افزایش نشاط با گیاه قات

0
154

معرفی کامل گیاه قات:

قات گیاهی است درختچه ای یا درختی که همیشه سبز می باشد و ارتفاع آن بین ۲ تا ۲۵ متر است. برگ های این درخت با شاخه های گل دار به صورت متقابل قرار دارند. برگ ها به صورت متناوب، چرمی و به شکل بیضی تا تخم مرغی که دارای حاشیه دندانه ای یا دندانه هلالی و به رنگ سبز زیتونی می باشد. برگ های مسن گاهی اوقات رنگ قرمز متمایل به بنفش دارند.

گل های این درخت ریز، متقارن شعاعی، پنج بخشی و دارای دیسک گوشتی می باشد. کاسه گل ۵ لوبه و جام گل شامل ۵ گلبرگ بیضی کشیده و سفید مایل به زرد است. همچنین هر گل دارای ۵ پرچم و ۳ کلاله نوک کند می باشد. میوه این گیاه به شکل کپسولی با حفره یک یا دو دانه ای است. دانه ها به رنگ قهوه ای می باشد.

 از برگ گل و میوه این گیاه برای مصارف دارویی استفاده می شود. برگ گیاهانی که بین پنج تا هشت سال قدمت دارند، اول صبح برداشت شده و برای جلوگیری از خشک شدن، درون برگ موز، کاغذ یا پلاستیک نگهداری می شود.

محل رویش گیاه قات:

محل رویش این گیاه کشورهای اتیوپی، کنیا، يمن شمالی و شمال ماداگاسکار می باشد.

ترکیبات گیاه قات:

ترکیبات این گیاه شامل روغن فرار، آمین های آلکیل فنیل، کاتینون، افدرین، نور افدرین، مروکاتینون، پسودومروکاتینون، فورميل نورافدرین، آلکالوییدهای پلی استری، سسکویی ترپنی شامل کاتادولین های K1 تا K15 و تانن های کاتشینی می باشد.

قات ضد افسردگی

اثرات گیاه قات:

آلکالوییدهای موجود در این گیاه (مهمترین جزء فعال موجود در آن کاتیون است)، محرک دستگاه عصبی مرکزی بوده، به شکل غیر مستقیم نیز سمپاتومیمتیک می باشند. ( اثری مشابه آمفتامین )دارند.

علاوه بر این فرآورده های تهیه شده از برگ آن نیز محافظ زخم و حشره کش می باشد.

گیاه مزبور به دلیل داشتن مقادیر زیاد تانن، يبوست آور می باشد.

خواص درمانی گیاه قات:

طی قرن های متوالی در کشورهای عربی از این گیاه برای بهبود توانایی های ارتباطی، ایجاد نشاط و از بین بردن احساس گرسنگی استفاده می شده است. برگ های آن نیز به صورت جویدنی یا دم کرده و یا به صورت خمیر به کار برده می شود.

همچنین برگ این گیاه مقوی نیروی جنسی بوده و از آن برای درمان افسردگی، سردرد، سوزاک، دردهای معده، سرفه، آسم و تب نیز استفاده می شود.

عوارض جانبی و هشدارها:

مصرف سرشاخه های تازه این گیاه به دلیل اثر سمپاتومیمتیک کاتینون موجود در گیاه و توانایی آن جهت رفع عوارض موانع موجود در رسیدن خون به مغز موجب تحریک مرکزی، بی اشتهایی، اتساع مردمک چشم، افزایش فعالیت محرکه، هیپرتونی و افزایش دمای بدن می شود. استفاده از مقادیر مناسب این گیاه (۱۰۰ تا ۳۰۰ گرم برگ تازه) موجب بروز سرخوشی، هوشیاری ذهنی و خودستایی های مبالغه آمیز می شود.

از بین رفتن اثرات مزبور، فرد دچار افسردگی و اضطراب توانایی های فیزیکی را موقتاً افزایش و زمان خواب را کاهش میدهد.

افراد مبتلا به دیابت به دنبال مصرف این گیاه دچار هیپرگلیسمی می شوند. تانن موجود در گیاه مزبور نیز موجب ایجاد یبوست و اختلالات گوارشی می شود.

با این وجود تاکنون هیچ گونه گزارشی از مسمومیت ناشی از مصرف این گیاه مشاهده نشده است.

مصرف دراز مدت گیاه مزبور ممکن است منجر به بیماری های مزمنی از قبیل لاغری (ناشی از بی اشتهایی)، افزایش امکان ابتلاء به عفونت، بیخوابی، عصبانیت و اختلالاتی در روند خواب و بیداری شود.

علاوه بر آن، فرآورده های این گیاه منجر به ایجاد زخم در دستگاه گوارش و آسیب های کلیوی کبدی می گردد.

استفاده از این گیاه به مدت چند سال ممکن است موجب اختلالات شخصیتی شود.

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید