فواید و مضرات گیاه کافور

0
385

معرفی کامل گیاه کافور:

کافور درختی است همیشه سبز که ارتفاع آن تا ۵۰ متر و قطر آن تا ۵ متر می رسد. قسمت پایین تنه افراشته و قسمت بالای آن دارای انشعابات گره دار است. برگ های این درخت متناوب، تخم مرغی شکل، سرنیزه ای و نوک باریک که در سطح فوقانی شیاردار، براق و سبز مایل به زرد روشن می باشد . و در سطح تحتانی آنها روشن تر است.

گل های این گیاه کوچک و سفید رنگ می باشد. سطح داخلی گلبرگ ها کرک دار است. گل ها درون پانیکول هایی با دمگل آذین بلند قرار دارند. پرچم ها کرک دار و دارای غده های عریض قلبی و بدون پایک هستند. میوه این درخت به رنگ ارغوانی تیره و تک دانه ای می باشد.

از روغن فرار حاصل از این درخت برای مصارف دارویی استفاده می شود.

کافور خالص شده به وسیله فرایند تقطیر و متعاقب آن تصعید از چوب این گونه به دست می آید.

محل رویش درخت کافور:

این گیاه از ویتنام تا جنوب چین و تا جنوب ژاپن رویش دارد.در ایران نیز به صورت کاشته شده در مناطق شمال کشور وجود دارد.

کافور پیری را تسریع می کند

ترکیبات گیاه کافور:

ترکیبات این گیاه شامل کافور یا D (+) – کافور با نام شیمیایی (۱R و ۴R ) – تری متیل – بی سیکلو، هپتان که از روغن فرار تنه درخت کافور، استخراج می گردد.

اثرات و خواص گیاه کافور:

استفاده موضعی از کافور باعث از بین رفتن ترشحات برونشی و باعث پر خونی موضعی می شود.

این گیاه محرک تنفسی و ضد اسپاسم برونشی است. یاد آور می گردد که اثرات مزبور تنها با تجویز مقادیر سمی کافور ظاهر می شود.

بررسی های برون تن نیز حاکی از اثر ضد باکتری سینئول که مهمترین ترکیب فعال موجود در کافور است، می باشد.

این گیاه برای درمان آریتمی قلبی، سرفه، برونشیت، فشار خون پایین، اختلالات عصبی قلب و روماتیسم استفاده می شود.

در طب سنتی از این گیاه به صورت خارجی برای درمان روماتیسم ماهیچه ای و ناراحتی های قلبی استفاده می شود. همچنین به صورت داخلی برای درمان اختلالات هایپوتونیک دستگاه گردش خون و بیماری های دستگاه گوارش به کار برده می شود.

التهاب غشاء مخاطی دستگاه تنفسی نیز با مصرف فرآورده های داخلی و خارجی گیاه مزبور قابل درمان است.

در طب هندی از این گیاه برای درمان دردهای عضلانی، نارسایی قلبی و آسم استفاده می شود.

طبع این گیاه سرد و خشک بوده که در درمان سردردهای صفراوی و ورم های گرم مؤثر است.

کافور بندآورنده خونریزی بینی، مفید در درمان آفت و تقویت کننده حواس می باشد.

همچنین در درمان چشم درد گرم نیز سودمند است.

کافور به شدت نیروی جنسی را تضعیف می کند.

کافور پیری را سرعت می بخشد.

عوارض جانبی و هشدارها:

عوارض عمومی استفاده موضعی از این گیاه منجر به تحریک پوست و ایجاد مسمومیت های ناشی از جذب یا تنفس آن می شود. گاه به دنبال استفاده از مرهم های روغنی حاوی کافور، اگزمای تماسی ایجاد می گردد. گیاه مزبور برخی مواقع به عنوان جایگزین حشیش استفاده می شود، چرا که مصرف ۶ تا ۱۰ گرم از آن منجر به بروز نوعی مسمومیت توأم با سرخوشی می گردد.

استفاده از کافور در دوران بارداری ممنوع است.

مرهم های حاوی کافور نمی بایست برای نوزادان تجویز شود. علائم مسمومیت که به ویژه در کودکان ظاهر می شود شامل هذیان، اسپاسم ها و اختلالات تنفسی است.

مقدار کشنده این گیاه برای کودکان کمتر از یک گرم و برای بزرگسالان حدود ۲۰ گرم می باشد. هر چند مواردی از مسمومیت بالغين پس از مصرف ۲ گرم کافور نیز گزارش شده است.

روش مصرف:

از کافور به صورت موضعی، استنشاقی و به شکل مایع یا نیمه جامد استفاده می گردد. جهت مصارف خوراکی نیز این گیاه در تهیه لینیمان ها و پمادهای جامد یا مایع به کار برده می شود.

فرآورده های دارویی تجاری گیاه مزبور شامل انواع کرم، پماد، بالسام و ژل می باشد.

روش نگهداری:

کافور را می بایست در ظروف کاملا محکم و سر بسته، دور از نور نگهداری کرد.

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید