معرفی و خواص گیاه تاج الملوک

0
192

معرفی کامل گیاه تاج الملوک:

تاج الملوک، گیاهی است چند ساله با ارتفاع ۳۰ تا ۶۰ سانتی متر و دارای ساقه های زیرزمینی منشعب چند سر با رنگ قهوه ای روشن است. ساقه های آن  افراشته و معمولا منشعب، بدون کرک یا دارای کرکهای نرم هستند.

برگهای قاعده ای ۳ برگچه ای بوده و دمبرگ بلند دارند. برگچه ها به شکل تخم مرغی، نوک کند، دارای دندانه های نامنظم هلالی تا اره ای بوده که لوب های نوک گرد دارند. سطح زیرین برگها سبز روشن و کرک دار است. برگ های ساقه ای از برگ های قسمت های پایینی گیاه کوچکتر هستند. برگ های قسمت بالای گیاه معمولا شامل چند لوب تخم مرغی کشیده با حاشیه کامل می باشند.

گلهای انتهایی گیاه، به صورت آویخته و به رنگ های آبی تیره، بنفش تیره، سفید یا صورتی می باشد که دم گل بلند دارند. کاسبرگها ۵ عددی به شکل تخم مرغی پهن و سبز رنگ می باشند. گلبرگها ۵ عدد می باشد. پرچمها متعدد و تخمدان ۵ برچه ای است.

میوه «برگه» مستطیلی، مستقیم و پوشیده از کرکهای غده ای سیاه براق و تخم مرغی شکل هستند. این دانه ها ضخیم، نوک کند و به حالت واژگون می باشند. محل اتصال دانه به دیواره میوه به صورت خطی مشخص است. از ساقه، دانه، اندام های هوایی گیاه و فرآورده های گیاه گلدار برای مصارف دارویی استفاده می شود.

معرفی کامل تاج الملوک

محل رویش تاج الملوک:

این گیاه در اصل جزو گیاهان بومی مرکز و جنوب اروپا بوده، اما در حال حاضر در آسیا و ایالات شرقی آمریکا یافت می شود.

گیاه مزبور در ایران به صورت کاشته شده وجود دارد. وجود آن به صورت خودرو هنوز مشاهده نشده است.

ترکیبات گیاه تاج الملوک:

ترکیبات این گیاه شامل گلیکوزیدهای سیانوژنیک مانند تریگلوکینین و دورین (احتمالا به مقادیر بسیار اندک موجود است) می باشد.

 خواص درمانی گیاه تاج الملوک:

از این گیاه به صورت داخلی برای درمان اسکوربوت و یرقان استفاده می گردد. مصرف این گیاه به دلیل داشتن اثر مسکن احتمالی آن جهت درمان بیقراری مفید می باشد.

همچنین این گیاه جهت درمان استفراغ های ناشی از یائسگی، قاعدگی زنان جوان، احساس وجود توده در گلو (globus hystericus) و شوکهای عصبی به کار برده می شود.

عوارض جانبی و هشدارها:

تاکنون هیچگونه عارضه جانبی مضر و خطرناک ناشی از مصرف صحیح و بجای مقادیر درمانی گیاه مزبور شناسایی نشده است.

مصرف بیش از حد:

تا کنون گزارشی از مسمومیت ناشی از گلیکوزیدهای سیانوژنیک موجود در برگهای این گیاه مشاهده نشده است. مقدار هیدروسیانیک اسید جدا شده از برگهای گیاه مزبور نیز ظاهرا کمتر از آن است که ایجاد مسمومیت نماید. اما با توجه به سمی بودن این گیاه بهتر است جانب احتیاط رعایت شود و جهت مصرف حتماً با پزشک مشورت شود.

روش مصرف:

قرص و کپسول حاوی این گیاه جهت مصارف داخلی در دسترس می باشند.

مقدار مصرف ۵ تا ۱۰ قطره، یک قرص و یا ۵ تا ۱۰ عدد گلبول، ۱ تا ۳ بار در روز یک میلی لیتر محلول تزریقی به صورت زیر جلدی ۲ بار در هفته می باشد.

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید