خواص فوق العاده چای در درمان بیماری ها

79

معرفی کامل گیاه چای:

چای گیاهی است درختچه ای همیشه سبز و بسیار منشعب با برگ های براق، به رنگ سبز تیره، متناوب، چرمی، سرنیزه ای یا تخم مرغی کشیده که دارای حاشیه اره ای و دمبرگ کوتاه می باشد. برگ های جوان آن نیز به خاطر پوشش کرکی سطح خود نقره ای به نظر می رسند.

گل های این گیاه به صورت منفرد بوده و یا در دسته های معدود واقع در محور برگها قرار دارند. و دارای دمگل کوتاه بوده که دمگل به رنگ سفید یا صورتی روشن می باشد.

گل ها دارای پنج تا هفت کاسبرگ و گلبرگ بوده، گلبرگ ها در قاعده به هم متصل می باشند. پرچمها متعدد هستند و حاوی یک تا سه دانه صاف قهوه ای رنگ می باشد. تخمدان نیز سه خانه ای است.

میوه این گیاه به صورت کپسولی چوبی و به رنگ قهوه ای مایل به سبز می باشد.

محل رویش چای:

چای به فرم وحشی یافت نمی شود و فقط به صورت کاشته شده وجود دارد. پیدایش آن در کشور چین بوده که ابتدا در چین کشت می گردیده، اما امروزه در هند، چین، سری لانکا، ژاپن، اندونزی، کنیا، ترکیه، پاکستان، مالاوی و آرژانتین و در استان های شمالی کشور ایران شامل مازندران و گیلان نیز کشت می شود.

از برگ های این گیاه برای مصارف دارویی و خوراکی استفاده می شود.

برگ های چای، تخمیر و یا خشک می شوند. برداشت تحت شرایط کنترل شده کیفی انجام می گیرد. چای سبز از بخار دادن برگهای تازه و چای سیاه از اکسیده شدن برگهای چای حاصل می شود.

طی فرآیند اکسیداسیون، آنزیم های موجود در چای، بسیاری از ترکیبات دارویی پلی فنولی را به ترکیبات کمتر فعال تبدیل می کند. این فرآیند در چای سبز به دلیل آن که روند بخار دهی، آنزیم های اکسید کننده را غیرفعال می کند، رخ نمی دهد.

به همین منظور فعالیت آنتی اکسیدانتی چای سبز شش برابر بیشتر از چای سیاه می باشد.

درمان انواع سرطان ها با چای

ترکیبات گیاه چای:

ترکیبات این گیاه شامل آلکالوییدهای پورین که شامل کافئین، تئوبرومین، تئوفیلین، ساپونین های تری ترپنی شامل تئانولیا ساپونین ها که واجد آگلیکون هایی از قبیل بارینگتوژنول C و R1 – بارینژنول می باشند.

همچنین دارای كاتشین ها که به مقدار ۱۰ تا ۲۵ درصد در چای سبز (تخمیر نشده) وجود داشته، پس از تخمیر، بخشی از آنها به کینون های اولیگومری تانن مانند، از قبیل تنافلاوین، تئافلاوین اسید، تئاروبیژن و یا پلیمرهای نامحلول در آب فلاونوییدهایی مانند کوئرستین، کامپفرول و مرستین تبدیل می گردد. مشتقات کافئیک اسید از جمله کلروژنیک اسید، تئو گالین. یون های غیر آلی شامل مقدار زیادی فلوراید (۱۳۰ تا ۱۶۰ میلی گرم در کیلوگرم)، پتاسیم و آلومینیوم روغن فرار که عمدتا شامل لینالول است می باشد.

اثرات درمانی چای:

مهمترین کاربرد بالینی این گیاه، استفاده از آن جهت پیشگیری از سرطان و بیماری های قلبی است.

نتایج بررسی های صورت گرفته روی این گیاه حاکی از آن است که گیاه چای دارای اثر ضد سرطان عليه سرطان های ناحیه معده، روده کوچک، لوزالمعده، روده بزرگ، ریه و نیز سرطان های مرتبط با استروژن از قبیل اکثر سرطان های پستان می باشد.

همچنین بر اساس بررسی های  صورت گرفته مشخص شده است که مصرف دهان شویه های تهیه شده از این گیاه موجب کاهش تشکیل پلاک دندان و همچنین مهار رشد باکتری های موجد پوسیدگی دندان می گردد.

همچنین گیاه مذکور دارای اثرات گرمازا و اکسید کننده چربی بوده، از این رو می توان از آن به عنوان نوعی عامل مؤثر جهت درمان چاقی استفاده نمود.

یافته های حاصل ازآزمایشات بالبینی نیز حاکی از آن است که مصرف چای اولونگ (برگهای نیمه تخمیر شده چای) موجب کاهش غلظت گلوکز پلاسما و . .. افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ می گردد. و کاهنده کلسترول خون می باشد.

از سوی دیگر گفته می شود که بیشتر اثرات محافظ شیمیایی ضد تکثیر و آنتی اکسیدانت مشاهده شده در این گیاه ناشی از ترکیبات پلی فنولی موجود در آن است.

آخرین بررسی های صورت گرفته روی ترکیبات غیر پلی فنولی موجود در این گیاه نیز حاکی از آن است که فئوفیتین های A و B دارای اثرات ضد ژنوتوکسیک (antigenotoxic) و ضد التهاب می باشند.

مکانیسم های متعددی در رابطه با چگونگی اثر ضد تکثیر، پرو آپوپتوتیک مرتبط با سرطان و نیز محافظ شیمیایی بیماری های عروقی توسط گیاه مزبور پیشنهاد شده است.

کافئین موجود در این گیاه موجب تحریک دستگاه عصبی مرکزی (CNS) شده که دارای اثر ضد افسردگی می باشد (اثر مزبور ناشی از آنتاگونیسم آدنوزین است).

آنتاگونیسم آدنوزین منجر به اتساع عروق کلیوی و در نتیجه افزایش میزان فیلتراسیون گلومرولی (دیورز) می گردد. کافئین اثر اینوتروپیک مثبت داشته، سبب افزایش ترشح شیرۂ معده، گلیکولیز و لیپولیز می شود.

همچنین بر اساس بررسی های حیوانی صورت گرفته مشخص شده است که آنتاگونیسم برادی کینین و پروستاگلاندین توسط کافئین، موجب انقباض مویرگی و بروز اثر ضد التهاب می شود.

اثرات ضد سرطان:

برخی شواهد بالینی حاکی از اثرات ضد سرطان این گیاه می باشند. یافته های حاصل از کارآزمایی های بالینی خوب کنترل شده حاکی از آن است که مصرف گیاه مزبور موجب پیشگیری از وقوع سرطان هایی از قبیل سرطان های لوزالمعده، روده بزرگ، روده کوچک، معده، پستان و ریه می گردد. از سوی دیگر بر اساس چند بررسی برون تن صورت گرفته، مشخص شد که مصرف وابسته به مقدار این گیاه موجب کاهش تکثیر و یا افزایش آپوپتوزیز در انواع مختلف دودمان های سلولی سرطانی (مانند ریه، پوست، سلول های مولد کراتین، پروستات، آسیتهای Ehrlich کولون، معده، دهان و پستان می گردد. اثر مزبور ناشی از تأثیر پلی فنول ها یا برخی ترکیبات خاص پلی فنولی از قبیل اپی گالوکاتشین – ۳ – گالات (EGCG) و اپی گالوکاتشین (EGC) می باشد.

نتایج حاصل از دو بررسی صورت گرفته نیز حاکی از آن است که مصرف چای سبز موجب مهار رشد یا آپوپتوزیز، خصوصا در سلول های سرطانی (نه سلول های طبیعی می گردد). مهار رشد سلولهای تومور توسط پلی فنول های چای سبز در طول فاز G1 چرخه سلولی رخ می دهد.

از سوی دیگر بر اساس بررسی های صورت گرفته مشخص شده است که پودر تهیه شده از این گیاه ،موجب افزایش اثر ضد تومور دوکسوروبیسین که نوعی عامل شیمی درمانی است در موش های دریافت کننده پیوند مبتلا به سرطان آسیت Ehrlich یا سلول های تومور سرطانی تخمدان M5076 می گردد.

همچنین یافته های حاصل از تحقیقات صورت گرفته حاکی از آن است که مصرف ۹ فنجان چای سبز در روز موجب کاهش کلسترول تام (ولی نه تری گلیسیریدها یا HDL) می گردد.

چای از پوسیدگی دندان جلوگیری می کند

اثرات ضد پوسیدگی دندان:

عصاره های اتیل استاتی چای سبز موجب مهار باکتری های موجد پوسیدگی دندان یعنی باکتری هایی از قبیل Streptococcus salivarius , Escherichia coli و Streptococcus mutans که از بزاق دهان و پلاک دندانی دندان های پوسیده بیماران مبتلا به عارضه مزبور جدا شده اند، می گردند.

همچنین با استفاده از نوعی حسگر امواج صوتی مشخص شده است که چای سبز دارای نوعی اثر مهار گر ضعیف روی رشد باکتری های Proteus rettgeri و Proteus mirabilis است.

اثرات ضد التهاب:

یافته های حاصل از بررسیهای برون تن صورت گرفته حاکی از آن است که تأثیر دادن گالات اپی گالوكاتشين موجود و عصاره چای سبز بر روی سلول ها موجب مهار قابل توجه چسبیدگی و مهاجرت نوتروفیل ها (که نقش مهمی را در بروز التهاب ایفا می کنند) در سراسر تک لایه های سلولی اندوتلیال می گردد. ذکر این مطلب ضروری است که اثر مزبور به مقدار تانن موجود در عصاره بستگی دارد.

از سوی دیگر مشخص شده است که میکروارگانیسم های مهاجمی مانند باکتری ها با چسبیدن به اندوتلیوم عروقی و مهاجرت درون بافت، از بین می رود

اثرات آنتی اکسیدانت:

نتایج حاصل از چندین بررسی برون تن صورت گرفته حاکی از آن است که پلی فنول های چای سبز و کاتشین های خاص موجود در پلی فنول های چای سبز یعنی کاتشین و اپی کاتشین موجب مهار اکسیداسیون LDL می گردند.

این اثر ممکن است از گسترش عوامل ایجاد بیماریهای قلبی عروقی مانند تصلب شرایین جلوگیری نماید. از سوی دیگر یافته های حاصل از آزمایشات انسانی که بر روی افراد سیگاری و غیر سیگاری صورت گرفت، حاکی از آن است که مصرف روزانه شش فنجان چای سبز به مدت چهار هفته، روی اکسیداسیون LDL (به صورت ex vivo) و یا فعالیت آنتی اکسیدانت پلاسما (ویتامین های E,C و بتا – کاروتن) و لیپیدها (کلسترول LDL و HDL و تری گلیسیریدها) تأثیر نداشته است.

همچنین مشخص شده است که اپی گالوكاتشين – ۳ – گالات (EGCG) موجب مهار پرتو فرابنفش و ممانعت از ایجاد صدمات پوستی ناشی از پرتو مزبور می گردد. که این فرآیند حاصل کاهش پراکسیداسیون چربی ها می باشد.

در این آزمایشات صورت گرفته، ۳۰ دقیقه پیش از قرار گرفتن پوست در معرض پرتو فرابنفش (UVB)، بر روی آن عصاره چای سبز مالیده شد. یافته های به دست آمده حاکی از آن بود که بسته به غلظت عصاره، این امر موجب محافظت پوست علیه ایجاد آریتمای حاد می گردد.

اثرات پیشگیری کننده سرطان:

يافته های حاصل از یک بررسی واجد کنترل مناسب صورت گرفته بر روی تعدادی زن ژاپنی مبتلا به سرطان پستان حاکی از آن است که افزایش مصرف چای سبز پیش از بروز علائم بالینی سرطان مزبور، با پیش آگاهی مناسب مراحل اول سرطان پستان همراه بوده، اثر مزبور احتمالا مرتبط با اثرات تعدیل کننده چای سبز روی ویژگی های بالینی سرطان می باشد.

از سوی دیگر در یک مطالعه واحد کنترل مناسب، تأثیر چای سبز در کاهش خطر بروز انواع سرطان های دستگاه گوارش (مانند سرطان مری، معده، روده بزرگ و مقعد) مورد بررسی قرار گرفت. یافته های این بررسی حاکی از آن بود که مصرف مقادیر زیاد چای سبز (۷ فنجان در روز)، موجب کاهش امکان وقوع سرطان معده می گردد.

همچنین نتایج به دست آمده از یک مطالعه صورت گرفته در شانگهای چین بیانگر آن است که بین مصرف چای سبز و امکان وقوع انواع سرطان یک رابطه معکوس دارد.

اثر روی فلور میکروبی روده و بیماری اسهال:

مصرف عصاره استخراج شده از چای سبز (۴۰۰ میلی گرم پلی فنول، 3 بار در روز)، موجب افزایش رشد گونه های Lactobacillus و Bifidobacter شده، حال آن که از رشد Clostridium perfringens و می نماید. اثر مزبور نه فقط از نظر مهار بیماری های اسهالی ناشی از کلستریدیوم بلکه به لحاظ جلوگیری از سرطان روده نیز مهم به شمار C . difficile ممانعت می رود. از سوی دیگر پلی فنول های موجود در چای سبز دارای نوعی اثر شاخص ضد ویروس، عليه رترو ویروس می باشد که یکی از ویروس های متداول مرتبط با التهاب ویروسی دستگاه گوارش کودکان است.

همچنین عصاره های استخراج شده از چای سبز موجب مهار رشد باکتری های موجد اسهال از قبیل ,Salmonella typhimurium Vibrio cholerae و Salmonella typhi می گردند.

اثرات محافظ کبدی:

آنالیز فراکسیونی چای سبز حاکی از آن است که فراکسیون های IV III و V دارای اثرات نسبتا قوی روی صدمات کبدی ناشی از D – گالاکتوزامین می باشند. فراکسیون III حاوی فلاونوییدها و ساپونین های چای بوده، فراکسیون IV حاوی ترکیبات سبک قابل انحلال در آب مانند قندهای آزاد، آمینو اسیدها و اولیگوساکاریدها می باشد. فراکسیون V نیز نسبتأ خالص و متشکل از فیبرهای رژیمی محلول (پلی ساکاریدها) است.

مهار گزانتین اکسیداز:

با توجه به آن که پلی فنول های موجود در چای سبز تا حدی موجب مهار آنزیم گزانتین اکسیداز (که در تبدیل پورین به اوریک اسید دخیل است می شوند، از این رو می توان از چای سبز برای درمان نقرس استفاده نمود. اثر مزبور مشابه با اثرات حاصل از یک بررسی برون تن می باشد که با استفاده از داروی آلوپورینول صورت گرفته است.

اثر چای در زگیل های تناسلی:

در اکتبر سال ۲۰۰۶ اداره غذا و داروی ایالات متحده مصرف کونه كاتشین های (وره ژن) حاصل از چای سبز را جهت درمان زگیل های واقع در بخش های خارجی دستگاه تناسلی و نیز نواحی اطراف مقعد تأیید نمود.

اثر چای در بیماری های قلبی:

برای مشخص شدن اثر مصرف چای سبز بر بیماریهای قلبی و سرطان یک مطالعه گسترده هم گروه مبتنی بر جمعیت که بخشی از مطالعه هم گروه اطمینان بخش سلامت ملی اوساکی ژاپن بود انجام پذیرفت. در این بررسی علت موارد مرگ و میر مثبت شده مربوط به شرکت کنندگان در این مطالعه طی مدت ۱۱ سال (و نیز طی مدت ۷ سال برای موارد مرگهای خاص)، ثبت گردید. نتایج نشان داد که در بازه زمانی مذکور ۴۲۰۹ مورد مرگ رخ داده است.

تجزیه و تحلیل نتایج مذکور حاکی از آن بود مصرف چای سبز موجب کاهش احتمال مرگ ناشی از بیماری های قلبی و نیز دیگر موارد بیماری غیر از سرطان گشته بود. به نظر می رسد بین میزان مصرف چای سبز و کاهش احتمال مرگ ناشی از سکته قلبی یک رابطه معکوس قدرتمند وجود دارد. این امر به ویژه در مورد زنان صادق است به طوری که در مورد زنانی که روزانه کمتر از یک فنجان چای سبز مصرف می کردند در مقایسه با زنانی که روزانه ۵ فنجان یا بیشتر چای سبز مصرف می نمودند کاهش احتمال مرگ ناشی از سکته قلبی به ترتیب ۴۲ و ۶۲ درصد کاهش یافته بود.

پژوهشگران دست اندر کار بررسی مذکور نتیجه گرفتند که اثر چای سبز و محافظت قلب و عروق یک اثر آستانه ای به شمار می آید بدین معنی که فردی که به صورت عادت، حداقل یک فنجان در روز چای سبز میل می نماید از مزایای واقعی آن بهره مند می گردد.

اثر چای در کاهش کلسترول بالای خون:

یافته های حاصل از بررسی های صورت گرفته حاکی از آن است که مصرف عصاره چای سبز غنی شده با تثافلاوین موجب کاهش کلسترول تام پلاسما و نیز LDL – C بزرگسالان مبتلا به نوع خفیف تا ملایم هیپرکلسترولمی می گردد.

از سوی دیگر مصرف این گیاه ممکن است موجب کاهش خطر ابتلاء به بیماریهای عروق کرونر قلب شود که اثر مزبور با جلوگیری از پیشرفت تصلب شرایین، محافظت از LDL در مقابل اکسیداسیون و نیز تشکیل فوم سلها (ماکروفاژهای مملو از LDL کلسترول اکسیده شده.) اعمال می شود.

همچنین مصرف چای سبز با توجه به مقدار چای مصرف شده، موجب کاهش کلسترول در سلول های اندوتلیال عروقی طناب نافی (ساختمان طناب مانند متشکل از سرخرگ و سیاهرگ نافی که جنین را به جفت متصل می کند.) انسان می گردد.

اثر چای بر چاقی:

نتایج آزمایشات صورت گرفته، حاکی از اثرات گرمازای چای سبز و خاصیت اکسید کننده چربی توسط آن است.

کاهش کلسترول خون با مصرف چای

خواص درمانی چای:

چای سبز، گیاه بسیار مفیدی جهت پیشگیری از بروز سرطان و نیز پوسیدگی دندان می باشد.

چای سبز جهت درمان اختلالات معده، میگرن، علائم ناشی از خستگی، استفراغ و اسهال نوشیده می شود.

همچنین می توان از آن جهت افزایش کارایی کلی استفاده نمود (اثر محرک). از این گیاه برای درمان بیماری های قلبی عروقی، انواع سردرد، حالات هیجانی، افسردگی و ناراحتی های معده استفاده می شود.

در طب هندی این گیاه جهت درمان اسهال، بی اشتهایی، عطش، میگرن، دردهای قلبی، تب و خستگی به کار برده می شود.

در طب چینی از این گیاه برای درمان میگرن، تهوع، اسهال ناشی از مالاريا، اختلالات گوارشی و نیز جهت پیشگیری از بروز سرطان استفاده می گردد.

روش مصرف:

از این گیاه برای مصارف خوراکی به صورت دم کرده و یا کپسول استفاده می شود.

جهت تهیه چای، آب جوش را روی یک قاشق چایخوری سر پر از برگ چای و یا مقدار معادل پودر چای ریخته، یا آن که چای کیسه ای را درون آب جوش قرار داده، ۳ تا ۱۰ دقیقه به حال خود رها می کنند. ظرف مدت ۳ دقیقه کافئین به طور تقریبا کامل استخراج می گردد. در صورت طولانی شدن مدت دم کردن، میزان تانن موجود در چای (که دارای اثر ضداسهال می باشد)، افزایش می یابد.

عوارض جانبی و هشدارها:

استفاده زیاد از چای نیز منجر به افزایش اسیدیته و سوزش معده، کم اشتهایی و یبوست یا اسهال می شود.

افراد مبتلا به ضعف قلب و عروق، بیماری های کلیوی، پرکاری تیروئید، مستعد اسپاسم و نیز اشخاصی که دچار برخی بیماری های روحی مانند حالات اضطراب هستند، می بایست چای را با احتیاط مصرف نمایند. مصرف دراز مدت و بیش از اندازه ممکن است علائم غیر اختصاصی مانند بیحالی، کج خلقی، بیخوابی، تپش قلب، سرگیجه، استفراغ، اسهال، کم اشتهایی و سردرد ایجاد کند.

بر اساس گزارش های ارائه گردیده، مشخص شده است که تجویز به طور متوسط ۲۵۰ میلی لیتر چای سبز در روز به نوزادان، منجر به بروز سرطان مایکروسیتیک میشود. اثر مزبور احتمالا ناشی از متابولیسم ناقص آهن می باشد.

از مصرف این گیاه در دوران بارداری، به دلیل کافئین موجود در آن اجتناب شده، یا حداقل از مقادیر زیاد آن استفاده نگردد.

تداخل دارویی:

مصرف همزمان چای سبز با داروهای ضد انعقاد خون ممکن است سبب کاهش کارآیی داروهایی مذکور گردد.

جذب داروهای قلیایی به دلیل ایجاد پیوند شیمیایی با تانن ها ممکن است به تأخیر افتد. به همین علت بهتر است داروهای قلیایی را با چای مصرف نکنید.

روش نگهداری:

چای را می بایست در ظروف کاملا سربسته، در محلی خشک و دور از سایر ترکیبات شیمیایی و مواد معطر نگهداری نمود.

اینستاگرام:
از طریق لینک زیر ما را در اینستاگرام دنبال کنید:

مرجع گیاهان دارویی در اینستاگرام

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید