درمان دیابت با گیاه گوار

0
144

معرفی کامل گیاه گوار:

گوار، گیاهی است علفی و یک ساله به ارتفاع ۶۰ سانتی متر با برگ های متناوب. برگچه ها بیضوی پهن، نوک باریک، دندانه دار و در هر دو سطح کرک دار هستند. ریشه این گیاه دارای گرهک هایی است که نیتروژن موجود در جو را به صورت نیتروژن آلی تثبیت می کند.

گل ها ی این گیاه پنج بخشی بوده، که درون خوشه های محوری قرار دارند. کاسبرگ ها پیوسته و در سطح بیرونی مودار می باشد. کاسبرگ های پایینی بلندتر هستند. میوه به صورت مختصر کرک دار و حاوی ۵ تا ۶ دانه می باشد. دانه ها دارای آندوسپرم فراوان و لزج هستند.

از تمامی بخش های این گیاه برای مصارف دارویی استفاده می شود.

پودر حاصل از آسیاب کردن اندوسپرم. آسیاب کردن خشک یا مرطوب آندوسپرم را از پوسته دانه جدا می کند.

محل رویش گیاه گوار:

این گیاه بومی شبه قاره هند است و در هند، استرالیا، آفریقای جنوبی و ایالات متحده پراکنش دارد.

ترکیبات گیاه گوار:

ترکیبات این گیاه شامل پلی ساکاریدهای محلول در آب مانند گالاکتومانان ها (۸۵ درصد). پروتئین ها (۲ تا ۵ درصد) و ساپونین ها است.

عکس گیاه گوار

خواص گیاه گوار:

این گیاه به دلیل اثر هیدرو کلویید گوآر روی جذب گلوکز، موجب کاهش مقدار گلوکز سرم خون، پس از صرف غذا، کاهش دفع گلوکز از طریق ادرار و بهبود مقدار HBA1 و میزان قند خون می شود. گیاه مزبور همچنین باعث کاهش مقدار چربی خون می گردد.

از این گیاه به صورت داخلی برای درمان دیابت شیرین، هیپرگلیسمی (افزایش میزان قند خون) پس از صرف غذا،  کاهش میزان لیپوپروتئین های خون، همچنین تنظيم عملکرد دستگاه گوارش استفاده می شود.

در طب هندی این گیاه برای درمان شب کوری، مشکلات گوارشی، بی اشتهایی، یبوست و به عنوان شیرافزا به کار برده می شود.

عوارض جانبی و هشدارها:

تاکنون هیچ گونه عارضه جانبی مضر و خطرناک ناشی از مصرف بجای مقادیر درمانی گیاه مزبور به عنوان دارو یا حامل دارویی مشاهده نشده است.

عوارض جانبی که ممکن است به ویژه در آغاز درمان ایجاد شوند، شامل احساس سیری، تهوع، نفخ و اسهال می باشند. به علاوه ندرت نیز علائم کاهش قند خون (افزایش تعریق، سرگیجه، گرسنگی شدید و مشکلاتی در جذب ویتامین ها، مواد معدنی و برخی داروها مانند (داروهای ضدبارداری( مشاهده گردیده است. در صورت مصرف پودر داروی مزبور با مقادیرنا کافی از مایعات، ممکن است گلوله های پودر مذکور در دستگاه گوارش موجب ایجاد مشکلاتی گردند.

در صورت ابتلاء به اختلالات مری، معده و روده از این گیاه نمی بایست استفاده نمود، چرا که ممکن است موجب کند شدن دفع اجابت مزاج گردد.

روش مصرف:

از گیاه پودر شده، حب و قرص برای مصارف خوراکی استفاده میشود. مقدار مصرف: ۵ گرم از فرآورده های دارویی یا تجاری در هر وعده به صورت قرص یا حب، ۳ بار در روز استفاده میشود. نگهداری این گیاه را می بایست در ظروف سر بسته نگهداری کرد.

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید