خواص زیاد فلفل سبز – فلفل قرمز

133

معرفی کامل گیاه فلفل سبز، فلفل قرمز:

فلفل سبز، فلفل قرمز، گیاهی است یک ساله به ارتفاع ۲۰ تا ۱۰۰ سانتی متر که دارای ساقه افراشته است. که گاهی اوقات چوبی و گوشه دار می باشد. ساقه در بالا به صورت پراکنده منشعب شده است. برگ ها معمولا منفرد، فاقد کرک، به شکل تخم مرغی یا سرنیزه ای، دارای نوک باریک و کند می باشد.

گل های این گیاه معمولا منفرد، گاهی دو تا سه تایی، آویزان و دارای دمگل بلند هستند. کاسه گل به شکل نیم کره تا استکانی و دارای ۵ تا ۷ دندانه است.

جام گل چرخی، دارای لوله کوتاه به رنگ سفید تا زرد، گاهی ارغوانی تا بنفش با لکه های بنفش یا سبز متمایل به سفید می باشد. پرچم ها پنح تا شش عدد و دارای بساک های بنفش هستند.

تخمدان، فوقانی و دارای دیواره مجزاکننده ای می باشد. که کاملا رشد نیافته است. میوه گیاه مذکور به اشکال مختلف بوده، کاسه گل به آن متصل می ماند. دیواره میوه محکم و چرمی، به رنگ قرمز، سبز، زرد – سبز یا قهوه ای می باشد.

دانه ها متعدد، به رنگ روشن، سفید متمایل به زرد و دارای حاشیه های ضخیم هستند.

از میوه های تازه یا خشک شده این گیاه برای مصارف دارویی و به عنوان ادویه استفاده می شود. فلفل شامل میوه رسیده و خشک شده این گیاه می باشد. نحوه برداشت آن به این گونه است که میوه پس از آن که کاملا رسید جمع آوری گردیده و در حرارت حداکثر 35 درجه سانتی گراد خشک می شود.

محل رویش فلفل:

این گیاه بومی مکزیک و آمریکای مرکزی بوده، اما امروزه در سایر نقاط گرم دنیا و همچنین در تمامی مناطق ایران کاشته می شود.

ترکیبات فلفل:

ترکیبات فلفل شامل کاپسایسینوییدها (آمیدهای حاصل از واکنش وانیلیل آمین با اسیدهای چرب دارای ۸ تا ۱۳ کربن) که عمدتا شامل کاپسایسین (۳۲ تا ۳۸ درصد) و دی هیدرو کاپسایسین (۱۸ تا ۵۲ درصد) هستند. کاروتنوئیدها به ویژه کاپسانتین (ترکیبی به رنگ قرمز تیره)، آلفا – کاروتن، ویولاگزانتین( به صورت آزاد و یا استری شده با اسیدهای چرب). فلاونوییدها، روغن فرار و ساپونین های استروئیدی (که در دانه وجود داشته، مخلوط آنها کاپسیسیدین خوانده می شود) می باشد.

فواید فوق العاده فلفل

اثرات فلفل:

کاپسایسین موجود در این گیاه با نوروپپتیدهای موجد احساس درد، سبب تسکین درد می گردد.

یافته هایی از آزمایشات صورت گرفته در مورد اثرات محافظ معده فلفل و همچنین اثرات مضر آن بر معده گزارش شده است.

علاوه بر این، نتایج حاصل از بررسی های صورت گرفته، حاکی از اثرات ضد میکروب این گیاه می باشند.

مصرف حتی مقادیر دارویی ترکیبات موجود در گیاه، به دلیل داشتن ترکیبات محرک، سبب بروز پرخونی عضوی می شود. گو اینکه می توان در صورت کاربرد موضعی این گیاه اثرات ضد درد و ضد التهاب آن جهت درمان بیماری های ناشی از روماتیسم، نورالژی و دردهای عضلانی استفاده نمود.

اثر تسکین درد:

مهمترین ترکیب فعال موجود در گیاه، کاپسایسین است که موجب پرخونی موضعی می گردد. گیرنده های درد جلدی که به نام نورون های حسی محیطی مربوط به نورونهای حسی اولیه نیز خوانده میشوند توسط تحریکات عصبی فعال می گردند. فیبرهای محیطی، پاسخی موضعی شامل آماس، سرخی و اتساع عروقی ایجاد می کنند، حال آن که فیبرهای آوران بسبب تقویت اطلاعات حاصل از گیرنده های درد و انتقال آنها به دستگاه عصبی مرکزی می گردند که نتیجه کلیه فرآیندهای مزبور احساس نوعی درد و سوزش می باشد. در نتیجه تماس مکرر فیبرهای مذکور با کاپسایسین، آنها برای مدتی طولانی غیر حساس گردیده و در نتیجه احساس درد از بین می رود .

 کاپسایسین به گیرنده های وانیلوییدی نوع C متصل گردیده، موجب باز شدن کانالهای کلسیمی می شود. نفوذ کلسیم موجب ایجاد نوعی پاسخ تحریکی و آزادسازی نوروپپتیدها (مادۀ P ) می گردد. نوروپپتیدها مسئول ایجاد حس درد، تنظیم دما و بروز التهاب هستند. مهار کانال کلسیمی موجب تخليه ماده P در اعصاب حسی و از بین رفتن درد می شود.

از سوی دیگر ماهیت تسکین درد ناشی از مصرف موضعی کاپسایسین با سایر داروهای بی حس کننده ای که بدون تأثیر بر سایر حس ها مانند ارتعاش، موجب از بین رفتن درد می شوند، تفاوت دارد.

همچنین از بین رفتن فیبرهای عصبی اپی درمال در بروز اثر ضد درد کاپسایسین دخیل است. در یک بررسی انجام شده مشخص گردید قطع مصرف این ترکیب پس از یک دوره شش هفته ای، موجب تحریک مجدد اعصاب اپیدرم می شود.

اثر ضد میکروب:

عصاره های گوناگون فلفل و نیز کاپسایسین حاصل از گیاه مزبور مشخص شده است که کاپسایسین بر روی H . Pylori اثر کشنده دارد، بدین ترتیب ممکن است در درمان بیماریهای گوارشی ناشی از باکتری مزبور مؤثر باشد.

اثر آنتی نئوپلاستیک (ضد سرطان):

زمانی تصور می گردید که کاپسایسین سرطان زا باشد، لیکن امروزه مشخص شده است که ترکیب مزبور هیچ گونه نقش چشمگیری در تشکیل پاپیلوما، هیپرپلازی غیر طبیعی و یا ایجاد ضایعات التهابی ندارد. این ترکیب موجب القاء فعالیت اورنی تین دکربوکسیلاز اپیدرمی نگردیده، بنابر این تصور می شود که فاقد خاصیت تومور زایی باشد.

اثر محافظتی کاپسایسین و دی هیدرو کاپسایسین در برابر ترکیبات شیمیایی، ناشی از مهار مونواکسیژنازهای میکروزومی است که خود موجب فعال سازی ترکیبات سرطان زا می گردند.

مهار آنزیم CYP2E1 ممکن است موجب مهار اثرات ترکیبات سرطان زای دارای وزن مولکولی کم، مانند دی متیل نیتروزامین گردد. از سوی دیگر این ترکیب ممکن است دارای نوعی اثر محافظتی روی متابولیسم، اتصالات DNA برخی ترکیبات سرطان زا (مانند آفلاتوکسین و نیتروزامین ویژه سیگار) باشد. چنین داده هایی حاکی از وجود نوعی اثر محافظت عليه مواد شیمیایی توسط ترکیب مزبور هستند.

علاوه بر این، یافته های حاصل از بررسی هایی که در مکزیکوسیتی صورت گرفت حاکی از آن است که بین مصرف فلفل تند و امکان وقوع سرطان معده، رابطه قابل توجهی وجود دارد.

یافته های حاصل از آزمایشات صورت گرفته حاکی از آن است که خطر وقوع سرطان معده، با مصرف مقادیر زیاد این گیاه افزایش می یابد، از سوی دیگر نتایج حاصل از بازنگری خلاصه داده های علمی موجود مرتبط با این مسئله، حاکی از آن است که مقادیر کم گیاه مزبور اثر ضد سرطان داشته، حال آن که مقادیر زیاد آن سرطان زا است.

اثرات سمیت زدایی، محافظ معده و ضد انعقاد:

کاپسایسین و دی هیدرو کاپسایسین با آنزیم های کبدی مسئول متابولیسم ترکیبات دارای سمیت کبدی موجب محافظت کبد در برابر اینگ ونه ترکیبات می گردد.

کاپسایسین همچنین موجب محافظت معده در برابر صدمات مخاطی ناشی از مصرف آسپرین میشود.

همچنین  مشخص شده است که فلفل موجب افزایش فعالیت ضد انعقادی گردیده، سبب کاهش انعقاد خون می شود.

اثر بر التهاب مفاصل:

نتایج حاصل از یک مطالعه صورت گرفته بر روی تعداد محدودی بیمار، حاکی از آن است که مصرف کرم تهیه شده از کاپسایسین موجب بهبود سختی مفاصل و درد ناشی از اوستئوآرتریت (OA) شد، ولی بر روی بیماران مبتلا به آرتریت روماتویید (RA) اثری نداشته است.

اثر بر روی دستگاه عصبی مرکزی:

مصرف موضعی کاپسایسین با غلظت یک درصد یا بیشتر سمیت عصبی داشته و سبب افزایش شدت درد ناشی از افزایش موضعی حرارت بدن می شود.

اثر درماتولوژیکی:

عوارض ناخوشایند حاصل از مصرف موضعی کاپسایسین شامل سوختگی، مور مور شدن و قرمزی پوست است و در صورتی که کرم تهیه شده از آن بیش از ۳ تا ۴ بار در روز مصرف گردد، عوارض مزبور تشدید می شوند. هر چند معمولا واکنش های ناشی از مصرف موضعی ترکیب مزبور، پس از گذشت ۷۲ ساعت از شروع درمان منظم و برنامه ریزی شده با آن از بین می روند.

اثرات خونی:

ثابت شده است که فلفل اثر ضد انعقاد داشته، سبب کاهش میزان انعقاد خون می گردد.

اثر ازدیاد حساسیت:

بروز آنافیلاکسی و احتقان ملتحمه بینی در شمار علائم ازدیاد حساسیت نسبت به ترکیبات آنتی ژنی موجود در این گیاه می باشد.

گزارش هایی از وجود درماتیت تماسی به دنبال تماس مستقیم با گیاه مزبور که حاوی کاپسایسین است وجود دارد.

این گیاه واجد نوعی واکنش ازدیاد حساسیت می باشد که با علائمی مانند التهاب لثه مشخص می شود. التهاب مزبور ممکن است سبب بروز التهاب وخیم لثه، ایجاد ناراحتی و نیز خونریزی گردد.

براساس بررسی های صورت گرفته،  پیشنهاد گردیده که اگرچه ندرت ممکن است آلرژی نسبت به فلفل به صورتی خود به خود بروز یابد، لیکن عموماً واکنش مزبور در نتیجه آلرژی نسبت به گرده و به صورت نوعی واکنش ایمونولوژیک متقاطع می باشد.

اثرات جذب آهن:

بررسی های صورت گرفته بر روی زنان جوان، جهت ارزیابی اثرات فلفل قرمز و زردچوبه بر روی جذب آهن صورت گرفت و اثر احتمالی فلفل قرمز را بر روی عملکرد معده مشخص نمود. در این بررسی پودر فلفل قرمز خشک شده توسط انجماد (Freeze drying) به مقادیری که مصرف آن توسط افراد بالغ Thai رایج است، به شرکت کنندگان در بررسی خورانده شد و مشخص گردید که پودر مذکور موجب کاهش ۳۸ درصدی جذب آهن از نوعی غذای تهیه شده از برنج و سبزیجات می گردد. البته پژوهشگران بررسی مذکور تصریح نکرده اند که مصرف خوراکی فلفل قرمز به عنوان یک عامل مخاطره آمیز در کاهش میزان جذب آهن مورد نیاز برای بدن مطرح می باشد.

پژوهشگران، در جمع بندی مطالعه مذکور اشاره نموده اند که هر دو عامل کمیت و کیفیت ترکیبات فنلی موجود در گیاهان تعیین کننده قدرت آنها در مهار جذب آهن می باشد.

اثرات تنفسی:

تماس مداوم با فلفل منجر به افزایش سرفه می شود. از سوی دیگر استنشاق ترکیب مزبور سبب سرفه و افزایش موقتی مقاومت مجاری تنفسی می گردد. اثرات مزبور احتمالا با تحریک اعصاب حسی مجاری تنفسی مرتبط می باشند.

فلفل در درمان بیماری های گوارشی

خواص درمانی فلفل:

از این گیاه برای درمان اسپاسم های دردناک عضلات شانه، بازو و ستون فقرات استفاده می شود.

در طب سنتی از فلفل جهت درمان سرمازدگی، کمر درد مزمن و نیز به عنوان دهان شویه جهت بهبود گرفتگی صدا، گلو دردهای ناشی از عفونت یا زخم به کار برده می شود.

از این گیاه به صورت خوراکی برای درمان بیماری های گوارشی، کم اشتهایی، سوء هاضمه و دریازدگی استفاده شده و به صورت عامل پیشگیری کننده مانع بروز تصلب شرایین، اختلال ضربان و بیماری های قلب می شود. همچنین به صورت کرم برای افزایش گردش خون استفاده می شود.

از کرم این گیاه نیز به عنوان محرک جنسی زنان استفاده می گردد.

دوره مصرف موضعی این گیاه می بایست محدود به دو روز می باشد (در صورت لزوم پس از گذشت ۲ هفته مجددا مصرف شود)، چرا که استفاده دراز مدت از آن موجب ایجاد درماتیت های چرکی، تاول و زخم می گردد.

در طب هندی از این گیاه برای درمان نقرس، التهاب مفاصل، سیاتیک، سرفه و گرفتگی صدا و نیز جهت کاهش دمای بدن در مواردی از قبیل مالاریا، تب زرد، مخملک و تیفوس استفاده می شود.

گیاه مذکور همچنین برای درمان وبا، آماس و بی اشتهایی عصبی نیز به کار برده می شود.

یکی از اجزای فرآورده های اشتها آور و درمان گر سوء هاضمه و اسهال (قرص های حاوی مقادیر مساوی از فلفل، ریوند چینی و ریشه زنجبیل) می باشد.

همچنین دم کرده آن (که حاوی فلفل، شکر و دارچین می باشد) جهت درمان اعتیاد به الکل و کاهش میل به آن مورد استفاده قرار می گیرد.

از فلفل برای درمان التهاب مجاری ادرار، لوله گوارش، دهان و گلو و نیز عفونت گوش میانی استفاده می شود.

روش مصرف:

مصارف موضعی:

جهت مصارف موضعی مقدار مصرف روزانه شامل ۱۰ گرم از دارو یا تنتور ۱ به ۱۰ و یا فرآورده های نیمه جامد است. حداکثر میزان مصرف کاپسایسین، ۵۰ میلی گرم در ۱۰۰ گرم پایه خنثی می باشد. کرم حاوی گیاه مزبور را نمی بایست بیش از ۳ تا ۴ بار در روز مصرف نمود.

مصارف خوراکی:

 ۵ گرم پودر فلفل، ۳ گرم پودر پوست کروتون و ۵ گرم پودر ریشه ریوند در نیم لیتر آب جوشانده شده، روزانه ۲ فنجان میل گردد.

عوارض جانبی و هشدارها:

استفاده از کرم حاوی کاپسایسین روی زخم های باز و یا در اطراف چشم ممنوع بوده، علاوه بر آن می بایست از مصرف آن به صورت استنشاقی و نیز در صورت ابتلاء به زخم های معدی، التهاب معده و روده تحریک پذیر مزمن اجتناب شود.

عوارض عمومی سوختگی، سوزش و قرمزی پوست از جمله عوارض جانبی احتمالی ناشی از مصرف فلفل قرمز است. هرچند بروز این عوارض در هنگام مصرف کاپسایسین طبیعی بوده، به طوری که معمولا پس از چند روز استفاده مکرر از این ترکیب، عوارض مزبور کاهش یافته و ناپدید می شوند.

تماس تصادفی با کرم تهیه شده از ترکیب مزبور با چشم و یا غشاء مخاطی نیز ممکن است منجر به بروز سوختگی خفیفی گردد. باید توجه داشت که هرگاه عوارض جانبی ناشی از مصرف این فرآورده پس از ۷ روز وخیم تر شده و یا بهبود نیابند، در این صورت استفاده از آن باید متوقف شود.

از سوی دیگر پس از استعمال کرم مزبور و آغشته شدن دست ها به آن می بایست سریعاً دستها را شست.

تاکنون نظر نهایی در مورد عوارض جانبی مضر و خطرناک ناشی از مصرف صحیح و اندازه بجای مقادیر درمانی فلفل مشاهده نشده است، اما باید مراقب بود که مصرف خوراکی آن ممکن است منجر به افزایش حرکات دودی معده و روده، و در نتیجه اسهال و قولنج های سنگ صفرا و روده شود.

اینستاگرام:
از طریق لینک زیر ما را در اینستاگرام دنبال کنید:

مرجع گیاهان دارویی در اینستاگرام

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید