افزایش اشتها با مصرف ترخون

0
29

معرفی کامل گیاه ترخون:

ترخون گیاهی است علفی با عمر چند ساله به ارتفاع ۶۰ تا ۱۲۰ سانتی متر، که دارای بوی معطر و قوی می باشد. ساقه های آن متعدد بوده، به صورت بوته ای منشعب شده اند و انشعابات گلدار که در رأس آنها قرار دارند.

برگهای گیاه ساده، خطی – سرنیزه ای به طول ۲ تا ۱۰ سانتیمتر و عرض ۲ تا ۱۰ میلی متر می باشد. برگ ها کامل یا در حاشیه مختصر اره ای و تا حدودی براق بوده، و نوک آن خار مانند است.

گل های این گیاه به شکل آویزان و کم و بیش گرد و به قطر ۲ تا ۳ میلی متر قرار دارند. گل آذین دارای گل های سفید رنگ بوده که سپس به رنگ سرخ  می شود. براکته های گریبان مستطیلی – بیضوی و اغلب سبز بوده، براکته های داخلی تخم مرغی شکل با حاشیه پهن غشایی هستند. گلچه های شعاعی ماده بوده و گلچه های لوله ای نر ماده هستند. جام گل ها زرد رنگ وفاقد کرک است. از قسمت های هوایی خشک شده این گیاه برای مصارف دارویی استفاده می شود. بدین صورت که در زمان گلدهی جمع آوری و خشک می کنند.

محل رویش ترخون:

این گیاه بومی کشور آلمان، جنوب اروپا و روسیه می باشد.

ترخون در برخی از نواحی ایران نیز کشت می شود.

فواید ترخون

ترکیبات گیاه ترخون:

ترکیبات ترخون شامل روغن های فرار که ترکیبی پیچیده داشته، بسته به واریته شامل آلفا- پینن، بتا – پینن، کامفن، لیمونن، لینالول، اوسیمن، میرسن و کاویکول متیل اتر (که ترکیب آخر در واریته های آلمانی گیاه به مقادیر زیاد یافت می گردد)، می باشد.

فلاونوییدها شامل گلیکوزیدهای پاتولتین و کوئرستین هیدروکسی کومارین هایی مانند هرنیارین و اسکوپولتین ایزوکومارین هایی از قبیل آرتمیدین و پولی اینها.

خواص درمانی ترخون:

روغن های فرار حاصل از این گیاه محرک اشتها است.

ترخون به عنوان محرک اشتها مصرف می شود.

ترخون دارای طبع گرم و خشک می باشد و در تسکین درد و آماس  سودمند بوده و دهان را خوشبو می کند.

جویدن و نگاه داشتن آن در دهان جهت درمان آفت مفید است.

از ترخون به عنوان سبزی خشک شده در غداها استفاده می شود.

عوارض جانبی و هشدارها:

تاکنون هیچگونه عارضه جانبی مضر و خطرناک ناشی از مصرف صحیح و اندازه  گیاه مزبور مشاهده نشده است.

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید