خواص فوق العاده گیاه مامیران

0
265

معرفی گیاه مامیران:

مامیران گیاهی است که دارای ساقه های افراشته بوده که با تقسیمات دو چنگالی نامنظم و نیز گره های ضخیم می باشد. برگ های آن متناوب، شانه ای بریده دندانه ای که در سطح فوقانی سبز تیره و در سطح تحتانی کبود رنگ هستند.

گل های این گیاه به رنگ زرد بوده، که در گل آذین های چتری قرار دارند. هر کدام از آنها دارای دو کاسبرگ، چهار گلبرگ، پرچم های زرد رنگ متعدد و یک تخمدان هستند. میوه پردانه می باشد. و دانه های آن به رنگ قهوه ای تیره و براق هستند.

این گیاه دارای شیرابه نارنجی رنگ است. همچنین دارای مزه تند و سوزاننده است. شیرابه نیز دارای رایحه ای مخدر می باشد.

از بخش های هوایی گل دار و خشک شده، ساقه های زیر زمینی تازه و ریشه خشک جمع آوری شده در پاییز، به عنوان مصارف دارویی استفاده می شود.

گیاه در زمان گل دهی از طبیعت جمع آوری شده و تحت حرارت بالا خشک می شود. و ریشه مامیران از مردادماه تا مهرماه جمع آوری می گردد.

محل رویش گیاه مامیران:

این گیاه در تمام اروپا و مناطق معتدل و نیمه سرد آسيا و در استان های گلستان، مازندران و گیلان پراکنش وسیعی دارد.

ترکیبات گیاه مامیران:

ترکیبات اندام های هوایی گیاه مامیران:

ترکیبات شامل آلکالوییدهای ایزوکینولینی متعلق به دسته پروتوبر برین شامل کوپتیزین (آلکالویید اصلی) و بربرین. آلکالوییدهای ایزوکینولینی متعلق به دسته بنزوفنانتریدین شامل کلیدونین کلریترین و سانگوینارین. آلکالوییدهای ایزوکینولینی متعلق به دسته پروتوپین شامل پروتوپین و کریپتوپین. مشتقات کافئیک اسید،  کوفئويل، گلیسریک اسید، کوفئويل و مالیک اسید می باشد.

ترکیبات ریشه مامیران:

ترکیبات شامل آلکالوییدهای ایزوکینولینی متعلق به دسته پروتوبر برین شامل کوپتیزین (آلکالویید اصلی) و بربرین. آلکالوییدهای ایزوکینولینی متعلق به دسته بنزوفنانتریدین شامل کلیدونین، سانگوینارین، کلریترین. آلکالوییدهای ایزوکینولینی متعلق به دسته پروتوپین شامل پروتوپین و کریپتوپین مشتقات کافئیک اسید می باشد.

عکس گیاه مامیران

اثرات گیاه مامیران:

اثرات اندام های هوایی مامیران:

این گیاه ضد دردی ملایم، صفرا آور، ضد میکروب، و آرام بخش مرکزی بوده، همچنین از بین برنده اسپاسم ماهیچه های صاف می باشد. براساس آزمایش های انجام شده نشان داده شده است که گیاه مزبور سیتواستاتیک بوده، موجب تحریک جزیی دستگاه ایمنی می شود.

اثرات ریشه مامیران:

عصاره ریشه این گیاه که حاوی ۸۰ درصد آلکالویید می باشد، دارای اثراتی مشابه با اثرات برگ های تازه است، یعنی در صورت تزریق زیر جلدی و یا مصرف خوراکی موجب بی حرکت نمودن، ایجاد وقفه در عملکرد روده و در مقادیر بالاتر نیز سبب کاهش تونیسیته روده و انقباض رحم می شود.

براساس نتایج حاصل از بررسی سیتوتوکسیک مربوط به ناحیه حلق و بینی، گیاه مذکور دارای اثر متوقف کننده رشد سلول های سرطانی است.

گیاه مامیران چیست

خواص درمانی گیاه مامیران:

خواص درمانی اندام های هوایی مامیران:

از اندام های هوایی این گیاه برای درمان دردهای اسپاسمی مجاری صفرا و دردهای ناحیه معده ای و روده ای استفاده می شود.

در طب سنتی، اندام های هوایی گیاه مذکور جهت درمان بیماری های پوستی مانند جوش، تاول، جرب و زگیل به کار برده می شود.

همچنین استفاده از این گیاه جهت درمان التهاب کیسه صفرا، سنگ های صفراوی، یرقان نزله ای، التهاب معده و روده، ناراحتی های در حال کمون و منتشر کبدی، بیماریهای کیسه صفرا و همچنین برای درمان پولیپ های روده و توده های ایجاد شده در پستان مفید می باشد.

مصرف این گیاه جهت درمان آنژین صدری، گرفتگی عضلات، آسم، تصلب شرایین، فشار خون بالا، سرطان معده، نقرس، آماس و هپاتیت توصیه می شود.

در طب چینی اندام های هوایی این گیاه جهت درمان التهاب پلک، درماتیت توأم با زخم و تب، زگیل، آماس، آسیت، یرقان و کارسینوم به کار برده می شود.

خواص درمانی ریشه مامیران:

در طب سنتی، ریشه تازه این گیاه جهت تسکین دندان درد، جویده می شود. همچنین از پودر ریشه گیاه مزبور نیز برای تسکین درد ناشی از کشیدن دندان استفاده می گردد.

در چین فرآورده های حاصل از ریشه این گیاه جهت درمان قاعدگی نامنظم به کار برده می شود.

طبع این گیاه گرم و خشک است و در درمان برقان ناشی از انسدادهای کبدی نافع بوده و جویدن آن در تسکین دندان درد مؤثر است.

در بهبود دل پیچه نافع و نیز مدر می باشد.

استعمال موضعی آن سبب جلای ناخن می گردد.

از ریشه این گیاه جهت درمان التهاب، سنگ و اختلالات مزمن دستگاه کبدیصفراوی، روماتیسم، التهاب ریه و جنب استفاده می گردد.

روش مصرف:

از داروی خرد و پودر شده اندام های هوایی این گیاه برای تهیه دم کرده و جوشانده استفاده می گردد. عصاره های خشک آن نیز جهت تهیه اشکال دارویی مایع و جامد دارای مصارف خوراکی به کار برده می شوند.

عصاره مایع:

حاوی یک قسمت گیاه در یک قسمت اتانول ۲۵ درصد.

مقدار مصرف مقدار متوسط مصرف روزانه عصاره های مایع یا جامد حاصل از اندام های هوایی این گیاه ۲ تا ۴ گرم می باشد (که معادل ۱۲ تا ۳۰ میلی گرم آلکالویید تام بر حسب کلیدونین است).

تنتور:

حاوی یک قسمت گیاه در ۱۰ قسمت اتانول ۴۵ درصد.

 چای:

جهت تهیه چای 1/5 قاشق دسرخوری از اندام های هوایی گیاه را می بایست به مدت ۱۰ دقیقه در آب جوش قرار داد و روزی یک فنجان از آن میل نمود.

دم کرده:

برای تهیه دم کرده می بایست ۱۵ گرم از اندام های هوایی خشک شده را به مدت ۱۵ دقیقه در یک لیتر آب قرار داد. و روزی سه بار بین وعده های غذایی میل نمود.

عوارض جانبی و هشدارها:

تاکنون هیچ گونه عارضه جانبی مضر و خطرناک ناشی از مصرف صحیح و اندازه گیاه مذکور مشاهده نشده است. ولی براساس مندرجات برخی منابع علمی نسبتا قدیمی، اعتقاد بر آن است که مصرف مقادیر زیاد اندام های هوایی این گیاه باعث ایجاد علائم مسمومیت (مانند سوزش دهان، تهوع، استفراغ، اسهال خونی، خون شاشی و گیجی) می شود، حال آن که مطالعات اخیر که بر مبنای آزمایش های حیوانی می باشد، هیچ مدرک روشنی را در این زمینه ارائه نکرده است.

استفاده در دوران بارداری:

از اندام های هوایی این گیاه در هنگام بارداری نمی بایست استفاده شود.

روش نگهداری:

این گیاه را می بایست با دقت و دور از نور نگهداری کرد.

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید