خواص درمانی گیاه ایپکا

0
115

معرفی کامل گیاه ایپکا:

ایپکا، گیاهی است پر شاخ و برگ، همیشه سبز، چند ساله که ارتفاع آن حدود ۴۰ سانتی متر می باشد. این گیاه دارای ساقه های زیر زمینی به ضخامت ۲ تا ۴ میلی متر است که از آن ریشه های فیبری متعدد منشأ می گیرند. برخی از این ریشه ها به غده تبدیل می شوند. ساقه خزنده یا خمیده به طرف بالا، ساده یا منشعب و به رنگ سبز بوده که گاهی اوقات ریشه هایی روی آن وجود دارد. برگ ها متقابل و دارای حاشیه کامل بوده، قاعده آنها به دمبرگ هایی کوتاه و باریک تبدیل شده اند. گوشوارک هایی در قاعده برگها وجود دارند که همانند درفش هایی چاک خورده هستند و با غلاف دمبرگ مانند برگ ترکیب شده اند.

گل های این گیاه درون گل آذین های انتهایی قرار دارند. گل دارای کاسه پنج دندانه ای می باشد که در حاشیه مژه دار است. جام گل به رنگ سفید استکانی – مخروطی و دارای پنج دندانه می باشد. میوه گوشتی، به رنگ ارغوانی تیره و تلخ می باشد.

محل رویش ایپکا:

این گیاه بومی جنگل های برزیل بوده اما در هند و مالزی نیز کاشته می شود.

بخش های زیرزمینی گیاه ایپکا که حدود ۳ تا ۴ ساله می باشد  را برداشت کرده و در معرض آفتاب قرار می دهند تا سریع خشک شود. بعد آنها را به قطعاتی با طول ۵ تا ۱۰ سانتی متر بریده می شود. و برای مصارف دارویی از آن استفاده می شود.

 ترکیبات گیاه ایپکا:

ترکیبات این گیاه شامل آلکالوییدهای ایزوکینولینی متعلق به گروه امتین که خود شامل امتین و سفالین هستند. و نشاسته (۳۰ تا ۴۰ درصد).

خواص درمانی ایپکا:

آلکالوییدهای موجود در این گیاه یعنی امتین هیدروکلرید و سفالین هیدرو کلرید موجب تحریک موضعی غشاء مخاطی معده و نیز افزایش انعکاسی ترشحات نایژه ای و بروز اثر خلط آور می شوند. احتمالا ساپونین های موجود در گیاه نیز در این زمینه نقش دارند.

این گیاه روی اعصاب حسی معده اثر گذاشته، مقادیر کم آن موجب افزایش میزان ترشحات گوارشی گردیده، مقادیر زیاد آن استفراغ آور می باشد. گیاه مزبور ضد اسپاسم و خلط آور بوده و در درمان اسهال خونی آمیبی تا حدی مؤثر می باشد. اثر مزبور ناشی از فعالیت امتین بر روی شکل ماگنایی انگل عامل ایجاد بیماری مذکور است.

از این گیاه در تهیه فرآورده های ترشح آور و خلط آور، برای درمان ناراحتی های برونشی و به عنوان داروی استفراغ آور جهت مداوای مسمومیت ها و همچنین داروی ضد اسهال های خونی آمیبی استفاده می شود. گیاه مزبور موجب تسکین و بهبود سرفه های توأم با خلط زیاد و درمان برونشیت خناقی در کودکان نیز می گردد.

از این گیاه همچنین برای درمان برونشیت، آسم، سیاه سرفه، التهاب گوارشی، اختلالات فشار خون و خونریزی غشاهای مخاطی استفاده می شود.

فواید ایپکا

روش مصرف:

از این گیاه جهت مصارف خوراکی به صورت تنتور، عصاره، عصاره مایع و فرآورده های دارویی حاوی مقادیر استاندارد از آلکالویید استفاده می گردد.

عصاره گیاه: پس از تعیین میزان آلکالوییدها، پودر گیاه با لاکتوز و یا دکسترین، استابیلیزه می گردد.

 تنتور: یک قسمت از پودر ریشه با ۸ تا ۱۲ قسمت اتانول ۷۰ درصد مخلوط می شود.

 جهت استاندارد نمودن آلکالویید موجود، فرآورده های فوق را می بایست استابیلیزه کرد.

مقدار مصرف:

دم کرده 0/5 درصد، ۱۰ میلی لیتر (برای بزرگسالان).

عوارض جانبی و هشدارها:

تاکنون هیچ گونه عارضه جانبی مضر و خطرناک ناشی از مصرف صحیح و اندازه گیاه مذکور به عنوان خلط آور مشاهده نشده است. ولی مصرف دراز مدت آن ممکن است منجر به میوپاتی (ناخوشی ماهیچه) گردد.

تماس مکرر با داروی مزبور نیز موجب بروز واکنش های حساسیتی در پوست و غشاء مخاطی می شود.

مصرف مقادیر زیاد این گیاه (۱ تا ۲ گرم) موجب تهوع میشود (به این دلیل از آن به عنوان استفراغ آور استفاده می گردد. مصرف مقادیر سمی گیاه مزبور منجر به تحریک غشاء مخاطی ناحیه معده و روده، افت فشار خون، اختلالات ضربان قلب، همچنین اختلالات تنفسی و احتمالا ایجاد تشنج، شوک و اغماء می گردد.

مصرف این گیاه در دوران بارداری ممنوع است.

نحوه نگهداری:

گیاه ایپکا را می بایست با دقت در ظروف تیره رنگ محکم و سربسته نگهداری نمود.

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید