معرفی گیاه علف چنگ و خواص آن

0
235

معرفی گیاه علف چنگ:

گیاهی است به ارتفاع حدود یک متر با برگ های خطی و نیزه ای که نوک آن باریک می باشد. ساقه های آن بلند بوده و دارای کرک های خاکستری است. ریشه این گیاه به صورت مخروطی می باشد و پراکنده می باشد. گل های آن به رنگ ارغوانی تیره تا سفید است و به صورت تکی که هر گل دارای 5 کاسبرگ با دندانه هایی به طول 2 تا 4 سانتی متر است. از دانه این گیاه به عنوان مصارف دارویی استفاده می شود.

محل رویش:

این گیاه بیشتر در اروپا و آسیا رویش دارد. در ایران، استان های گلستان، گیلان، مازندران و آذربایجان نیز وجود دارد.

این گیاه در ایران به نام “خزامی” شناخته می شود.

ترکیبات علف چنگ:

ساپونین های تری ترپنی که شامل ژیتاگوزید به میزان 04/0 درصد، کیلاییک اسید گلیکوزیدها، روغن ثابت، استروییدها شامل استرول هایی مانند آلفا- اسپیناسترول، آمینواسیدهای غیر معمول مانند اورسیل آلانین.

گیاه علف چنگ ضد قارچ و سمی می باشد.

خواص درمانی علف چنگ:

برای درمان التهاب معده، سرفه، عفونت های پوستی، ضد عفونی کننده ضخم و آماس از این گیاه استفاده می شود.

این گیاه برای درمان مشکلات کبدی و طحال مفید است. همچنین برای ورم معده می توان از محلول های گیاه علف چنگ استفاده نمود.

برای از بین بردن بوی بد دهان و بینی می توانید از این گیاه بخوری تهیه کرده و دهان و بینی خود را با آن بخور دهید. این عمل می تواند بوی بد دهان و بینی را از بین ببرد.

گیاه علف چنگ گرم کننده رحم بوده و ترشحات مزمن رحم را از بین می برد.

[su_box title=”مطالب مرتبط:” box_color=”#8000b0″ title_color=”#ffffff”]پیشنهاد می شود خواص درمانی سیر خرس را بخوانید[/su_box]

عوارض جانبی :

تاکنون هیچ گونه عوارض جانبی مضر از مصرف صحیح این گیاه گزارش نشده است. اما بدلیل اینکه این گیاه سمی می باشد، لذا باید با احتیاط مصرف شود. مصرف دانه های این گیاه باید کمتر از 2 گرم باشد به دلیل اینکه مصرف بیش از 2 گرم بدلیل وجود ساپونین های سمی ممکن است باعث مسمومیت شود . مصرف بیش از 5 گرم از دانه های گیاه علف چنگ کشنده می باشد و احتمال مسمومیت شدید و مرگ را به دنبال خواهد داشت.

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید