خواص درمانی گیاه فراسیون آسای سیاه

0
135

معرفی کامل فراسیون آسای سیاه:

فراسیون آسای سیاه، گیاهی است بوته ای چند ساله به ارتفاع  حدود سی سانتی متر تا یک متر، که دارای ساقه های زیر زمینی کوتاه خزنده و ساقه های افراشته، سخت، منشعب و گوشه دار می باشد. تمام گیاه کاملا پوشیده از کرک و به رنگ سبز می باشد. در پاییز رنگ گیاه اغلب با قهوه ای – بنفش مخلوط است. برگ ها به حالت متقابل، دارای پهنک تخم مرغی شکل تا تقریباً گرد است که برگ های پایینی از بالایی ها بزرگتر هستند. پهنک برگها قلبی، در حاشیه دارای دندانه ای ظریف هلالی تا اره ای خشن می باشند. هر دو سطح برگ کرک دار بوده، سطح فوقانی پس از مدتی اغلب فاقد کرک و در برخی موارد براق می شود.

گل های این گیاه دارای پایک بوده که درون گل آذین های غیر متراکم، با دمگل کوتاه در محور برگ های ساقه ای قرار دارند. کاسه گل قیفی شکل، دارای کرک های نرم یا ابریشمی بلند و زبر می باشد. جام گل اغلب سوسنی متمایل به قرمز و گاهی اوقات به رنگ سفید و دارای یک لوله مستقیم است. لوله جام از کاسه گل بیرون زده است. لب بالایی جام گل بیضوی بوده، از بیرون مختصری فشرده است. لب پایینی جام بلند و به سمت پایین آویزان است. و دارای لکه های سفید رنگ می باشد.

پرچم ها در قاعده خود کمی کرک دار بوده، دارای کیسه های گرده کوچک و به طور مشخص گسترده می باشند. میوه به شکل تخم مرغی، سخت و کاملا صاف می باشد. از بخش های هوایی شامل گل و میوه این گیاه برای مصارف دارویی استفاده می شود. بخش های هوایی را در موقع گل دهی جمع آوری می کنند. برداشت در تیر و مرداد انجام می شود. شرایط خاصی برای خشک کردن گیاه وجود ندارد.

تکثیر گیاه از طریق بذرافشانی یا قلمه زدن در انتهای زمستان صورت می گیرد. گیاه بوی ناپسندی دارد که مربوط به روغن های فرار موجود در آن می باشد.

گیاه فراسیون آسای سیاه چیست

محل رویش فراسیون آسای سیاه:

محل رویش این گیاه در غرب، مرکز و شمال اروپا به صورت علف هرز بوده، که بعدها به آمریکا نیز وارد شده است.

در کشور ایران در استان های گلستان، مازندران، آذربایجان و کردستان رویش دارد.

نام های دیگر: Mustard Seed Red mustard Brown mustard.

ترکیبات فراسیون آسای سیاه:

ترکیبات گیاه مذکور شامل دی ترپن ها، ماروبین ها مانند ۷-استو کسی ماروبين، بالوتينون، بالوتنول، بالونیگرین، روغن های فرار، مشتقات کافئیک و فرولیک اسید از قبیل کلروژنیک اسید و تاتن ها می باشد.

خواص درمانی فراسیون آسای سیاه:

این گیاه در طب سنتی به نام «بلوطی» خوانده می شود، مزاج آن گرم و خشک است.

گیاه فراسیون آسای سیاه دارای اثرات محرک، ضد استفراغ و ضد اسپاسم است.

فراسیون آسای سیاه در درمان گزیدگی سگ هار

مصارف تزریقی:

بر اساس برخی نسخه های قدیمی، تزریق وریدی دم کرده حاصل از این گیاه، باعث کاهش فشار خون سرخرگی می شود.

همچنین تزریق وریدی جوشانده گیاه تازه، موجب می شود که در مدت سی دقیقه، مقدار ترشحات صفراوی سه برابر گردد.

مصارف خوراکی:

از فرآورده های دارای مصارف خوراکی حاصل از این گیاه به عنوان آرام بخش برای درمان هیستری و مالیخولیا استفاده می شود.

از این گیاه به عنوان ضد اسپاسم جهت مداوای گرفتگی عضلات معده و دردهای آن و افزایش جریان صفرا استفاده می شود.

برای درمان سیاه سرفه نیز از فراسیون آسای سیاه استفاده می شود.

نحوه مصرف خوراکی گیاه مذکور، در هر وعده از ۲ تا ۴ گرم دم کرده آن استفاده شود.

سایر مصارف:

تنقیه و شیاف آن برای مقابله با کرم به کار برده می شود.

ضماد مخلوط برگ آن با نمک بر گزیدگی های سگ هار نافع میباشد.

همچنین اگر اندام های هوایی گیاه مذکور در خاکستر داغ مدفون گردیده و پس از مدتی خارج شود و به طور موضعی مورد استفاده قرار گیرد، بواسیر را از بین می برد.

مخلوط اندام های هوایی این گیاه با عسل زخمهای چرکین را بهبود می بخشد.

برای تهیه تنتور فراسیون آسای سیاه، عصارۀ مایع (۱ به ۱) در اتانول ۲۵ درصد، تنتور (۱ به ۱۰) در اتانول ۴۵ درصد. تنتور الكلی از گیاه تازه با الکل ۹۰ درصد تهیه می شود. و مقدار استفاده از تنتور، ۱ تا ۲ میلی لیتر تنتور می باشد.

مقدار مصرف عصاره مایع گیاه، حداکثر ۳ میلی لیتر می باشد.

عوارض جانبی و هشدارها:

تاکنون هیچ گونه عارضه جانبی مضر و خطرناک ناشی از مصرف صحیح مقادیر درمانی این گیاه مشاهده نشده است.

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید