خواص درمانی گیاه دم اسب

0
45

معرفی کامل گیاه دم اسب:

دم اسب گیاهی است که در طول سال به دو صورت ظاهر می شود. در اسفند و فروردین یک ساقه ساده به رنگ زرد قهوه ای تا زرد کاهی و به طول حدود ۲۰ سانتی متر رشد می کند که روی آن برگ های چرخه ای با فاصله از یکدیگر ظاهر می شوند، برگ ها به رنگ قهوه ای می باشد. که دارای نوک سیاه رنگ بوده و پایین آنها به صورت یک غلاف به هم پیوسته است. در انتهای این ساقه یک مخروط قرار دارد، که محتوی هاگ هایی به رنگ سبز می باشد.

در اردیبهشت و خرداد، گیاه به صورت ساقه هایی سبز به طول ۱۰ تا ۱۴ سانتی متر ظاهر می شود که در محل بندهای آن انشعابات متعددی به صورت چرخه ای قرار دارند. ساقه و انشعابات آن زبر، معمولا چهار گوش و دارای شیارهای عمیق هستند.

از شاخه های نازا و سبز رنگ تازه یا خشک شده این گیاه برای مصارف دارویی استفاده می شود.

دم اسب شامل ساقه های نازای سبز رنگ تازه یا خشک شده این گیاه است، که در فصل تابستان برداشت می گردد.

محل رویش گیاه دم اسب:

این گیاه در سرتاسر اروپا یافت گردیده، در آسیا از جنوب تا ترکیه و ایران رویش داشته، در هیمالیا، مرکز و شمال چین و ژاپن نیز یافت می گردد. همچنین در استان های گلستان، آذربایجان، زنجان و همدان نیز یافت می شود.

گیاه دم اسب

ترکیبات گیاه دم اسب:

ترکیبات این گیاه شامل فلاونوییدها که خود شامل کوئرستین،گلوکوزید، کمپفرول، سوفوروزید، لوته اولین، ژنکوانین، اپی ژنین، کمپفرول، مالونیل – گلوکوزید، استرهای کافئیک اسید (حدود یک درصد) که خود شامل کلروژنیک اسید، دی کوفئويل مزو – تارتاریک اسید. سیلیسیک اسید تا حدی محلول در آب، الکالوییدهای پیریدینی شامل نیکوتین (به مقدار جزیی)، پالوسترین (در گامتوفیت ها و ساقه های زیر زمینی استيرول پیرون گلوکوزیدهایی از قبیل اکوست پیرون است.

اثرات و خواص درمانی گیاه دم اسب:

این گیاه مدر، ملایم بوده و اثر ضد اسپاسم دارد.

فلاونوییدها و سیلیسیک اسید موجود در گیاه مزبور نیز قابض می باشند.

مشخص شده است که گیاه مزبور موجب افزایش میزان دفع ادرار و کاهش غلظت خونی اسید اوریک می گردد که این امر حاصل افزایش کلیرنس اسید اوریک و افزایش ترشح آن از ادرار است.

علاوه بر این، گیاه مذکور موجب بهبود وضعیت ترکیبات موجود در پلاسما گردیده، و سبب ترشح کلسیم و اشکال غیر آلی فسفر از طریق ادرار می گردد.

این گیاه برای درمان عفونت مجاری ادرار – سنگ های کلیه و مثانه – زخم ها و سوختگی ها استفاده می شود.

از فرآورده های این گیاه به صورت داخلی برای درمان آماس های استاتیک یا پس از جراحی، همچنین جهت شستشوی مجاری ادرار، مداوای اختلالات التهابی و باکتریایی بخش تحتانی دستگاه ادراری و نیز درمان سنگ کلیه استفاده می گردد.

گیاه مزبور همچنین جهت مصارف موضعی به عنوان دارویی کمکی جهت مداوای زخم های دیرجوش به کار برده می شود.

در طب سنتی از دم اسب برای درمان سل، ناراحتی های مربوط به نواحی کلیه و مثانه و نیز به عنوان هماتوستاتیک برای مداوای قاعدگی شدید، خونریزی های بینی، معده و ریه استفاده می شود.

همچنین جهت مداوای شکنندگی ناخن ها، کم مویی، درمان بیماریهای روماتیسمی، نقرس، زخم های دیر جوش، جراحات، تورم، انواع شکستگی و سرمازدگی استفاده می گردد.

این گیاه در مکتب مذکور به نام «ذنب الخيل» خوانده شده، سرد و خشک است. قابض بوده، در درمان خونریزی بسیار مؤثر است و زخم های چرکین و جراحات را بهبود می بخشد.

ضماد این گیاه فتق احشایی را کاهش داده در درمان التهابات معده و کبد و نیز استسقا مؤثر است.

عوارض جانبی و هشدارها:

تا کنون هیچ گونه عارضه جانبی مضر و خطرناک ناشی از مصرف صحیح و اندازه گیاه مزبور مشاهده نشده است. با این وجود می بایست قبل از مصرف آن به عنوان افزودنی به آب حمام، در صورت وجود بیماری هایی مانند جراحت های وسیع پوست، آسیب های حاد پوستی دارای منشأ ناشناخته، بیماریهای عفونی توام با تب، هیپرتونی و نارسایی قلبی با پزشک مشورت شود.

مصرف این گیاه توسط بیماران مبتلا به آماس ناشی از اختلالات عملکرد قلب و کلیه ممنوع است.

روش مصرف:

برای تهیه چای می بایست ۲۰۰ میلی لیتر آب جوش را به ۲ تا ۳ گرم از گیاه افزود و به مدت ۵ دقیقه جوشاند، بعد از ۱۰ تا ۱۵ دقیقه آن را صاف کرد و مصرف نمود.

جهت تهیه دم کرده می بایست به ازای هر فنجان آب، از یک ونیم گرم دارو استفاده نمود.

عصاره مایع (۱ به ۱) گیاه مزبور نیز با استفاده از الكل ۲۵ درصد تهیه می شود.

 مقدار متوسط مصرف روزانه این گیاه جهت مصارف خوراکی ۶ گرم است. طی دوران مصرف گیاه مزبور می بایست مقادیر کافی مایع مصرف نمود. در صورت استفاده از این گیاه به صورت دمکرده، مقدار مصرف آن ۲ تا ۴ گرم می باشد.

مقدار مصرف عصاره مایع ۱ تا ۴ میلی گرم و ۳ بار در روز است.

چای این گیاه نیز با افزودن یک فنجان آب به ۲ تا ۳ گرم گیاه تهیه شده و می بایست در طول روز مکررا بین وعده های غذایی نوشیده شود.

مقدار مصرف توصیه شده گیاه مزبور در مصارف موضعی ۱۰ گرم گیاه در هر لیتر آب، جهت استفاده در کمپرس ها می باشد.

روش نگهداری:

این گیاه را می بایست در ظروف کاملا سر بسته، دور از نور نگهداری نمود.

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید