خواص بی نظیر گیاه آب بشقابی

0
1207

معرفی کامل آب بشقابی:

آب بشقابی، گیاهی است ظریف از خانواده چتریان با ساقه های خزنده متعدد، که بدون کرک هستند. و دارای ریشه هایی در محل گره ها می باشد. برگ های آن مدور و رگه دار بوده، که حاشیه ای با دندانه های هلالی دارد.

چترهای این گیاه دارای دو تا سه گلچه بدون دمگل یا دارای دمگل کوتاه می باشد. گلبرگ ها به رنگ سفید تا ارغوانی یا صورتی می باشد، و کاسه گل فاقد دندانه است. میوه این گیاه به شکل تخم مرغی تا کروی بوده و نیمه های میوه به پهلو فشرده می باشد.

این گیاه فاقد بو و مزه مشخصی می باشد. بخش های هوایی این گیاه را در تمام طول سال برداشت نموده و در سایه خشک می نمایند.

از بخش های هوایی آن برای مصارف دارویی استفاده می کنند.

محل رویش آب بشقابی:

گیاه مزبور در جنوب شرق آسیا، هند، سریلانکا، بخش هایی از چین، جزایر جنوبی دریای سیاه، ماداگاسکار، آفریقای جنوبی، جنوب شرق ایالات متحده، مکزیک، ونزوئلا، کلمبیا و شرق آمریکای جنوبی رویش دارد.

در ایران در استان گیلان نیز رویش دارد.

خواص درمانی آب بشقابی

ترکیبات آب بشقابی:

ترکیبات این گیاه شامل اسیدهای تری ترپنی مانند آسیاتیک اسید، ماد کاسیک، ترمینولیک اسید استر حاصل از ترکیب تری ترپن اسید و برخی اولیگوساکاریدها شامل آسیاتیکوزیدهایی مانند آسیاتیکوزید A و آسیاتیکوزید B و روغن فرار می باشد.

اثرات گیاه آب بشقابی:

مهمترین ترکیبات موجود در این گیاه، اسیدهای ترپنی و مشتقات قندی آنها (آسیاتیکوزید و مادکاسوزید) می باشند. گفته می شود گیاه مزبور دارای اثرات ضد میکروب، آنتی نئوپلاستیک تضعیف کننده دستگاه عصبی مرکزی و همچنین التیام بخش زخم است.

نتایج حاصل از آزمایش های انجام شده حاکی از آن است که آسیاتیکوزید موجود در گیاه با افزایش مقدار هیدروکسی پرولین پپتیدی، افزایش میزان اتساع و نیز سنتز کلاژن، آنژیوژنز و اپی۔ تلیزاسیون، موجب تسریع روند بهبود زخم می شود.

از سوی دیگر بر اساس آزمایش های انجام گرفته روی حیوانات مشخص شده است که این گیاه واجد اثرات ضد التهاب، ضد اضطراب و همچنین ضد افسردگی بوده، و موجب کاهش بروز زخم معده ای ناشی از ایجاد استرس شده است. یافته های حاصل از بررسی های انجام گرفته نیز حاکی از اثرات ضد میکروب گیاه مزبور می باشند.

بر اساس آزمایش های انجام گرفته، نشان داده شده است که این گیاه دارای اثرات آرام بخش مشابه کلرپرومازین و دیازپام بوده و مصرف آن در مقایسه با داروی فاموتیدین، علیه زخم های گوارشی ناشی از ایجاد استرس مؤثر بوده است.

اثرات ضد التهاب:

بر اساس مطالعات صورت گرفته نشان داده شده است که آسیاتیکوزید و ماد کاسوزید موجود در این گیاه ضد التهاب هستند. عصاره گیاه اثر ضد التهاب داشته و مصرف آن موجب کاهش واکنش های حاد ناشی از پرتو درمانی می شود. از سوی دیگر فراکسیون تری ترپنی حاصل از این گیاه بر فیبروبلاست های جنینی انسان تأثير نموده و سبب کاهش سرعت رشد، تحریک میزان سنتز هیالورونیک اسید و افزایش مقدار کوندروئیتین سولفات می گردد.

اثرات ضد نئوپلاستیک و ضد تومور:

بر اساس بررسی های صورت گرفته مشخص شده است که شیره تازه این گیاه بر روی سلول های توموری آسیت های انسان دارای اثرات سیتوتوکسیک خفیف بوده، ولی در مقایسه با سایر اثرات ضد تومور آن کمتر می باشد.

اثرات سیتوتوکسیک و ضد تومور این گیاه شامل اثر مستقیم بر سنتز DNA است. از این رو با مصرف آن می توان پیشرفت تومورهای آسیتی و سخت را کاهش داد.

اثر روی دستگاه عصبی مرکزی:

طی مطالعه ای که صورت گرفته، اثر عصاره خوراکی گیاه مذکور جهت محافظت در برابر تشنج و همچنین طولانی کردن خواب ناشی تجویز پنتوباربیتال بررسی شده. نشان داده شده اثر ضد افسردگی عصارۀ مزبور از طریق گیرنده های 2-D و نوعی مکانیسم کولینرژیک اعمال می شود. از سوی دیگر تجویز 25 میلی گرم  از عصاره گیاه مذکور، موجب تأخیر تشنج ناشی از تجویز پنتیلن تترازول و افزایش خواب ناشی از تجویز پنتوباربیتون شد، از این رو محققان با استناد به نتایج مزبور نتیجه گرفتند که عصاره تهیه شده از این گیاه در مقایسه با دیازپام، دارای نوعی اثر ضد اضطراب می باشد. هر چند بر روی اختلالات رفتاری بی اثر است.

اثرات بر ادراک:

بررسی توانایی عمومی ذهن، آموزش پذیری و آزمون های متعدد حاکی از پیشرفت بهبود ۸ تن از ۱۲ کودک عقب افتاده ذهنی آموزش پذیر (با ۸ تا ۱۲ سال سن) بود. دارو به مدت ۶ ماه تجویز شده بود ولی کودکان تا یک سال تحت درمان قرار داشتند. آزمون های انجام شده جهت ارزیابی اثرات داروی مزبور، نوعی اثر ضد استرس ناشی از مصرف عصارۀ اتانولی گیاه مشاهده گردید. همچنین حافظه ۲۴ ساعته نیز تا حد چشم گیری بهبود یافته بود.

اثرات ضد خارش:

بر اساس بررسی های انجام گرفته مشخص شده است که مصرف شیرۀ تازه برگ های این گیاه موجب تسکین خارش ناشی از عرق سوز شدن در کودکان و بزرگسالان شده است.

اثرات محافظتی در برابر ایجاد زخم:

مصرف این گیاه ممکن است با تحریک سنتز کلاژن در دیواره عروق، موجب بهبود گردش خون و در نتیجه افزایش تونیسیته رگها و کاهش اتساع آنها گردد. یافته های حاصل از بررسی های صورت گرفته، حاکی از آن است که اثرات ضد زخم های گوارشی ناشی از مصرف عصاره اتانولی استخراج شده از این گیاه برای محافظت از ایجاد زخم های ناشی از تنش های پایدار مشابه اثرات دیازپام می باشد.

اثر بر تونیسیته عروق و وریدها:

بر اساس بررسی های انجام گرفته، مشخص شده است که مصرف عصاره های اتانولی استخراج شده از این گیاه موجب افزایش قابل توجه اتصال سلولی فیبروبلاست ها و فعال کننده های بافتی پلاسمینوژن شده است. از سوی دیگر نشان داده شده است که مصرف گیاه مزبور بر متابولیسم بافت همبند دیواره های عروقی اثر غیر مستقیم دارد.

اثرات التیام بخش زخم:

یافته های یک بررسی که با استفاده از افشانه (آئروسول) عصاره این گیاه صورت گرفت، حاکی از آن است که مصرف داروی مزبور موجب افزایش روند بهبود زخم در بیماران می شود. آسیاتیک اسید و ماد کاسیک اسید موجود در گیاه نیز سبب افزایش هیدروکسی پرولین پپتیدی و همچنین افزایش تشکیل ماتریکس کلاژنی (سنتز کلاژن) در زخم ها می شوند.

از سوی دیگر آسیاتیکوزید موجب تحریک ساخت آنتی اکسیدانتهای آنزیمی و غیر آنزیمی، یعنی دیسموتاز سوپراکسید، کاتالاز، گلوتاتیون پروکسیداز، ویتامین E و آسکوربیک اسید در بافت تازه تشکیل شده، گردید.

خواص درمانی آب بشقابی:

این گیاه به صورت داخلی جهت درمان روماتیسم و بیماریهای پوستی تجویز می شود.

به صورت خارجی نیز موجب تسریع التيام زخم های دیر بهبود شونده، زخم های ناشی از جذام و زخم های پس از جراحی می گردد.

در طب چینی این گیاه برای درمان اسهال خونی، اسهال های فصلی تابستان، استفراغ، یرقان، سنگ های مجاری ادرار و خون دماغ استفاده می شود.

در طب هندی این گیاه برای درمان بیماری های پوست، سیفیلیس، روماتیسم، جذام، اختلالات فکری، صرع، هیستری و کم شدن آب بدن استفاده می شود.

همچنین از این گیاه برای درمان بیماری های پوستی همراه با خارش و آماس و نیز التهاب رحم استفاده می گردد.

مقدار مصرف: 0/6 گرم از برگهای خشک یا دم کرده گیاه مذکور، ۳ بار در روز میل شود.

واریس:

تجویز عصاره مایع حاصل از گیاه مزبور به میزان ۶۰ میلی گرم در روز موجب بهبود واریس می گردد.

فشار خون سیاهرگی:

مصرف قرص حاوی فراکسیون تری ترپنی تام گیاه (TTFCA) به میزان روزانه ۳ بار و هر بار ۳۰ و یا ۶۰ میلی گرم موجب بهبود فشار خون سیاهرگی می شود.

نارسایی های مزمن سیاهرگی:

تجویز عصاره این گیاه به میزان ۶۰ میلی گرم و یا ۱۲۰ میلی گرم در روز موجب بهبود نارسایی مزمن سیاهرگی می گردد.

عوارض جانبی و هشدارها:

استفاده از این گیاه در دوران بارداری ممنوع می باشد.

اثرات جانبی احتمالی ناشی از مصرف این گیاه شامل سوزش موضعی پوست، حساسیت به نور و ناباروری است. از سوی دیگر مصرف گیاه مزبور توسط بیماران مبتلا به دیابت یا چربی بالای خون، به دلیل آن که ممکن است موجب افزایش گلوکز خون و لیپیدها شود، می بایست با احتیاط صورت گیرد.

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید