خواص درمانی زیره سیاه

0
84

معرفی کامل زیره سیاه:

زیره سیاه، گیاهی است دو ساله، به ارتفاع ۳۰ تا ۱۰۰ سانتی متر که دارای ریشه اصلی گوشتی و دوکی شکل می باشد. ساقه آن افراشته، گوشه دار، شیار دار، پر از شیرابه، بدون کرک و از سطح زمین منشعب می باشد. برگه های طوقه ای و ساقه های فاقد کرک و ۳ بار شانه ای هستند. شانه های پایینی بزرگ حالت صلیبی مشخص دارند.

ساقه اصلی و انشعابات جانبی به چترهای مرکب منتهی می شود. براکته ها و کاسبرگ ها وجود ندارند. گلچه ها سفید یا قرمز و بسیار کوچک هستند. میوه این گیاه بدون کرک، به شکل مستطیلی تا بیضوی که شامل دو نیمه داسی شکل به رنگ قهوه ای و دارای پنج رگه طولی گوشه دار و به رنگ روشن می باشد.

زیره سیاه مزه خاص و بوی معطر دارد. از میوه و روغن حاصل از میوه این گیاه برای مصارف دارویی استفده می شود.

دانه های میوه های زیره سیاه پس از آن که کاملاً رسیدند جمع آوری و پس از سه هفته خرد می شوند. روغن فرار توسط تقطیر با بخار آب از دانه های خرد شده، استحصال می گردد.

درمان طپش قلب با زیره سیاه

محل رویش زیره سیاه:

این گیاه در اروپا، سیبری، قفقاز، خاور نزدیک، هیمالیا، مغولستان و مراکش رویش دارد.

در ایران در استان های مازندران، گیلان، آذربایجان، همدان ، کرمان، تهران،  قزوین و سمنان نیز رویش دارد.

ترکیبات زیره سیاه:

ترکیبات موجود در بسته ها (میوه ها) شامل روغن فرار، روغن ثابت، پلی ساکاریدها، پروتئین ها و فوروکومارین ها می باشد.

ترکیبات موجود در روغن فرار شامل (+) -D کارون و (+) -D لیمونن هستند.

زیره سیاه ضد نفخ و اشتها آور است

اثرات زیره سیاه:

در آزمایش های انجام گرفته نشان داده شده است که این گیاه دارای اثر ضد اسپاسم می باشد. گیاه مزبور همچنین اثر ضد میکروب دارد. طی بررسی های صورت گرفته مشخص شده است که زیره سیاه صفرا آور می باشد.

خواص درمانی زیره سیاه:

از زیره سیاه برای درمان گرفتگی عضلات معده و روده، نفخ، احساس سیری و نیز درمان اختلالات عصبی قلبی و معده ای استفاده می گردد.

در طب سنتی این گیاه برای بهبود تولید شیر مادران شیرده، به عنوان قاعده آور و اشتها آور به کار برده می شود.

روغن فرار حاصل از آن نیز یکی از اجزای دهان شویه ها و محلول های افزودنی به آب حمام است.

این گیاه در طب سنتی به نام «کرویا» نیز خوانده شده، طبع آن گرم و خشک است.

گیاه مزبور در درمان طپش قلب مفید بوده، ضد کرم، بادشکن و مدر است.

این گیاه در درمان سرفه و سستی عصب سودمند می باشد. مخلوط گیاه مذکور با سرکه انگور در درمان کچلی قارچی سر مفید است.

عوارض جانبی و هشدارها:

تاکنون هیچ گونه عارضه جانبی مضر و خطرناک ناشی از مصرف صحیح و اندازه مقادیر درمانی گیاه مذکور مشاهده نشده است.

مصرف مقادیر زیاد روغن فرار حاصل از این گیاه به مدت طولانی، منجر به بروز آسیب های کلیوی و کبدی می شود.

روش مصرف:

از روغن فرار و فرآورده های دارویی زیره سیاه جهت مصارف خوراکی استفاده می گردد. دانه های تازه خرد شده نیز برای تهیه دم کرده ها و سایر فرآورده های جالينوسی به کار برده می شوند.

برای تهیه دم کرده می بایست ۱ تا ۲ قاشق چایخوری دانه های زیره سیاه را له کرد، سپس به آن ۱۵۰ میلی لیتر آب داغ اضافه نمود، بعد از ۱۰ تا ۱۵ دقیقه و پس از جدا کردن تفاله، آن را مصرف نمود.

مقدار مصرف:

مقدار متوسط مصرف روغن این گیاه در هر وعده ۲ تا ۳ قطره روی یک حبه قند و یا ۱ تا ۵ گرم زیره است. مقدار متوسط مصرف روزانه روغن قرار زیره سیاه نیز ۳ تا ۶ قطره می باشد.

نحوه نگهداری:

این گیاه را می بایست در ظروف شیشه ای یا فلزی دور از نور و رطوبت نگهداری کرد.

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید