اثرات مفید گل گاو زبان اروپایی

0
315

معرفی گیاه گل گاوزبان اروپایی:

گاو زبان، گیاهی یک ساله، علفی و گوشتی که ارتفاع آن ۱۵ تا ۶۰ سانتی متر می رسد. این گیاه پوشیده از موهای زبر می باشد. ساقه های آن به صورت  افراشته، دارای شیارهای طولی و پوشیده از موهای زبر سفید رنگ هستند. برگ ها متناوب، تا خورده، مودار و دارای حاشیه کامل و برگشته هستند که  در سطح فوقانی سبز رنگ و در سطح تحتانی سفید رنگ می باشند. برگ ها تخم مرغی شکل بوده و طول آنها سه تا ده سانتی متر است.

گل ها درون گل آذین های مجزا، برگ دار و برگشته قرار دارند. کاسه گل تقریبأ تا قاعده شکافته که به پنج قسمت پوشیده از موهای زبر می باشد. جام گل به رنگ آبی آسمانی، گاهی اوقات سفید و دارای لوله کوتاه است. پرچم ها پنج عدد و دارای میله پهن می باشد. بساک ها بنفش تیره می باشند. خامه نخ مانند و تخمدان چهار خانه ای می باشد.

از گل خشک شده، برگ، ساقه و سرشاخه های تازه و خشک شده گیاه گاو زبان برای مصارف دارویی استفاده می شود. این گیاه حدوداً مزه خیار مانند دارد.

خاصیت آرامبخش بودن گل گاو زبان

محل رویش گل گاو زبان اروپایی:

گاو زبان در اصل بومی نواحی مدیترانه ای بوده، در حال حاضر در تمام اروپا و ایالات متحده یافت میشود. گیاه اغلب به صورت وحشی است ولی به مقادیر اندک در ترکیه، بلغارستان، رومانی و یوگسلاوی سابق نیز کاشته می شود.

در ایران، در بعضی نقاط ایران به صورت کاشته شده وجود دارد.

فرآورده ها:

روغن گاوزبان روغن بدست آمده از دانه های این گیاه می باشد.

برگ گاوزبان، برگ ها و گل آذین های خشک شده این گونه است که در زمان گلدهی جمع آوری می شود. برای خشک کردن گیاه (که حاوی آب فراوان است) از روش خشک کردن مصنوعی در حرارت 40 درجه سانتی گراد استفاده می گردد.

ترکیبات گل گاو زبان:

ترکیبات روغن این گیاه شامل روغن های ثابت که عمدتا شامل گاما – لینولنیک اسید (حدود ۱۷ تا ۲۵ درصد) و لینولئیک اسید می باشد.

ترکیبات برگ این گیاه نیز شامل ترکیبات آلکالوییدهای پیرولیزیدینی شامل سوپینین، ليکوپسامین، ۷- استیل – لیکو پسامین، اینترمدین، ۷- استیل – اینترمدین، آمابیلین، تسینین. سیلیسیک اسید که تا حدی محلول در آب است، موسیلاژها و تانن ها می باشد.

خواص گل گاو ربان

خواص درمانی گل گاو زبان:

فرآورده های تهیه شده از روغن دانه این گیاه ضد التهاب می باشد.

آزمایش هایی که در این خصوص صورت گرفته حاکی از اثرات مفید قلبی عروقی آنها می باشد. از سوی دیگر می توان روغن گیاه مزبور را به دلیل داشتن گاما – لینولئیک اسید به عنوان نوعی منبع جایگزین روغن گل مغربی مصرف نمود.

برگ های این گیاه نیز قابض می باشد.

اثرات ضد فشار خون:

گل گاو زبان فشار خون را کاهش می دهد.بر اساس بررسی های صورت گرفته، نشان داده شده است که اثر ضد فشار خون ناشی از اجرای نوعی رژیم غذایی حاوی روغن این گیاه احتمالا مربوط به GLA موجود در گیاه مزبور می باشد.

اثرات ضد التهاب:

بر اساس بررسی های صورت گرفته، نشان داده شده است مصرف روغن این گیاه و سایر روغن های حاوی اسیدهای چرب دارای چند پیوند غیر اشباع ممکن است جهت درمان بیماری های التهابی پوست مفید باشد.

اثر مزبور احتمالا ناشی از افزایش تولید لیپواکسیژناز در ناحیه اپیدرم می باشد که مانع ایجاد لوکوتریان های مسبب ایجاد مقدمات التهاب می شوند.

از سوی دیگر افزایش مقدار دی هومو گاما – لینولئیک اسید به دنبال مصرف نوعی رژیم غذایی حاوی روغن این گیاه، منجر به افزایش مختصر روستاگلاندین های دسته یک می شود. همچنین نتایج نشان داده شده است که 1-PGE موجب بروز برخی علائم التهاب حاد شده، در عین حال دارای یک نقش بازخورد منفی در التهاب مزمن می باشد.

بعلاوه 1-PGE با افزایش دادن میزان تولید AMP حلقوی باعث کاهش کموتاکسی، مهاجرت و الحاق لوکوسیت ها شده و به همین دلیل سبب مهار اثر التهاب می گردد.

اثرات روی فیبروز سیستیک:

بر اساس مطالعات صورت گرفته، نشان داده شده است که مصرف خوراکی روغن این گیاه موجب افزایش ناچیز و غیر قابل توجه ظرفیت حیاتی و همچنین حجم بازدم بیماران مبتلا به فیبروز سیستیک میشود.

اثرات روی درماتیت:

مصرف موضعی نوعی امولسیون حاوی روغن این گیاه و روغن دانه گل آفتابگردان به مدت ۴ هفته، موجب بهبود مقادیر لینوله آت سرامید نوع یک می شود.

اثرات مفید ناشی از مصرف موضعی روغن این گیاه در درمان درماتیت ممکن است ناشی از افزایش ورود GLA به لایه شاخی پوست، افزایش ظرفیت پیوند آب لایه شاخی و افزایش میزان تبدیل مایع شوندگی لیپیدها – باشد و نتیجه فرآیند مزبور ایجاد سطحی صاف است.

اثرات تعدیل دستگاه ایمنی:

بررسی های برون تن حاکی از آن است که مصرف خوراکی روغن این گیاه موجب نوعی مهار وابسته به دوز تولید کلسیم یونوفور القاء شده توسط نوتروفیل های پلی مورفونوکلئر تولید کننده لوکوتری آن B4 که نوعی عامل پیش التهابی است می گردد.

از سوی دیگر افزایش گاما – لینولئیک اسید (GLA) به واسطه مصرف خوراکی روغن گیاه مزبور، موجب تجمع مشخص دی هومو گاما۔ لینولئیک اسید (DGLA) در نوتروفیل های انسان می شود. به همین جهت باعث تعدیل دستگاه ایمنی بدن می شود.

اثر روی تجمع پلاکت:

مصرف خوراکی روغن این گیاه، موجب افزایش چشمگیر تجمع پلاکت خون، بدون افزایش قابل توجه ترومبوکسان PGE- 1 , A2 یا 2-PGE می گردد.

از روغن حاصل از این گیاه برای درمان درماتیت عصبی و نیز به عنوان نوعی مکمل غذایی استفاده میشود.

در طب سنتی از برگ این گیاه به عنوان بند آورنده اسهال، مولد لعاب جهت درمان سرفه و گلودرد و بیماریهای نایژه و نیز عامل ضد التهاب جهت درمان بیماریهای کلیه و مثانه و به عنوان قابض و عامل درمان کننده روماتیسم و همچنین بیماریهای آتوپیک از قبيل نوروپاتی های ناشی از دیابت، اگزما، درماتوز سبورهای اطفال و نیز پرفشاری خون استفاده می شود.

برگ های گیاه گل گاو زبان مقوی قلب بوده و آرامبخش می باشد.

مصرف برگ این گیاه باعث تصفیه خون می شود و درمان کننده کم آبی بدن می باشد.

فرآورده های تهیه شده از برگ گیاه مذکور برای پیشگیری از التهاب صفاق و قفسه سینه، روماتیسم مفاصل و نیز به عنوان تسکین دهنده درد، عامل بهبود دهنده وضعیت عمومی و نیز برای درمان التهاب وریدها و مشکلات ناشی از یائسگی استفاده می شود.

عوارض جانبی و هشدارها:

عوارض جانبی ناشی از مصرف این گیاه شامل ناراحتیهای معده و روده می باشد. به دلیل وجود آلکالوییدهای پیرولیزیدینی سمی در این گیاه مصرف بیش از حد و دراز مدت آن ممنوع است.

مصرف روغن این گیاه توسط بیماران مبتلا به صرع یا شیزوفرنی و همچنین بیمارانی که از داروهای صرع زا استفاده می کنند، به دلیل آن که ممکن است موجب بروز حمله صرعی لوب گیجگاهی شود، ممنوع می باشد.

همچنین استفاده از این گیاه در دوران بارداری و شیردهی ممنوع است.

تداخل های دارویی نسبتا مخاطره آمیز داروهای ضد پلاکت، ضد انعقاد، ترومبولیتیک و هپارین هایی با وزن مولکولی کم وجود دارد. در صورت مصرف همزمان روغن این گیاه با داروهای ضد انعقاد، ضد پلاکت و ترومبولیتیک یا هپارین هایی با وزن مولکولی کم، ممکن است خطر خونریزی افزایش یابد.

تداخل های بالقوه آهن:

مصرف همزمان گیاه مزبور با آهن ممکن است منجر به ایجاد کمپلکس نامحلول غیرقابل جذب بین تانن موجود در گیاه و عنصر مزبور گردیده، سبب بروز عوارض خونی نامناسب شود.

بیماران مصرف کننده این گیاه که ناگزیر به استفاده از مکمل های حاوی آهن هستند، می بایست گیاه مزبور و آهن را به فاصله یک تا ۲ ساعت از یکدیگر مصرف نمایند.

روش مصرف روغن برگ گاوزبان:

روزانه ۶ تا ۷ گرم روغن این گیاه، در سه دوز تقسیم شود، پس از صرف غذا مصرف گردد.

نگهداری این گیاه می بایست دور از نور و رطوبت نگهداری شود

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید