این گیاه خلط آور و ضد اسپاسم است. در بررسی های صورت گرفته، گیاه مزبور اثر ضد ترشح و سیتوتوکسیک داشته است. هدراسایونین C واجد آثار ضدویروس، ضدباکتری، ضدقارچ، ضد کرم، حلزون کش و آنتی فلاژله بوده، برگ های تازه آن محرک پوست و مخاط بوده، ممکن است حساسیت زا باشند.

این گیاه موجد نزله تنفسی بوده، از این رو جهت درمان علامتی بیماری های التهابی و مزمن برونشی مورد استفاده قرار می گیرد.

در طب سنتی از این گیاه به صورت داخلی برای درمان اختلالات کبد، طحال و کیسه صفرا هس خنازیر و به صورت خارجی برای مداوای زخم های ملتهب، پینه، سلولیت، التهابات، درد عصبی، اختلالات انگی و التهاب وریدها استفاده می شود.

این گیاه در طب سنت به نام های «قسوس» و «لبلاب» خوانده شده، طبع آن سرد و خشک است. ریزاننده سنگ های کلیوی، قاعده آور، سودمند در تسکین گوش درد و تاری دید است. گذاردن جوشانده آن بر روی سوختگی های ناشی از آتش موجب التیام آنها می گردد.

همچنین گیاه مزبور برای درمان راشیتیسم به کار برده می شود.

عوارض جانبی و هشدارها:

تاکنون هیچ گونه عارضه جانبی مضر و خطرناک ناشی از مصرف صحیح و اندازه گیاه مذکور مشاهده نشده است، با این وجود گیاه در صورت تماس با پوست دارای پتانسیل متوسطی جهت حساسیت زایی می باشد.

روش مصرف:

برای تهیه دم کرده می بایست یک قاشق چای خوری پر از پودر گیاه را به یک چهارم لیتر آب داغ افزود، سپس آن را به مدت ۱۰ دقیقه به حال خود رها کرد. جهت تهیه ضماد یک قسمت از برگ های تازه گیاه را با ۳ قسمت آرد تخم کتان مخلوط می کنند. برای تهیه دم کرده، یک قاشق چایخوری پودر گیاه به یک چهارم فنجان آب جوش افزوده شده، ۱۰ دقیقه به حال خود رها می گردد. از دم کرده و یا چای این گیاه، ۳ بار در روز استفاده شود.

برای مصارف موضعی نیز باید برگ های تازه گیاه مزبور را روی زخم های چرکین و سوختگی ها قرار داد، همچنین می توان ۲۰۰گرم از جوشانده برگ های تازه به طور موضعی، برای درمان روماتیسم استفاده نمود.

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید