درمان بسیاری از بیماری ها با گیاه کرفس

0
122

معرفی کامل گیاه کرفس:

برگ ها، ساقه و ریشه:

کرفس گیاهی است  2 ساله و فاقد کرک، که ارتفاع آن ۳۰ تا ۱۰۰ سانتی متر است. ریشه آن واریته های خودرو دوکی شکل، به ضخامت ۵ تا ۷ میلی متر می باشد. در سال دوم ریشه به صورت منشعب و چوبی می شود.

 ریشه واریته های کاشته شده گوشتی و غده ای گرد بوده، که بیش از ۱۵ سانتی متر قطر دارد. ساقه های کرفس افراشته، اغلب توخالی، شیاردار و منشعب است. برگهای آن براق و به رنگ سبز هستند. برگهای قاعده ای در پایین ساقه شانه ای بریده و دارای دمبرگ بلند می باشند. برگهای بالای ساقه بعضی اوقات به صورت متقابل قرار گرفته اند. این برگها دارای غلافهای کوتاه با لبه های غشایی سفید رنگ می باشد. برگ ها تقریبا بدون دمبرگ و ۳ بار شانه ای هستند. برگهای پایینی تقریبأ مدور، در قاعده کند و در رأس دارای خار کند می باشند. که  لوزی شکل و پهن با حاشیه دندانهای – اره ای هستند. برگهای واقع در بخش های بالاتر ساقه گوه ای، نوک باریک، ۳ لوبه، شانه ای یا سرنیزه ای بوده، حاشیه کامل دارند.

گل ها و میوه ها :

چترهای این گیاه، سفید رنگ مایل به سبز هستند. که ستارهای و پخ هستند. چند تا از چترها در رأس به هم چسبیده  هستند، که دارای پایک کوتاه یا فاقد پایک می باشند. در برخی از چترهای انتهایی، کم و بیش دارای پایک بلند و فاقد گریبان هستند. گلبرگها به طول حدود ۰/ ۵ میلی متر، به رنگ سفید یا سبز فام تا زرد فام می باشند. و در قاعده به شکل قلبی هستند.

میوه کم و بیش کروی و تا حدودی به پهلو فشرده می باشد. نیمه های میوه حدود 5 میلی متر طول داشته، دارای مقطع مدور هستند. هر نیمه میوه ۵ گوش و دارای ۵ رگه طولی هم اندازه، کمی برجسته و كمان مانند است. لبه های رگه ها تشکیل دهنده رگه های میوه هستند. محور میوه در بالا زبر و مقداری تاج دار می باشد.

ویژگیهای کرفس:

کرفس دارای بوی قوی است و از بخش های هوایی،میوه که همان دانه می باشد، ریشه و روغن بدست آمده از دانه ها برای مصارف دارویی استفاده می شود.

طبع این گیاه گرم و خشک می باشد.

محل رویش گیاه کرفس:

این گیاه در اروپا و جنوب روسیه، در غرب آسیا تا هند شرقی، و نیز در شمال و جنوب آفریقا و آمریکای جنوبی رویش دارد.

در آمریکای شمالی، مکزیک و آرژانتین به شکل خود رو و کشت شده یافت می شود.

در کشور ایران در استان های گیلان، مازندران، سیستان و بلوچستان، برخی مناطق خراسان، تهران، اصفهان و سمنان یافت می شود.

فواید کرفس

ترکیبات کرفس:

ترکیبات دانه (میوه):

ترکیبات شامل روغن فرار که عمدتا متشکل از (+) – لیمونن، بتا – سلینن، فتالیدها (از جمله ۳- بوتیلیدن فتالید، ۳- بوتیل فتالید، ۳- ایزووالريليدن – 3a، ۴ – دی هیدروفتالید، ۳- ایزوبوتیلیدن فتالید، سدانویید و نئوکنیدیلید) می باشد. فلاونوییدهایی که از قبیل گراوئوبیوزیدهای A و B ، آپیین و ایزو کوئرسیترین فورو کومارین هایی مانند برگاپتن، ایزوایمپراتورین و ایزوپیمپی نلین، روغن ثابت می باشد.

ترکیبات بخش های هوایی:

ترکیبات بخش هایی هوایی کرفس شامل روغن های  فرار که عمدتا متشکل از (+) – لیمونن، ، بتا – سیلینن، آلفا- ترپینئول، میرسن، کاروئول، دی هیدروکارون، فتالیدها (از جمله ۳- بوتیلیدن فتالید، ۳- بوتیل فتالید، ۳- ایزوبوتیلیدن دی هیدروفتالید) و ژرانیل استات، فورو کومارین هایی مانند برگاپتن، ایزوپیمپی نلین و گزانتوتوکسین. فلاونوییدهایی از قبیل آپیین، لوته اولین – ۷- -O  کریزواریول گلوکوزید، آ پیوزیل گلوکوزید. مشتقات کافئیک اسید از جمله کلروژنیک اسید می باشد.

 ترکیبات ریشه:

ترکیبات ریشه نیز شامل روغن فرار که عمدتا متشکل از (+) – لیمونن، بتا – پینن، پارا – سیمن، سیس – ۳- متیل -۴- اتيل – هگزان، فتالیدها (از جمله ۳بوتیلیدن فتالید، ۳- بوتیل فتالید، لیگوستیلید و نئوکنیدیلید)، فلاونوییدهایی از قبیل آپیین و لوته اولین – ۷ – O – آپیوزیل گلیکوزید. فورو کومارین هایی مانند برگاپتن. پولی اینها می باشد.

کرفس برای لاغری

خواص درمانی کرفس :

بررسی های که روی حیوانات صورت گرفته، بیانگر این است که گیاه مزبور مسکن و ضد تشنج می باشد.

اسانس این گیاه نیز تا حدی بر رشد قارچها و میکروبها اثر بازدارنده دارد.

اثر کرفس بر اعصاب و روان:

از کرفس به عنوان عامل پیشگیری از بی قراری عصبی و رفع خستگی استفاده می شود.

اثر کرفس بر دستگاه گوارش:

از کرفس برای درمان کم اشتهایی، تنظیم کننده عمل دفع روده ها، درمان بیماریهای کبد و طحال، درمان سنگ صفرا و نیز به عنوان ضد کرم به کار برده می شود. در ضمن کرفس اثر بادشکنی دارد.

همچنین کرفس باعث لاغری و کاهش وزن می باشد. به همین منظور می توانید روزانه مقداری آب کرفس بنوشید.

اثر کرفس برای دستگاه مجاری ادرار:

کرفس مدر، پاک کننده کلیه و مثانه می باشد. و برای درمان دشورای ادرار مفید می باشد.

برای درمان سنگ کلیه نیز مفید است.

کرفس و بیماری های زنانه:

کرفس قاعده آور بوده، تمیز کننده رحم می باشد. و برای درمان ناراحتی های تخمدان از این گیاه استفاده می شود.

اثر کرفس برای درمان بیماری های تنفسی:

کرفس در بهبود یافتن سرفه، آسم و تنگی نفس سودمند می باشد.

برای درمان سرفه، عصاره جوشانده شده ریشه را به همراه شکر تهیه و مصرف نمایید.

همچنین این گیاه گشاینده، تسکین دهنده دردها، سودمند در درمان طاسی، درمان زگیل، درمان ترک خوردگی های ناخن می باشد.

کرفس دهان را خوشبو می کند.

گیاه مذکور در بهبود گری و سیاتیک مفید است.

در درمان بیماری های روماتیسیم نیز از کرفس استفاده می شود.

کرفس محرک غدد می باشد و برای بیماری نقرس مفید می باشد.

کرفس مقوی نیروی جنسی می باشد.

روش مصرف:

 از دانه (میوه) این گیاه به صورت کامل یا پودر شده، عصاره مایع و همچنین به عنوان یکی از اجزای مورد نیاز برای تهیه مخلوطی از انواع چای ها استفاده می شود .

همچنین از بخش های هوایی این گیاه به صورت کامل یا خرد شده و به عنوان یکی از اجزای مورد نیاز برای تهیه مخلوطی از انواع چای ها استفاده میشود.

از ریشه این گیاه در تهیه برخی از فرآورده های ترکیبی مورد مصرف داخلی استفاده می شود.

طرز تهیه چای کرفس:

از کرفس برای تهیه انواع مخلوطهای چای (مانند چای های تجویز شده جهت درمان بیماری های کلیه و مثانه) به کار برده می شود.

مقدار مصرف: ۲۳ گرم (۱۵ میلی لیتر) عصاره حاصل از فشردن گیاه تازه را ۳ بار در روز استفاده کنید.

طرز تهیه عصاره مایع کرفس:

 برای تهیه یک لیتر عصاره مایع کرفس ، می بایست یک کیلوگرم دانه را پر کوله نمود. اسانس این عصاره پس از فیلتراسیون آن، با کاغذی که در الکل خیسانده شده، جداسازی می گردد.

طرز تهیه دم کرده کرفس:

برای تهیه دم کرده، می بایست آب جوش را به یک گرم دانه (میوه) له شده افزود و پس از گذشت ۵ تا ۱۰ دقیقه آن را صاف کرد.

جوشانده نیز با نسبت (۱ به ۵) تهیه می شود.

 مقدار مصرف دانه (میوه) کرفس :

مقدار مصرف روزانه دانه (میوه) 1/2 تا ۴ گرم و دم کرده، یک گرم می باشد.

مقدار مصرف ریشه کرفس:

مصرف مقدار مصرف: ۲۳ گرم (۱۵ میلی لیتر) عصاره حاصل از فشردن ریشه تازه گیاه، ۳ بار در روز مصرف شود.

روش نگهداری:

 دانه (میوه) و گیاه کرفس را می بایست در ظروف سر بسته و دور از نور و رطوبت نگهداری نمود.

موارد منع مصرف:

از دانه (میوه) کرفس نمی بایست در هنگام بارداری استفاده نمود. همچنین با توجه به اینکه روغن فرار میوه موجب تحریک کلیه می گردد، استفاده از آن توسط افراد مبتلا به عفونت های کلیه ممنوع می باشد.

 عوارض جانبی و هشدارها:

تاکنون هیچگونه عارضه جانبی مضر و خطرناک ناشی از مصرف صحیح کرفس مشاهده نشده است، ولی با توجه به آن که روغن فرار موجود در کرفس باعث تحریک کلیه می شود، از این گیاه در صورت وجود عفونت های کلیه نمی بایست استفاده نمود.

با توجه به اینکه به دنبال انبار کردن و به دلیل حضور مخمرها، ممکن است میزان فوروکومارین موجود در ریشه تازه برداشت تا حدود ۲۰۰ برابر مقدار اولیه افزایش یابد، به همین دلیل غالباً در پیازهای کرفس یا نمونه های دارویی که به طریق اشتباه خشک شده اند، مقدار نسبتا زیادی فوروکومارین وجود دارد که می تواند منجر به مسمومیت نوری شود.

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید